«Ռուբեն Վարդանյանն այսօր միակ անձն է, ում դեռևս հաջողվում է պահել Արցախի փխրուն սուվերենիտետը». Նաիրա Զոհրաբյան

Շատերիս ուշադրությունն այս օրերին ուղղված է Արցախին: «Ի՞նչ է լինելու» հարցի պատասխանն ենք փնտրում: Գիտակցում ենք, որ Արցախում ապրող մեր հայրենակիցների վիճակը բնութագրելու համար մեղմ բառեր օգտագործել այլևս չենք կարող:

 «Անվտանգություն և ժողովրդավարություն» ՀԿ նախագահ, ԱԺ նախկին պատգամավոր Նաիրա Զոհրաբյանը վստահ է` բլոկադան դեռ երկար ժամանակ չի բացվելու: «Այն խնդիրը, որն Ադրբեջանը դրել է իր առջև, լուծելու է: Զոհասեղանին դրված է ոչ միան Արցախը, որովհետև Արցախի խնդիրն Ադրբեջանն այլևս համարում է լուծված, զոհասեղանին դրված է նաև Սյունիքը և, բնականաբար, Հայաստանի պետականությունը, Հայաստանի սուվերենիտետը: Այն, ինչ կատարվում է Արցախում, դժոխք է: 120 հազար արցախցի այսօր` 21-րդ դարում, ռազմագերու կարգավիճակում է, միջազգային հանրություն կոչված մառոլի, յոնջայի, մոլախոտի կամ բույսի աչքի առաջ, որովհետև նրանք բոլորը նստած են Ադրբեջանի գազային թմրասեղի վրա:

Այս ամենի մեղավորը Հայաստանի իշխանությունն է, ըստ էության, բլոկադայի թիվ մեկ մեղավորը Նիկոլ Փաշինյանն է, որովհետև նա ԱԺ ամբիոնից առաջին հայտարարողն է եղել, որ միջազգային հանրությունը մեզանից պահանջում է իջեցնել Արցախի կարգավիճակի նշանաձողը, երբ այդպիսի բան չի եղել: Ավելին` դրանից հետո թե՛ Ֆրանսիայի Սենատը, թե ՛ Ստորին պալատը խոսել են Արցախի միջազգային ճանաչման մասին, դրանից առաջ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ռուս համանախագահը պատերազմից հետո անգամ քանիցս խոսել է կարգավիճակի մասին: ԵՄ-ն պատերազմից հետո հայտարարել է, որ խնդիրը պետք է կարգավորվի միջազգային իրավունքի սկզբունքների Հելսինկյան եզրափակիչ ակտի հիման վրա` նշելով ազգերի ինքնորոշման իրավունքը: Ավելին, հունվարի 18-ին Եվրոպական խորհրդարանի ընդունած բանաձևը կրկին հղում է արել Հելսինկյան եզրափակիչ ակտին: Ըստ էության, Նիկոլը վաճառել է Արցախի կարգավիճակը: Ֆեյք հիմնավորում էր առաջ բերվում` Արցախի կարգավիճակը տանք, որ արցախցին անվտանգ ապրի, արդյունքում դուրս եկավ, որ Արցախը տվեց, և Արցախն այսօր կանգնած է ցեղասպանության և էթնիկ զտման առաջ»,-Past.am-ի հետ զրույցում ասում է Զոհրաբյանը:

Նման բարդ ժամանակահատվածում, երբ օդում կախված է Արցախի լինել-չլինելու հարցը, մեր երկրորդ պետության ներսում, կարծես թե, ներքաղաքական խնդիրներ ևս կան: Օրեր առաջ մամուլը գրեց, որ պետնախարար Ռուբեն Վարդանյանի դեմ կոալիցիա է ձևավորվել, անգամ նրա հնարավոր հրաժարականի մասին հրապարակումներ եղան, այդ լուրերը հերքեց ինքը՝ Վարդանյանը: Շատերն են երկմտում` հիմա ժամանա՞կն է ներքաղաքական հարցեր պարզելու: «Լինեմ անկեղծ: Երբ Ռուբեն Վարդանյանը եկավ Արցախ, ինքս որոշակի վերապահումներ ունեի, բայց այսօր ամենայն պատասխանատվությամբ հայտարարում եմ` Ռ. Վարդանյանն այսօր միակ անձն է, ով կարողանում է, ում դեռևս հաջողվում է պահել Արցախի փխրուն սուվերենիտետը: Ես տեսնում եմ, որ ոչ միայն Նիկոլ-Ալիև տանդեմը, այլ նաև հայաստանյան ընդդիմադիր դաշտի որոշ մարգինալ ուժեր, որոնց ժողովուրդը մերժել է, այսօր փորձում են Ռ. Վարդանյանին «շպիոն» հայտարարել, նրա դեմ ինչ-որ գործողություններ կատարել, այդ թվում` Արցախի իշխանության ներսում: Նրանք բոլորը պետական դավաճաններ են: Այսօր Ռ. Վարդանյանը միակ անձն է, ցավում եմ, որ միակն է, կուզենայի որ այդպիսիք էլի լինեին, ում հաջողվում է ասել ոչ Արցախի վերջնական կապիտուլյացիային:

Որքա՞ն կկարողանա մեկ անձը, չունենալով, ըստ էության, աջակիցներ իշխանության ներսում, պայքարել: Եթե ճիշտ է այն տեղեկությունը, որ Արցախի նախկին նախագահները աջակցում են Ռ. Վարդանյանին, ապա այդ աջակցությունը պետք է լինի բաց, հրապարակային, կոնկրետ քայլերով: ՄԱԿ-ի բարձրագույն ամբիոնից Ադրբեջանի ներկայացուցիչը պահանջում է վտարել Ռ. Վարդանյանին, Բայրամովը Լավրովի հետ հանդիպման ժամանակ խոսում է Ռ. Վարդանյանից, Ադրբեջանը նախապայման է դնում, նշանակում է՝ հայ տեսակն ամեն ինչ պետք է անի Ռ. Վարդանյանին աջակցելու համար: Կրկնում եմ՝ ի սկզբանե իմ մեջ որոշակի հարցեր ու խնդիրներ եղել են, բայց այսօր ասում եմ` բոլոր նրանք, ովքեր կփորձեն քայլ անել Ռ. Վարդանյանի դեմ, նրանք Ալիևի սպասավորներն են, անկախ նրանից, թե քաղաքական ինչ կշիռ ու կալիբր ունեն` իշխանական, թե ընդդիմադիր դաշտից են:

Կներեք կոպիտ բառի համար, բայց եթե Ռ. Վարդանյանն այն «գործիքն է», որի միջոցով կարողանալու ենք պահել Արցախի փխրուն կայունությունը, ամեն ինչ պետք է անել այդ մարդուն աջակցելու համար: Ռուբեն Վարդանյանն այսօր ունի իմ անվերապահ աջակցությունը, ինչի մասին խոսել եմ նաև միջազգային իմ գործընկերների հետ»,-եզրափակում է մեր զրուցակիցը:

Լուսինե Առաքելյան