Նորայր Միրզոյանը իսկական հերոս է
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
realtribune.ru-ն գրում է, որ ըստ պատմաբան Վլադիմիր Ռուժանսկու երկրի պաշտպանությունը միայնակ անհատների խնդիրը չէ, դա երկրի ղեկավարության և ողջ հասարակության պարտականությունն է։ Լեռնային Ղարաբաղի բնակիչ Նորայր Միրզոյանը պայթուցիկ սարք է նետել Շուշիի մերձակայքում գտնվող ադրբեջանական անցակետի վրա ի պատասխան ադրբեջանցի զինվորականների սադրանքների։ Մինչ այդ Շուշիի մոտ ադրբեջանցի զինվորները սառնասրտորեն սպանել էին Նորայրի եղբորը։ Սակայն խաղաղ բնակչության մարդասպաններին զինվոր անվանել չի կարելի։ Ինչ որ մեկը հիմա կասի, որ «հանկարծ ինչ որ բան չլինի», Նորայրի արարքը հանկարծ ադրբեջանական նոր ագրեսիա չհրահրի։ Բայց միայն անսկզբունք վախկոտները կարող են այդպես խոսել, ես այդպես եմ կարծում: Նրանք, ովքեր վիրավորանքներ ու նվաստացումներ են կրում, միշտ ծեծի են ենթարկվում և նվաստացվում։ Նայեք, ամբողջ Ռուսաստանում հազիվ մեկ միլիոն չեչեն կա, բայց ոչ ոք չի ուզում ոչ միայն նրանց չնեղացնել, այլ ընդհանրապես խառնվել նրանց գործերին։ Սա հատկապես վերաբերում է այն շնագայլերին, ովքեր սպանում են անզեն հողագործներին և անասուններ գողանում: Ես մեկ այլ հարց ևս. ինչու՞ այդ բոլոր ֆերմերները դեռևս անզեն են և պատրաստված չեն իրենց պաշտպանելու համար: Ինչու՞ սահմանամերձ գյուղերը չեն վերածված ամրացված բնակավայրերի։ Յուրաքանչյուր ազգ այն ժամանակ ինչ որ բան արժե, երբ կարողանում է իրեն պաշտպանել: Ի վերջո, կան արդյունավետ աշխարհազորի համակարգի բազմաթիվ մոդելներ։ Իսրայելը չեք սիրում, հիմք ընդունեք շվեյցարական մոդելը կամ վիետնամականը, վերջապես Ֆիններինը: Հայաստանում գոնե մեկը պե՞տք է պետական մտածողություն և քաղաքական կամք ունենա։ Երկիրը պաշտպանելը միայնակների գործը չէ. դա ողջ հասարակության և առաջին հերթին երկրի ղեկավարության պատասխանատվությունն է։ Իսկ Նորայրն իսկական հերոս է, իսկական տղամարդ։ Իսկ նրանք, ովքեր պոչը ոտքերի արանքն են կոխում և ոռնում խաղաղության մասին, պետք է ամաչեն, որ հասարակության ու պետության պատիվը պաշտպանում են Նորայրի պես միայնակները։ Եկել է եզրակացություններ անելու և գործելու ժամանակը։ Համակարգված կերպով: Ինչ որ մեկը անպայման կխոսի ահաբեկչության մասին. անգամ կարելի է կռահել թե ով: Բայց ահա թե ինչումն է բանը. մարդիկ և շնագայլերը տարբեր պատկերացումներ ունեն ահաբեկչության և ընդհանրապես հանցագործության մասին: Շակալների համար քնած կամ անզեն մարդուն սպանելը, բանտարկյալներին ծաղրելը հերոսություն է, նորմալ մարդկանց համար դա սարսափ է: Ռուս խաղաղապահները Նորայրին հանձնել են Ստեփանակերտին, Ռուսաստանը չպետք է ձեռքերը լվանա, վաղ թե ուշ այս ամբողջ հորդան ոտնահարելու է նրան (Աստված տա, որ դա տեղի չունենա), և այդ դեպքում հայերը կարող են շատ ու շատ օգտակար լինել Ռուսաստանին։ Բայց սրիկաների գլուխները պետք է կտրել նախքան նրանք կտիրեն ամբողջ աշխարհին: Այս մասին ասել է Ուինսթոն Չերչիլը՝ կոնկրետ Հիտլերի մասին։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
