Հայ կամավորական. Ղարաբաղում հաղթանակի հնարավորություն կար, բայց մեծ զոհերի գնով
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
politexpert.net-ը գրում է, որ սեպտեմբերի 21 -ի առավոտյան Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը գնացել է զինվորական պանթեոն հարգելու մեկ տարի առաջ զոհվածների հիշատակը, սակայն զոհերի հարազատները կտրուկ են արտահայտվել քաղաքական գործչի Եռաբլուր կատարած այցի դեմ: «Սա գերեզմանատուն չէ, սա մեր երեխաների տունն է, և նա (Հայաստանի վարչապետը. - խմբ.) իրավունք չունի գալ այստեղ», - ասել է Արմեն Գալստյանը՝ 44-օրյա պատերազմ զոհված Լևոն Գալստյանի հայրը...: Ոստիկանները ստիպված են եղել Գալստյանին հեռացնել պանթեոնի տարածքից, իսկ տեղում աշխատող լրատվամիջոցների ներկայացուցիչներին թույլ չեն տվել մոտենալ բարձրաստիճան պաշտոնյաներին:
Որպես Անկախության տոնի տոնակատարությանը փոխարինող միջոցառում «5165» շարժման առաջնորդ Կարին Տոնոյանը՝ պատերազմում զոհված Արցախի հերոս Մենուա Հովհաննիսյանի մայրը, երեկոյան երթ է կազմակերպեց դեպի «Եռաբլուր»: Մայրաքաղաքի բնակիչները մոմերը ձեռքներին բարձրացել են պանթեոն:
«PolitExpert» - ի թղթակցին տված հարցազրույցում երթի մասնակիցներից մեկը, որը ցանկացել է անհայտ մնալ, ասել է, որ Ղարաբաղի համար պատերազմում Հայաստանի պարտությունը մեկ անձի պատասխանատվությունը չէ: Նրա խոսքով մեղավոր են բոլորը, այդ թվում, իհարկե, գործող իշխանությունը: Պատասխանելով այն հարցին, թե արդյո՞ք Երևանը կարող էր հաղթանակ տոնել, թե՞ արդյունքը կանխորոշված էր, երիտասարդը վստահություն է հայտնել, որ երկրի բանակը հնարավորություն ուներ դադարեցնել պատերազմը երկրի համար առավել ձեռնտու պայմաններով, բայց իրադարձությունների ավելի հաջող ելքը կանխվել է «ռազմաքաղաքական ղեկավարության հիմարության պատճառով»:
Կամավորական Գրիգոր Հարությունյանը, ով ծառայել է Աշոտ Մինոսյանի հրամանատարությամբ Սիսիանի շրջանում, թղթակցին մեկնաբանել է այն լուրերը, որ ղարաբաղյան պատերազմի ելքը կանխորոշված էր նախնական համաձայնությամբ. «Մի լավ ասացվածք կա. « Ծուխ չի լինում առանց կրակի»: Խոսակցությունները ճիշտ են: Զորահավաքը կազմակերպված չի եղել: Մարդկանց ուղարկել են այն տարածքները, որոնց անծանոթ են, իսկ դա մեծ դեր է խաղում պատերազմի ժամանակ: Եթե դու չգիտես շրջակայքը, չես կարող ճիշտ գործել»: Հարությունյանը վստահորեն հայտարարել է, որ Հայաստանը հաղթելու հնարավորություն ուներ, բայց դա կարող էր շատ ավելի մեծ կորուստների հանգեցնել. «Պետք է դիմանաինք, քանի որ նրանց (ադրբեջանցիները - խմբ.) ուժերը սպառվում էին: Ոչ ոք չի կարող ասել, թե ինչ կլիներ մեկ ամիս անց, որովհետև նրանք դանդաղ մոտենում էին մեր սարերին: Իսկ սարերում կռվելը հարթավայրային կռիվ չէ: Կորուստներն ավելի մեծ կլինեին, ոչ ոք դա չի հերքում: Բայց, իհարկե, հնարավորություն կար»: Խոսելով Արցախի ապագայի մասին ՝ ցուցարարն ասել է, որ շարունակում է Ղարաբաղը Հայաստանի հետ վերամիավորման հույս տածել. «Արցախը Հայաստան է, իսկ Հայաստանը՝ Արցախ: Մենք ընդհանրություն ենք»:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
