Կարևորը մենք ենք ու Ամերիկան
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Հայաստանի շուրջ զարգացումներ են տեղի ունենում, որոնք առնվազն մտահոգիչ են: Չեմ հիշում երբևէ դեպք, երբ մեր երկիրն այսքան իզոլացված լինի արտաքին աշխարհից: Տպավորություն է՝ բոլորը արհամարհում են Հայաստանին ու որևէ կապ ունենալ չեն ուզում մեզ հետ:
Նախ լուրը, որը ցնցեց երկիրը՝ Նիկոլ Փաշինյանը ԱՄՆ-ում դեսպան է նշանակում «Իմ քայլը» խմբակցության ղեկավար Լիլիթ Մակունցին: Անիմաստ է քննարկել, թե Մակունցը կարող է աշխատել դեսպան, թե ոչ, կամ լավ կաշխատի, թե ոչ: Պարզ է, որ Փաշինյանը յուրային մարդ է նշանակում կարևոր մի երկրում՝ առաջնորդվելով ոչ թե Մակունցի պրոֆեսիոնալիզմով, այլ անձնական կապերով: Նման նշանակումները 2018թ-ից սկսած ամենուր են:
Դեսպանի անձը պետք է համաձայնեցվի ընդունող երկրի հետ, դիվանագիտական պրակտիկան այդպիսին է: Ու կրկնակի մտահոգիչն այն է, որ ԱՄՆ կառավարությունը կարծես թե համաձայն է այդ թեկնածությանը: Կարելի է պատկերացնել հայ-ամերիկյան հետագա հարաբերությունների ամերիկյան կողմի տեսլականը նաև մեր տարածաշրջանում, որ համաձայնել են Մակունցին ընդունել որպես դեսպան:
Այդուհանդերձ, հարցը ավելի խորը կքննարկենք, երբ նշանակումը լինի, բայց արձանագրենք, որ Հայաստանի արտաքին դիվանագիտությունը վերջին տարիներին իր լավագույն օրերը չի ապրում, իսկ հետպատերազմական իրավիճակում ամեն ինչ ավելի է խրվում ճգնաժամի մեջ:
Նիկոլ Փաշինյանի արտաքին քաղաքականության ձախողումներից մեկն էլ թերևս այն է, որ Իրանի ԱԳ նախարար Մոհամմադ Ջավադ Զարիֆը Բաքվում արդեն հայտարարել է, որ.
«Իրանն ուրախ է, որ եղբայրական և բարեկամ Ադրբեջանի տարածքներն ազատագրվել են օկուպացիայից և այդ հողերը վերստին ադրբեջանցի ժողովրդի հսկողության ներքո են»։
Ինչպես ասում են՝ no comment: Թե ինչ կարևոր դեր ու նշանակություն ունի Իրանը Հայաստանի համար, կարծում եմ լրացուցիչ մեկնաբանելու կարիք չունի: Մեր 4 հարևաններից միայն Վրաստանի ու Իրանի միջոցով ենք կարողանում արտաքին աշխարհի հետ կապ ունենալ: Ու իրանական կողմի նման դիրքորոշումը խոսում է այն մասին, որ գոնե դիվանագիտական մակարդակում տապալել ենք մեր հարևանի հետ երկխոսությունը:
Մեր մյուս հարևան Վրաստանի տարածքում, ավելի կոնկրետ՝ Մառնեուլի քաղաքում տեղի ադրբեջանցիները հարձակվել են հայկական բեռնատարների վրա: Նման միջադեպեր տեղի են ունեցել նաև արցախյան առաջին պատերազմի տարիներին: Հիմա նույնն է տեղի ունենում՝ կաթվածահար անելու բեռնափոխադրումները՝ Հայաստանին նաև տնտեսական վնասներ հասցնելու համար: Իսկ ինչ են անում մեր իշխանությունները այս խնդիրները չեզոքացնելու համար: Անկեղծ ասած՝ հայտնի չէ: Հայաստանի շուրջ օղակը սեղմվում է, իսկ Հայաստանի իշխանությունների համար առաջնահերթություններն ուրիշ են: Մակունցին դեսպան նշանակելու մտադրությունը վկա:
