Կուրղինյանը բացատրել է, թե որն է հետխորհրդային երկրների իրական ինքնիշխանությունը
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
rossaprimavera.ru-ն գրում է, որ ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո երկրները ոչ թե անկախություն են ձեռք բերել, այլ մտել են Ռուսաստանի նկատմամբ հաճախ թշնամաբար տրամադրված այլ պետությունների ազդեցության գոտի։ Այդ մասին Առաջին ալիքի «Իմանալու իրավունք» հաղորդաշարի եթերում ասել է փիլիսոփա, քաղաքագետ, «Ժամանակի էություն» շարժման առաջնորդ Սերգեյ Կուրղինյանը։
Քաղաքագետը մատնանշել է, որ ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո երկրի այն հատվածները, որոնք պաշտոնապես անկախացել են, անմիջապես դարձել են այլ պետությունների ազդեցության գոտի։ Այսինքն դուրս գալով մեկ կայսերական կազմավորման կազմից նրանք անմիջապես ընկել են այլ պետությունների ու միավորումների ուղեծիր։ Ինչպես մոլորակներն են շարժվում ձգողականության ազդեցությամբ, այնպես էլ պետություններն են շարժվում քաղաքական տարածքում ինչ որ բանից հեռանալով և ինչ որ բանով գրավելով ըստ համաշխարհային ասպարեզում իրենց ունեցած «կշռի», կարծիք է հայտնել Կուրղինյանը։
«Ասում էին. «Դե, լավ, Խորհրդային Միությունը կփլուզվի, կլինեն այս հանրապետությունները…»: Ասում եմ. «Դե, դրանք երշիկի կտորներ չեն, որ կտրեք ափսեի վրա: Ամեն ինչ այդպես չէ: Աշխարհի գոյության բոլորովին այլ օրենքներ կան»,- բացատրել է քաղաքագետը որպես օրինակ բերելով երկնային մեխանիկայի օրենքները։
«Իհարկե, ինչ-որ մեկին թվում էր, որ օրինակ ինքնիշխան Հայաստանը պարզապես Միացյալ Նահանգների հետ միասին կթելադրի աշխարհին, թե ինչպիսին պետք է լինի այն: Բայց սովորաբար նախախորհրդային շրջանում նրան մասնատում էին կամ թուրքերը, կամ պարսիկները, ընդ որում նա նույնիսկ իրականում չէր էլ ընտրում, թե կոնկրետ ով»,- հիշեցրել է քաղաքագետը։
Ըստ Կուրղինյանի կարելի է անկախության քարոզել, բայց փաստն այն է, որ ԽՍՀՄ նախկին հանրապետությունները գտնվում են Չինաստանի, Աֆղանստանի, Թուրքիայի, ԱՄՆ-ի և Ռուսաստանի շահերի ոլորտում, և նրանց ճակատագիրը, այսպես թե այնպես, կախված կլինի նրանց ընտրությունից։ Քաղաքագետն ուշադրություն է հրավիրեց մերձբալթյան հանրապետությունների վրա, որոնք արագորեն բաժանվեցին իրենց ինքնիշխանությունից անդամակցելով ԵՄ-ին և ՆԱՏՕ-ին։
«Ուրեմն ի՞նչ եղավ Ուկրաինայի հետ, հենց որ հարց առաջացավ, որ նա ինքնիշխան է: Հարց առաջացավ ուր գնալ, ում հանձնվել, և ամենևին էլ խոսքն այն մասին չէր, թե ինչպես կարելի է իրականացնել մեծ անկախությունը ռոմանտիկ ավանդույթների ոգով։ Եվ շատ արագ պարզ դարձավ, որ Արևմուտքին պետք է հանձնվել»,- եզրափակել է քաղաքագետը հավելելով, որ Արևմուտքում ևս կան տարբեր ուժային կենտրոններ, որոնց միջև մրցակցություն կա։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
