5 տարի անց բուժծառայությունները կլինեն լիովին անվճար. նախարարը ներկայացնում է ծրագիրը

ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ 19 Декабрь, 2016 10:23

Iravaban.net-ը գրում է.

Առողջապահության ոլորտում ստվերային շրջանառությունը 120 միլիարդ դրամ է, ոչ սպիտակ դաշտում կատարվողը՝ 85 միլիարդ: Առողջապահության նախարար Լևոն Ալթունյանը ոլորտում առկա կոռուպցիոն ռիսկերի մասին խոսում է անկաշկանդորեն. դրանք առկա են, հայտնի է՝ որտեղ, և դրանց չեզոքացնելու ուղղությամբ քայլեր կատարվում են: Իրավաբան.net -ի «Զրույց գործադիր իշխանության անդամների հետ» շարքի զրուցակիցը Լևոն Ալթունյանն է:

–Պարոն Ալթունյան, խնդրում եմ ներկայացրեք առողջապահության ոլորտում առկա ներկայիս հիմնական խնդիրները և դրանց ուղղությամբ կատարվող քայլերը:

-Շատ ծավալուն հարց է: Ընդհանուր խնդիրը, առաջին հայացքից, գումարի բացակայությունն է: Մենք այս տարի պետպատվերը բաշխելիս բուժեկենտրոններից մոտ 5 միլիարդ դրամի պահանջարկ ունեինք, սակայն կարողացանք բաշխել 1.8 միլիարդ գումար, մյուս մասը, ցավոք, մնաց չծածկված: Եվ եթե 2017 թ-ի համար մենք հայթայթենք այդ 5 միլիարդը, ապա հայաստանյան բժշկությունը պետք է որ հարց չունենա: 5 միլիարդը մենք հայթահայթել ենք՝ տարբեր տեսակի տնտեսումների, ծախսերի, մեքենաների կրճատումների, գույքի օտարումների հաշվին, բայց ես չեմ համարում, որ մենք բոլոր պրոբլեմները լուծել ենք: Այսօր մեր հիմնական նպատակը ծախսերի օպտիմալացումն է: Այսինքն, հայտարարել մի օր, որ 3 միլիոն բնակչության համար մենք ունենք բավարար և ռացիոնալ քանակի ամբուլատոր և հիվանդանոցային բուժհաստատություններ: Եթե լինեն մարդիկ, որ կցանկանան նոր բուժկենտրոններ բացել, կարող են, սակայն պետական ծրագրեր իրականացնելու հավակնություն չունենան: Քանի որ գումար փոշիացնելով մենք ուղղակի ծառայության գինն ենք բարձրացնում: Եթե մենք ուզում ենք պահել հաշվապահություն 1000 բուժկենտրոնում, պարզ է, որ բժշկական ծառայությունները ավելի թանկ կլինեն, քան եթե մենք պահենք 10 հաշվապահություն՝ տասը բուժկենտրոնում: Միշտ կան հիմնական և օժանդակ ծառայություններ մատուցողներ և այդ ծառայությունները ապահովող օղակներ:

–Այսօր խոսվում է այն մասին, որ մարզերում խնդիր կա՝ բուժկենտրոնների քիչ լինելու հետ կապված։ Արդյո՞ք այս դեպքում այդ խնդիրը չի սրվելու։

– Կա խնդրի երկու կողմ: Մեկն այն է, որ մարզերում ինչ-որ ծառայությունների առաջարկը բավարար չէ, մյուսը՝ ինչ-որ ծառայությունների առաջարկը կա, բայց բնակչությունը նախընտրում է գալ Երևան և մարզում չօգտվել այդ ծառայությունից, թեկուզև Երևանում նույն ծառայությունը կարող է մի քիչ ավելի թանկ արժենալ։ Դա, թերևս, բացատրվում է բուժծառայությունների ավելի բարձր որակով: Մենք հիմա հետազոտական աշխատանք ենք կատարում՝ փորձելով պարզել, թե որ ծառայությունները պետք է մոտեցնենք շահառուներին, և որ ծառայությունները կարող ենք կենտրոնացնել մայրաքաղաքում կամ մարզկենտրոններում: Եվ պարզել, թե ինչ է պետք, որպեսզի մարդը բավարար ժամանակում տվյալ ծառայությունից օգտվելու հնարավարությունն ունենա։ Սկզբունքն այս է․ օրինակ, եթե հայտարարում ենք, որ սրտի կաթվածից հետո առավելագույնը մեկուկես ժամվա ընթացքում ՀՀ բնակիչը պետք է հնարավորություն ունենա սրտի ստենտավորման, ապա հաշվարկում ենք շտապօգնության, հիվանդանոցում պատրաստվելու, ճանապարհի ժամանակը (մենքենայի արագությունը), և ստանում ենք, որ, օրինակ, պետք է բնակավայրերից 35 կմ շառավղով հեռավորության վրա ունենալ մի բուժկենտրոն, որը ունի հմուտ աշխատակազմ և ապահովում է սրտի ստենտավորումը: Մենք շարժվելու ենք այդ ուղղությամբ և ոչ թե այն կարծրատիպով, որ ցանկացած քաղաքում պետք է լինի բուժկենտրոն: ․․․Ներկայումս առողջապահության բյուջեն 85 միլիարդ դրամ է, սակայն բազմաթիվ հետազոտություններ վկայում են, որ շուրջ 120 միլիարդ դրամի ստվերային շրջանառություն կա։ Մեր նպատակն է այդ գումարը դուրս բերել սպիտակ դաշտ: Ես երևի առաջին անգամ հայտարարեմ, որ մեր առողջապահության ծրագրում կա մի կետ՝ 5 տարում առողջապահության բյուջեն 85 միլիարդից դարձնել 300 միլիարդ դրամ:

–Ինչպե՞ս:

-Ասեմ․ 85 միլիարդը և 120 միլիարդը ստվերից դուրս բերելով ունենում ենք 205 միլիարդ։ 5 տարվա ընթացքում այդ 85 միլիարդը աճելու է տարեկան 5 կամ 10 տոկոսով, այսինքն՝ դառնում է 240 միլիարդ։ Մնացած գումարի մասով մենք նախատեսում ենք կյանքի կոչել մի ծրագիր, որով ծխախոտի և ալկոհոլի վաճառքներից հատկացումներ կլինեն առողջապահության բյուջեին, որպեսզի դրանց նեգատիվ ազդեցությունը առողջության վրա որոշակիորեն չեզոքացվի: Եվ մյուս կողմից՝ ապահովագրական ծրագրերի ավելի ծավալուն ներդրում։