Երբ մենք փորձում ենք ներկայանալ որպես պետություն, այդ դեպքում մեզ հետ հաշվի են նստում
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Պաշտպանության նախարար Արշակ Կարապետյանը Մոսկվա այցից առաջ Երևանում Զասի հետ հանդիպմանը բավականին կոշտ հայտարարություններ հնչեցրեց: Մասնավորապես նա նշել էր. «Մեր համբերությունը նույնպես անսպառ չէ և մեր սահմաններին ստեղծված իրադրության խաղաղ հանգուցալուծման բացակայության պարագայում մենք իրավունք ենք վերապահում խնդիրը լուծել ուժի կիրառմամբ»:
Այս թեմայով զրուցել ենք քաղաքագետ Էմիլ Օրդուխանյանի հետ։
Անդրադռնալով Արշակ Կարապետյանի հայտարարությանը` քաղաքագետը ասաց․ «Արշակ Կարապետյանի հայտարարությունը հետևեց ՀԱՊԿ-ի կողմից ամիսներ շարունակ անգործությանը: Քանի որ մենք դաշնակցային հարաբերություններում իրավունքի շրջանակում մնացինք, սա կարծես թե նախազգուշացում էր, որ եթե ՀԱՊԿ-ը չի պաշտպանելու Հայաստանի շահերը, Հայաստանը դիտարկելու է այդ թվում նաև այլընտրանքային տարբերակներ: Ես կարծում եմ, որ այս հայտարարությունը դրան էր ուղղված: Իհարկե մենք չպետք է թույլ տայինք, որ նրանք գային և տեղակայվեին մեր տարածքում, բայց կարևորը, որ հիմա դա ասվեց պաշտպանության նախարարի մակարդակով: Դրան էլ հետևեց արդեն Զասի հայտարարությունը, որը վտանգ տեսավ մեր սահմաններին: Սա ցույց է տալիս, որ երբ մենք փորձում ենք ներկայանալ որպես պետություն, այդ դեպքում մեզ հետ հաշվի են նստում, այդ թվում նաև՝ ՀԱՊԿ-ի շրջանակում: Սա թերևս Մոսկվայում Սերգեյ Շոյգուի հետ հանդիպումից առաջ դիրքորոշման արտահայտում էր, և ես կարծում եմ, որ եթե ՀԱՊԿ-ը հետևություններ չանի այդ իմաստով, Հայաստանը բացեիբաց հայտարարեց, որ ինքն իրավունք ունի միջազգային իրավունքի շրջանակներում օգտագործել իր ողջ զինանոցը, և որպես այդպիսին կհամարեն նաև այլընտրանքային տարբերակների դիտարկումը, որովհետև Ֆրանսիայի կողմից մենք վստահաբար ունեցել ենք պաշտպանության ոլորտում աջակցության առաջարկ»։ Հարցին թե արդյո՞ք ՀԱՊԿ-ը որոշակի քայլեր կկատարի Հայաստանի անվտանգության հետ կապված Էմիլ Օրդուխանյանը պատասխանել է․ «Ո՛չ, ես մնում եմ այն կարծիքին, որ ՀԱՊԿ-ը գործնականում իրենից ոչինչ չի ներկայացնում, որովհետև ՀԱՊԿ անդամ պետությունների միջև ռազմավարական իմաստով այնքան հակասություններ կան, որ այդ կառույցը երբեք չի կարող լինել կուռ, միասնական, ռազմավարական: Այդ թվում ակնհայտ է, որ ՀԱՊԿ-ում կան պետություններ, որոնք իրենց ռազմավարությամբ շատ ավելի թյուրքական տրամաբանության մեջ են տեղավորվում, քան Հայաստանի, Բելառուսի կամ Ռուսաստանի հետ համատեղելի շահերի իմաստով: Այնպես որ, սա ֆորմալ կառույց է, գուցե փորձում են այսպիսի քայլերով փրկել ՀԱՊԿ-ի դեմքը, բայց, միևնույն է, ինքը ֆունկցիոնալությունից դուրս է, և դա հասկանում են բոլորը՝ թե՛ ՀԱՊԿ անդամ հանդիսացող, թե անդամ չհանդիսացող պետությունները»։
Սոնա Գիշյան
