Հակառուսական փսիխոզ Երևանում. Ուկրաինան փորձում է գժտեցնել Հայաստանին ու Ռուսաստանին
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Politnavigator.net-ը գրում է, որ Ուկրաինան շարունակում է բարձրացնել լարվածության աստիճանը հայ-ռուսական հարաբերություններում: Անցած շաբաթ օրը՝ ապրիլի 9-ին, Հայաստանի մայրաքաղաքի կենտրոնում տեղի է ունեցել երթ ու հանրահավաք, որոնք ակնհայտորեն հակառուսական բնույթ են կրել։
Միջոցառման մասնակիցները դատապարտել են Ուկրաինայում Ռուսաստանի Դաշնության հատուկ ռազմական գործողության անցկացումը, կոչ արել իշխանություններին դուրս գալ ԵԱՏՄ-ից և փոխել հանրապետության արտաքին քաղաքական կողմնորոշումը դեպի Եվրամիություն և Հյուսիսատլանտյան դաշինք։ Հակառուսական միջոցառման, որը կարելի է միայն գարնանային փսիխոզի սրացում անվանել, կազմակերպիչը եղել է Ազգային դեմոկրատական բևեռը (ԱԺԲ)։
Հատկանշական է, որ 2016 թվականի հուլիսի 17-ին հենց նրա ներկայացուցիչներն էին գրավել Երևանի կենտրոնում գտնվող ոստիկանության պարեկապահակային գնդի տարածքը։ Զինված հարձակման ժամանակ նրանք սպանել են մի ոստիկանի, վիրավորել չորս հոգու։ Այնուհետև արմատականները պահանջել են ազատ արձակել Հայաստանի ընդդիմադիր «Հիմնադիր խորհրդարան» քաղաքացիական նախաձեռնության համակարգող Ժիրայր Սեֆիլյանին, ով կալանավորված էր ապօրինի զենք-զինամթերք ձեռք բերելու և պահելու մեղադրանքով։ Զինված խմբի անդամները պահանջել են նաև նախագահի և վարչապետի հրաժարականը և վստահության կառավարության ձևավորումը։ Հուլիսի 31-ի երեկոյան նրանք հանձնվել են։
Կոնկրետ ինչո՞վ է պայմանավորված հայ լիբերալների նման պահվածքը։ Ինչպես կանդրադառնա այս ամենը Երևանի և Մոսկվայի հարաբերությունների վրա։ Քաղաքագետ Մարիամ Հովսեփյանը, ով անմիջականորեն մասնակցել է այդ հակառուսական հանրահավաքին, իր մտքերով է կիսվել PolitNavigator-ի հետ։
«Ակցիայի և երթի մասնակիցները ծածանել են ԱՄՆ-ի, Ուկրաինայի, եվրոպական տարբեր երկրների դրոշները։ Նկատելի էր, որ նրանք լավ են վարձատրվել տարբեր դեսպանատների կողմից։ Իմ կարծիքով ԱՄՆ-ի, Ուկրաինայի, Եվրամիության դիվանագիտական գերատեսչությունները գործել են միաժամանակ և համակարգված»,- ասել է զրուցակիցը։
-Հասցրե՞լ եք ուղիղ շփվել ցուցարարների հետ։
- Այո՛, իհարկե: Այն տղաները, ովքեր կանգնած էին պաստառներով, իրականում ուկրաինացիներ չէին, բայց հեռուստատեսային տեսախցիկների առաջ նրանք փորձում էին անձնավորել ռուսների, ովքեր իբր դատապարտում են Ռուսաստանի Դաշնության կողմից Ուկրաինայում հատուկ գործողության անցկացումը։ Նրանք չկարողացան պատասխանել իմ տարրական հարցին, թե կոնկրետ որտե՞ղ են ապրում Ռուսաստանում։ Իհարկե, այդ ամենը հանգեցրեց իմ հասցեին վրդովմունքի ու քննադատության տարափի, իսկ մյուս ցուցարարները փորձեցին արագ հեռացնել ինձ հանրահավաքից։
-Արդյո՞ք հայ արմատականներին կհաջողվի խարխլել հայ-ռուսական հարաբերությունները և քաոսի անդունդը գցել։
-Հաջողության շանսերը ուղղակի բացառված են։ Այո՛, այդ հանրահավաքը վճարվել էր և բավական առատաձեռնորեն, որի արդյունքում էլ ուներ իբր համախոհների ու համակիրների արժանապատիվ քանակություն։ Ինձ համար ահավոր տհաճ էր այդ հանրահավաքին այդքան հայ տեսնել Երևանի կենտրոնում։
Ընդգծում եմ, որ սա առավելագույնն է այն ամենի, ինչին նրանք կարող էին հասնել այսօր, բայց ոչ ավելին։ Հայաստանում կա բավականին բազմազան ընդդիմություն՝ որոշները ռուսամետ են և պարբերաբար ռուսամետ հանրահավաքներ են անցկացնում՝ աջակցելով Մոսկվայի քաղաքականությանը, մյուսները չեզոք են։ Հայաստանում հնարավոր չէ նման թվով մարդկանց հենց այնպես հավաքել միայն ելնելով ինչ-որ քաղաքական հայացքներից, եթե, իհարկե, դա ներքաղաքական խնդիր չէ։ Այսօր ԱՄՆ-ի դեսպանատունը բացահայտորեն աջակցում և լոբբինգ է անում Ազգային դեմոկրատական բևեռին։
-Ինչպիսի՞ն է իշխանությունների դիրքորոշումը. ըստ Ձեզ՝ այս իրադարձությանը կհաջորդի՞ Հանրապետության վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ինչ-որ արձագանքը։
-Իշխանությունների պաշտոնական դիրքորոշումը զուսպ է և չեզոք: Փաշինյանի կուսակցությունը փորձում է չսրել հայ-ուկրաինական հարաբերությունները, քանի որ Ուկրաինայի տարածքում մեծ թվով ՀՀ քաղաքացիներ են ապրում, և պետք է մտածել նրանց անվտանգության մասին, քանի որ նրանք ապրում են ֆաշիստական իշխանությունների կողքին։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
