Հայաստանին զրկում են անվճար ծառայություններից. Փաշինյանը պատասխան կտա ժողովրդին թանկ բենզինի, ծաղիկների և կոնյակի համար

Քաղաքագետ և Աշխարհաքաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտի տնօրեն Դմիտրի Ռոդիոնովը քննարկել է այն, թե ինչո՞ւ է Ռուսաստանը դադարել հանդուրժել «բոլորի հետ բարեկամության» մասին հայկական մանտրաները և այն, թե Երևանի համար ի՞նչ հետևանքներ կունենա երկու աթոռի վրա նստելու փորձը, գրում է life.ru–ն։

«Անցյալ շաբաթվա վերջում հանկարծակի ի հայտ եկան հայկական ծաղիկների, մրգերի, հանքային ջրի և ալկոհոլի հետ կապված խնդիրներ։ Հնարավոր է, որ դա կօգնի հայ ընտրողներին հասկանալ, թե ո՞ւմ և ի՞նչ հարցեր պետք է տան ընտրություններից առաջ։ Կա երկու տարբերակ, այնպես որ թող ընտրեն։ 

Փաշինյանը, անշուշտ, հասկանում է Ռուսաստանի հետ կտրուկ խզման ռիսկերը և կցանկանար շարունակել իր քաղաքականությունը, այն է երկու աթոռի վրա նստել ու միաժամանակ դանդաղորեն դեպի Արևմուտք շարժվել։ Սակայն Ռուսաստանը այլևս չի կարող հանդուրժել դա։

Ինչու՞: Խնդիրը նույնիսկ այն չէ, որ Ռուսաստանը (և ԵԱՏՄ-ն) Հայաստանին շատ ավելին են տալիս, քան ստանում են դրա դիմաց, ինչպես ասում են «սայլի վրա չէ՝ ձիու համար հեշտ է»։ Խնդիրը ռազմական և քաղաքական է. Ադրբեջանի հետ կտրուկ սառեցման և Վրաստանի հետ հեռանկարների բացակայության ֆոնին Հայաստանն է դառնում տարածաշրջանում Ռուսաստանի միակ հենակետը՝ դարպասը դեպի Իրան և այլն: Եթե Հայաստանը դուրս գա ՀԱՊԿ-ից՝ հաջորդը կլինի Ղազախստանը, և այդ դեպքում հետխորհրդային տարածքում բոլոր ռուսական ինտեգրացիոն նախագծերը կարող են փլուզվել խաղաքարտերի տնակի պես: Կա նաև ենթակառուցվածքային խնդիր. Ռուսաստանի համար անբարենպաստ Միջին միջանցքի նախագծի գլխավոր ճյուղը կանցնի Հայաստանով, իսկ հարավային միջանցքները կարող են լրջորեն վտանգվել՝ պատանդ մնալով անբարյացակամ երկրներին:

Մեկ այլ հարց է այն, թե արդյո՞ք Ռուսաստանը կարող է ազդել իրադարձությունների ընթացքի վրա, գոնե այն ժամանակ, երբ նրա ձեռքերը կապված են Ուկրաինայում: Արդյո՞ք երկիրն ունի «մեղմ ուժ», և արդյո՞ք այն կիրառելի է Հայաստանում: Կամ արդյո՞ք Անդրկովկասից դուրս մղվելու գործընթացն արդեն անշրջելի է: Ամեն դեպքում, ավելի լավ է ուշ, քան երբեք, և լավ կլինի, որ «շեշտեր»–ը հիմա դրվեն, այլ ոչ թե շարունակվի աչք փակելը, երբ Հայաստանը մեզանից գողանում են՝ մեր սեփական հաշվին:

Բանն այն է, որ դեռևս կա հնարավորություն, որ հանրապետության ընտրողների մեծամասնությունը վերջապես կհասկանա և վերջ կդնի ներկայիս իշխանությունների փորձերին Հայաստանը տանելու պետականության անխուսափելի փլուզման...Դա Ռուսաստանի համար, անկասկած, լուրջ կորուստ կլինի, բայց Հայաստանի համար... Իհարկե, հայերը այդ դեպքում իրենց իշխանություններին կտան անհրաժեշտ հարցերը, բայց ավելի լավ կլինի, որ նրանք դա անեն հիմա, քանի դեռ կա անդառնալին կանխելու հնարավորություն...»

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը

www.1or.am