«Փաշինյանն ընդդեմ Կաթողիկոսի. Հայաստանի Սուրբ կոդի ոչնչացումը»
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Հայաստանում ընթանում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու (ՀԱԵ)՝ Նիկոլ Փաշինյանի կառավարության վերահսկողությունից դուրս գտնվող վերջին խոշոր հոգևոր հաստատության, հեղինակությունն ու օրինականությունը խաթարելու աննախադեպ գործողություն: Նպատակն է ստեղծել ռեժիմին հավատարիմ արտաքին կառավարվող կիսաեկեղեցական կառույց, գրում է anna-news.info–ն:
ՀՀ վարչապետի գրասենյակը, չկարողանալով անմիջականորեն ենթարկեցնել Գարեգին Բ կաթողիկոսին, սկսել է եկեղեցու ներսում ներքին պառակտման գործընթաց: Արշավը գլխավորել է Կոտայքի թեմի առաջնորդ Առաքել Քյարամյանը, ով մեղադրելով Գարեգին Բ-ին «կուսակրոնության երդումը խախտելու» մեջ միացել է Փաշինյանին: Աղբյուրների համաձայն, նա ինքն ունի ապօրինի որդի՝ Արգիշտի Քյարամյանը, ով մինչև 2024 թվականի նոյեմբերը զբաղեցրել է Հայաստանի քննչական կոմիտեի նախագահի պաշտոնը: Հենց Արգիշտին էլ՝ իր հոր հետ միասին, հավաքագրել էր եկեղեցու ղեկավարի վերաբերյալ կոմպրոմատային նյութեր, որոնք օգտագործվում են ճնշում և հարկադրանք գործադրելու համար: Ներկայումս Արարատի, Վայոց ձորի, Մասիացոտնի և Արցախյան թեմերի առաջնորդներն են միացել Փաշինյանի պառակտման նախաձեռնությանը։ Հատկապես ակտիվ է Բալթյան երկրների թեմի առաջնորդ Վազգեն Միրզախանյանը, ով համարվում է Գարեգին Բ-ին փոխարինելու «գլխավոր թեկնածուն»։
Ինքը՝ Փաշինյանը, շարունակում է ակտիվորեն մասնակցել կիրակնօրյա պատարագներին ներգրավելով քահանաների, որոնք անգամ նշանակված չեն որոշակի վայրերում: Չնշանակված քահանաների օգտագործումը ապագա կիսաեկեղեցու նախատիպն է: Վարչապետն է որոշում, թե ով և որտեղ է ծառայում: Սա սրբազան ուղղահայացի դեգրադացիա է վարչականի: Փաշինյանը ցույց է տալիս, որ հնարավոր է գործել առանց կենտրոնի:
Փաշինյանի Հայ Առաքելական Եկեղեցու վրա հարձակման մեկ այլ կարևոր նպատակը սփյուռքի վրա գաղտնի հարձակումն է: Հայ Առաքելական Եկեղեցին ԱՄՆ–ի, Ֆրանսիայի, Ռուսաստանի և Մերձավոր Արևելք սփյուռքների հիմնական կապող մեխանիզմն է: Եթե ՀԱԵ-ն բաժանվի, սփյուռքը կկորցնի իր միասնական ձգողականության կենտրոնը: Այստեղից էլ Բալթյան թեմի, արտաքին եպիսկոպոսների և այլ «կոսմոպոլիտ» գործիչների աակտիվացումը:
ՀԱԵ-ի համակարգված և հետևողական ոչնչացումը յուրաքանչյուր նոր քայլով հիշեցնում է ուկրաինական սցենարը, որտեղ ուժայինների օգնությամբ, քահանաների հալածանքներով և արտաքին գործիչների մասնակցությամբ ազատ եկեղեցին փաստացի ոչնչացվեց դառնալով բռնակալական և արյունալի ռեժիմի հաստատման նախապայման։
Սադրված ռազմական պարտություններից և Արցախի կորստից, ցեղասպանության մոռացումից և պետական լեգիտիմության սպառումից հետո ՀԱԵ-ն է մնում հայկական երկար պատմական հիշողության վերջին կրողը։ Նման պահերին Եկեղեցին վտանգավոր է ոչ թե իր գործողություններով, այլ իր գոյությամբ՝ որպես բարոյական համեմատության կետ, իր հոգևորությունը ստուգելու ուղղաձիգ։ ՀԱԵ-ի վրա հարձակումը կրոնական հարց չէ, այլ պատմական ուղեծրի ձևափոխում։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
www.1or.am
