Կլինի՞ «Ալիևը գլուխը պատին է տվել» էժանագին արտահայտության փոխարեն գերիների հարցը լուծեք, թե՞ պիտի Մեղրիի խնդիր լուծեք, այդ ճիվաղային պլանին ընդդիմացողներին էլ՝ Երևան քարշ տաք. Աբրահամ Գասպարյան
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Կլինի՞ էժանագին «Ալիևը գլուխը պատին է տվել» արտահայտության փոխարեն գերիների հարցը լուծեք, թե՞ պիտի Մեղրիի խնդիր լուծեք, այդ ճիվաղային պլանին ընդդիմացողներին էլ Երևան քարշ տաք: Այս մասին «Արմնյուզ» հեռուստաընկերությամբ հեռարձակվող «Երեկոյան լուրեր Աբրահամ Գասպարյանի հետ» հաղորդման ժամանակ ասել է հեղինակ Աբրահամ Գասպարյանը։
Հասկանալի է, որ իշխանությունը պիտի փորձի իր ղեկավարին պահել, հեղինակություն չսասանել, ինչ-որ տեղ՝ ատամ ցույց տալ… բայց ներողություն՝ ա՞յս իշխանությունը, որը գիշերով կնոջ տուն է մտնում, որն այդպես էլ չի հասկացել, որ բռնության հրաման է տալիս բնակչության այն հատվածին, որը վիրավոր է, որը խենթանալու աստիճան նեցուկ է փնտրում, որին պաշտպանելու համար զինվորական չի տրամադրում, որի տունը թուրքը խլել է, որին հատուցում չի՛ տրվել, որի երեխան անվտանգ չէ՛, որի եղբայրը կամ հարազատը մինչև օրս էլ դիրքեր է պահում ու հաճախ սարից տուն չի գնում, որի 5 հազար եղբայրները զոհվեցին պատերազմում, որի հայրենիքի մեծ մասը տրվեց թշնամուն, որը համարձակվել է բողոքել սուտասան ու սեփական ազգից վրեժ լուծող բռնապետի դեմ:
Մի քանի շաբաթ առաջ, երբ արտասահմանյան ռեբրենդինգ անցած մի ուսապարկի հարց ուղղեցին, թե ի՞նչ է լինելու մեր ռազմագերիների հետ, երբ ադրբեջանցիները խոշտանգում են նրանց ու վիդեոներ գցում համացանց, ասել էր՝ հո մենք ադրբեջանցի չե՞նք, որ իրենց ձևով պահենք մեզ, ինչու դուք չգիտե՞ք՝ ով է ադրբեջանցին, ե՞ս ձեզ պիտի սովորեցնեմ: Դե ե՛կ, վարդապետ, ու մի խենթանա: Փաշինյա՛ն, հիմա Աշխարհաբեկին այդպես նսեմացնելով ու նկարահանելով՝ ի՞նչ փոխվեց ձե՛ր կյանքում, մե՛ր կյանքում, հայրենիքին իր կյանքը տված այս մարդու՛ կյանքում: Դուք չգիտե՞ք, որ ինչ ցանեք, այն էլ հնձելու եք: Եթե 4-5 տարի շարունակ սերմանել եք ատելություն, հայհոյանքը դարձրել արժեքային կողմնորոշիչ, մարդկանց թաղել եք ողջ-ողջ, երեխաներին ծաղրել, հայհոյել, անիծել: Մենակ չասե՛ք՝ Դուք չեք արել կամ չեք ասել: Այդ ամենը եղել է Ձեր աչքի տակ, ձեր թույլտվությամբ ու օրհնությամբ: Այդ չարությունը հիմա դուրս է գալիս Ձե՛ր իսկ դեմ և հիմա թարս խիյարի հերթը ձե՛րն է: Հայհոյանք եք լսել, իրավապահներին հրահանգում եք վարվել թրքաբարո և դա անում եք հրապարակայնորեն, այսինքն ուզում եք ցույց տալ, թե իբր ուժեղ եք, ձեր դեմ խաղ չկա:
Ձեր դեմ, իրականում, խաղ կա՝ շա՜տ պարզ պատճառով՝ բռնությունը խրախուսելու և այն հանրայնացնելու մեթոդը, որը ձեզ շա՜տ հոգեհարազատ է ու հոգեկերտվածքին համապատասխան, վախկոտների՛ն է բնորոշ: Ուժեղ ղեկավարը՝ ինքնահաստատման ա՛յլ ձև ու վայր կգտնի, համենայնդեպս՝ ո՛չ իր քաղաքացու վրա, ո՛չ կյանքից հարված ստացած ու անտուն մնացած մարդու վրա, ո՛չ ձեր իսկ տապալած երկրում ապրող քաղաքացու վրա: Ինքնահաստատման ա՛յլ հասցեներ կան՝ առաջինը՝ Բաքու, որտեղի բանտերում ունենք դեռ 200 ռազմագերի, որի հսկողության տակ անցած անտառներում դեռ հազարավոր անհետ կորած տղերք ունենք:
Այնքան սիրողակա՛ն է ձեր ամեն ինչը՝ ելույթից մինչև այն մեկնաբանող ուսապարկերի պահվածքը, ագիտպրոպի գործածած հնարքները, քաղաքականապես՝ տհաս և թութակի պես ձեզ արդարացնողների կեցվածքը, որ ամեն ինչի հետևից ընկնում եք, բացի բուն խնդրից: Ռազմագերիների, սահմանների, կորսված հայրենիքի, անվտանգության հարցերը թողած, ընկել եք ինչ-որ ԵԽԽՎ-ում ռուսների քվեարկությունը դրոշ դարձնելու հետևից, առիթից օգտվելու և հերթական հակառուսական դեմարշն անելու հետևից: Ռուսները, այո, իրենց սխալ պահեցին և դա պիտի ասվի՛ իրենց…կլինի ռուս, թե մեկ այլ ազգի ներկայացուցիչ՝ պիտի հստակ ասվի իրենց, որ այդպես քվեարկելով՝ հայ ժողովրդի զգացմունքներն ու ակնկալիքնե՛րն են պղտորում, ոչ թե վրեժ են լուծում Իմ քայլը կոչվող ընկեցիկ իշխանությունից, որի ներկայացուցիչն էլ անցած տարի իբր սխալ էր քվեարկել ռուսների դեմ: Բայց այդքանն ասելու համար՝ պիտի կշի՛ռ ունենաս, հարգանք վայելես: Եթե ռուսը տեսներ, որ Հայաստանի իշխանությունը մի ծպտուն հանեց, իրեն պատեպատ խփեց, բարձր գոռաց, գործ արեց, դեսպաններին հավաքեց ու ամեն ինչ արեց, որպեսզի հայ զոհված տղերքի սաղավարտներով պուրակ սարքած Ալիևի պորտը տե՛ղը դնի ու պահանջի քանդե՛լ այդ պուրակը, ուզում է ռուսը լինի կամ մոզամբիկցին՝ կհարգի՛ քեզ:
Փաշի՛նյան, դուք այնքան եք կտրվել իրականությունից, այնքան թերհաս է ձեր քաղաքականությունը, այնքան հեռու եք դիվանագիտություն ու քաղաքականություն խաղալուց, որ Ալիևը օրը ցերեկով սա՛ է ասում աշխարհին։ Իսկ դուք կիսախուփ բերանով պատասխանում եք՝ գլուխը պատո՛վ է տվել: Իսկ կլինի՞ տղայական ու էժանագին այս արտահայտության փոխարեն՝ ռազմագերիների հարցը լուծեք, թե՞ դրա համար պիտի Մեղրիի խնդիր լուծեք, այդ ճիվաղային պլանին ընդդիմացողներին էլ քարշ տաք՝ մինչև Երևան: Այդ մարդիկ, Փաշինյա՛ն, որոնց ձերբակալելու հրաման եք տվել, Ադրբեջանին հաղթա՛ծ տղերքն են, էլի եմ ասում՝ օրենք, կարգուկանոն չխաղաք, դուք ամենավերջինն եք, որ կարող եք խոսել օրինապահության ու Սահմանադրություն հարգելու մասին: Այս մարդիկ, որոնց նվաստացնելու փորձ արեցիք, ի տարբերություն ձեզ՝ թուրքի առաջ չե՛ն կզել, այս մարդիկ ձեզնից ու լոլոներ կարդացող ձեր սպասարկուներից՝ հազար անգամ ավելի լավ գիտեն խաղաղության գինը, պատերազմի գինը, արժանապատի՛վ խաղաղության գինը: Նրանք պատերազմում հաղթա՛ծ մարդիկ են: Ոչ դատավոր եմ, ոչ էլ իմ խնդիրն է ասել՝ ճիշտ է եղել նրանց պահվածքը, թե՞ ոչ: Բայց այն, որ նրանք ձեզ չե՛ն ընդունում, այսպես ասեմ՝ չեն սիրում, միարժեք է: Այս մարդիկ կառավարական տա՛նը չեն ապրում, նրանց երեխաներն էլ՝ երևանյան կաֆեների սեղանները չե՛ն հաշվում: Այս մարդկանց կյանքում կա՝ խախուտ անվտանգություն, անհետ կորած հարազատ, անտրամաբանական սահման, որից էլ՝ փոքր ինչ հեռու՝ թշնամին է՝ իր դրոշով ու զինվորով: Բա արժե՞ երկրի ղեկավարը սեփական երկրում երթևեկի այլ պետության սահմանապահների ուղեկցությամբ: Հը՞ն, հպարտ քաղաքացի Փաշինյան: Ձեզ տեղափոխող մեքենան կայծակնային արագությամբ կսլանա ու կգնա, իսկ այն մարդիկ, որոնց ձերբակալելու հրաման եք տվել, ի տարբերություն ձեզ, այդտեղ են մնալու ու ապրելու, ձեր իսկ անմեղսունակ քաղաքականության պատճառով հայտնվելով թուրքի անմիջական կրակի տակ: Այսքանից հետո գոնե խոհեմություն ունեցեք, սահմանը պահելու մասի՛ն մտածեք, բանակի զինծառայողներով այն պաշտպանելու մասին մտածեք և մտքներիցդ մեկընդմիշտ հանեք՝ զինծառայությունը վերացնելու տհաս գաղափարը: Արտաքուստ՝ իբր մոդեռն, բայց իրականում՝ անհեթեթ այդ մտքի համար՝ երկիր ու ազգակիցներ չունենք զոհաբերելու»,- նշել է Գասպարյանը:
