Իրանագետը ՌԴ ԳԱ Արևելագիտության ինստիտուտի գիրքն անվանել է «կեղծ ակադեմիական»
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
rossaprimavera.ru-ն գրում է, որ ծայրահեղական կեղծ ակադեմիական գրականություն է վերահրատարակվել ՌԴ ԳԱ Արևելագիտության ինստիտուտում։ Իր ֆեյսբուքյան էջում այդպիսի կարծիք է հայտնել իրանագետ, Ռուս-հայկական համալսարանի արևելագիտության ինստիտուտի պրոֆեսոր Վիկտորյա Առաքելովան։
Փորձագետը նման կերպ է արձագանքել Ռուսաստանի Գիտությունների ակադեմիայի Արևելագիտության ինստիտուտի կողմից Բաքվի թեմի վարչակազմի քարտուղար վարդապետ Ալեքսիի (Նիկոնորով) «Կովկասյան Ալբանիայի եկեղեցու պատմությունն ըստ Մովսես Կալանտակույսկու» գրքի հրապարակման։ «Արևմտյան գիտնականների արևելագիտության դասականների աշխատությունները, փառք Աստծո, հասանելի են, և միայն ՌԳՀ-ն է կրկին մտնում այն նույն ջրերը, որոնց մեջ ընկել է մեծ «ադրբեջանցի» բանաստեղծ Նիզամիի 800-ամյակի ժամանակ, երբ ներգրավվել և դրանով իսկ արատավորվել է պարսկական գրականության խորհրդային փորձագետների լավագույն անունները»,- գրել է Առաքելովան։
Նա հիշեցրել է, որ Ալեքսի Նիկոնորովը կովկասյան Ալբանիայի, ըստ նրա «ալբանական խաղերի» հետ առնչվում է 2004 թվականից։ Առաքելովան նշել է Նիկոնորովի հայտարարությունների կեղծ գիտական բնույթը։ «Ահա այս հեղինակի հայտարարություններից միայն մեկը. «Ադրբեջանական էթնոսը ձևավորվել է Կովկասի տարածաշրջանում երեք հազարամյակների ընթացքում»՝ առանց մեկնաբանության»,- գրել է նա։ Պրոֆեսորը նշել է, որ, ամենայն հավանականությամբ, հետագայում կմեծացվի Ռուս ուղղափառ եկեղեցու Բաքվի թեմի և Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Արևելագիտության ինստիտուտի համագործակցությունը Կովկասյան Ալբանիայի թեմայով։ «Ըստ ամենայնի, կեղծ-հոգևորության և կեղծ գիտության սինթեզը կշարունակվի. Բաքվի թեմի ուղղափառ մշակութային և կրոնական կենտրոնը և Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Արևելագիտության ինստիտուտը համաձայնագիր են ստորագրել գիտահետազոտական, մշակութային, կրթական ոլորտում համագործակցության և Հարավային Կովկասի պատմության և մշակութային ավանդույթների ուսումնասիրությանն առնչվող գործունեություն ոլորտներում ...նպատակ ունենալով «համակարգել կողմերի ջանքերը Հարավային Կովկասի հետ կապված պատմական ուղղությամբ գիտական (sic!) աշխատանքի զարգացման և ադրբեջանական հասարակությանը բնորոշ բազմամշակութայնության (double sic!) երևույթի ուսումնասիրության գործերում»,- ամփոփել է Առաքելովան։
Հիշեցնենք, որ կովկասյան Ալբանիայի թեման պաշտոնական Բաքուն օգտագործում է Լեռնային Ղարաբաղի ադրբեջանական պատկանելությունը հաստատելու համար։ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը բազմիցս հայտարարել է, որ հայերը Լեռնային Ղարաբաղում հայտնվել են միայն 19-րդ դարի սկզբին ռուս-պարսկական Կուրեքչայի հաշտության պայմանագրի կնքումից և տարածաշրջանը Ռուսական կայսրության կազմում ընդգրկելուց հետո։ Ադրբեջանում գտնվող բոլոր հայկական հուշարձաններն ու տաճարները կոչվում են Կովկասյան Ալբանիայի հնագույն պետության ժառանգություն (վերջինս դադարել է գոյություն ունենալ դեռ մ.թ. 9-րդ դարում):
Միաժամանակ, Ալիևը լռում է այն մասին, որ Լեռնային Ղարաբաղի տարածքը մ.թ.ա 2-րդ դարից մինչև 6-րդ դարը եղել է Մեծ Հայքի մի մասը։ 17-րդ դարի սկզբին, պարսից շահ Աբասի օրոք, Լեռնային Ղարաբաղում եղել են հինգ հայկական մելիքություններ։ 2000-ականների կեսերին Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունում ավերվել է միջնադարյան հայկական խաչքարերի գերեզմանոցը Ջուղայում, որը մինչ ավերումը եղել է ամենամեծ նման օբյեկտը և ընդգրկվել է եղել հայկական խաչքարերի ցանկում և եղել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից կազմված մարդկության ոչ նյութական մշակութային ժառանգություն: Ի պատասխան հայկական հուշարձանների ոչնչացման մեղադրանքների Նախիջևանի իշխանությունները հայտարարել են, որ հայերը երբեք չեն ապրել Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության տարածքում, հետևաբար այնտեղ չեն կարող լինել նրանց մշակութային ժառանգության հուշարձաններ։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
