Կարեն Կարապետյանին Սերժ Սարգսյանն օգտագործում է փիառի համար. Սմբատ Կարախանյան

«Առաջին լրատվական»-

զրուցակիցն է Մոսկվայի «Միաբանություն»կենտրոնի ղեկավար Սմբատ Կարախանյանը։

-Պարոն Կարախանյան, Հայաստանի քաղաքական ուժերը պատրաստվում են 2017 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին։ Հետևելով իրադարձություններին՝ ի՞նչ կարծիք ունեք, ձևավորված այս նոր կառավարությամբ քիչ թե շատ դրական փոփոխություններ իրականացնելով իշխող քաղաքական ուժը կպահպանի՞ իր իշխանությունը։

–Հայաստանին սպասվում են ճակատագրական ընտրություններ։ Դժբախտաբար բոլոր հարցերը լուծվելու են գերտերությունների փոխհամաձայնությամբ, բայց այնուամենայնիվ կարևոր է, որ ՀՀ իշխանությունները ունենան իրենց հստակ դեմքը։ Լինենք օբյեկտիվ ու իրատես, այսօրվա դրությամբ էլ Հայաստանում գործում է այն համակարգը, որը լուծում է երկու հիմնական խնդիր՝ առաջինը ղեկավար էլիտայի կողմից իրականացվող փիառն է, երկրորդը՝ թալանը։

Պարզ է, որ ՀՀ իշխանություններից արդեն ոչինչ կախված չէ՝ ոչ ներքին հարցերը, ոչ էլ արտաքին՝ հատկապես Ղարաբաղի մասով։ Այս իրավիճակում ՀՀ կառավարությունը որքան էլ լավագույն կադրերով համալրվի, որքան էլ այդ մարդիկ տեղյակ լինեն խնդիրներից և փորձեր անեն իրավիճակը շտկել՝ համակարգը չի փոխվել, բուրգի վերևում կանգնած անձինք չեն փոխվել։ Կարեն Կարապետյանի մասին կարելի է շատ բան ասել, դրական շատ է խոսվել, բայց դա չէ կարևորը, առավել ևս այդ վեց ամսվա ծրագիր կոչեցյալը ոչինչ չի կարողանալու անել, բուրգը գործում է նույն սկզբունքներով։

-Ասացիք, որ առաջիկա ընտրություններում կարևոր դեր են ունենալու գերտերությունները։ Հետաքրքիր է հատկապես Մոսկվայի մասով՝ իշխանությունները տարիների ընթացքում շատ լավ ծառայել են Կրեմլի շահերին։ Հիմա Մոսկվան կցանկանա՞ փոխել իշխանություն այստեղ՝ իր համար նոր ընդդիմադիր գործընկերներ փնտրելով։

–Այս իրավիճակում ոչ թե ծառայում են Մոսկվային, ՀՀ իշխանությունները իրենց խնդիրները լուծելու համար բոլորին են ծառայում, որից ավելի շատ են վախենում։ Հնարավոր է՝ բացահայտորեն ավելի շատ երևում է, թե Մոսկվային են ծառայում, բայց այդ ծառայելը ոչինչ չի նշանակում, որովհետև Մոսկվային այս իրավիճակը ձեռք չի տալիս, Մոսկվան չի ուզում, որ այդ խայտառակ համակարգը շարունակի մնալ, ուզում է, որ ընտրություններ լինեն, գոնե մի անգամ ժողովրդի քվեն անցնի։Մոսկվայի կաղմից որևէ միջամտություն չի լինելու, բայց բնական է, որ Մոսկվան ունի իր աշխարհաքաղաքական շահեր, այնպես, ինչպես արևմուտքը։

Իհարկե Հայաստանը՝ որպես ԵՏՄ անդամ, որպես ՌԴ ռազմավարական գործընկեր, բնական է, որ ավելի մոտ է Ռուսաստանին, և այստեղ հարցերն ավելի պարզ են լուծվում։ Ուղղակի միջամտություններ չեն լինելու, կարևոր է քաղաքական օրակարգի ձևավորումը։ Ոչ ոքի ձեռք չի տալիս, որ Հայաստանում ընդհարումներ լինեն։ Այն, ինչ դեկլարացիա է անում Կարեն Կարապետյանը, պետք է իրական դառնա, պետք է առաջընթաց ապահովել, զարգացնել արդյունաբերությունը՝ այդ ամենի համար անհրաժեշտ է քաղաքական կամք իշխանությունների, ընդդիմության, ժողովրդի կողմից։ Սա պետք է որոշիչ լինի ընտրություններից առաջ։ Իշխանությունները ռեսուրսները ծախելու պայքար են տանում, այդ ամենը մենք տեսանք Գյումրիում և Վանաձորում։

-Դուք նշեցիք՝ ուղղակի միջամտություն չի լինի, իսկ անուղղակի միջամտություն հնարավո՞ր է՝ այստեղ մարդկանց գործուղելով։ Օրինակ՝ Արա Աբրահամյանը պատրաստվում է առաջիկայում հստակեցնել ընտրություններին մասնակցության իր ձևաչափը։ Վիկտոր Դալլաքյանի կուսակցությունն էլ է նշվում, որ ունենալու է ակնհայտ ռուսամետ ուղղվածություն։

-Այն քաղաքական գործիչներին, որոնց դուք նշեցիք, բացառվում է, որ գործուղվեն Մոսկվայի կողմից։ Նրանք իրենց համոզմունքները գուցե ունեն, ուզում են քաղաքական ուժ ստեղծել այստեղ, բայց պետք չէ նրանց կապել Ռուսաստանի կամ Կրեմլի հետ՝ անհեթեթություն է։ Հասկանում եմ, որ թալանչիների համար դա շատ լավ տրյուկ է, բայց դա իրական չէ։

Ուզում են արևմտամետների ու ռուսամետների առճակատում ստեղծել, իրենք մնան ստվերում ու շարունակեն թալանը։ Միակ բանը, որ անհրաժեշտ է, ընդդիմության միավորումն է։ Այդ միավորումը պետք է լինի բնական ճանապարհով, ու դնեն հակառուպցիոն օրակարգ, Հայաստանը դարձնեն տեխնոլոգիաների երկիր, արդյունաբերությունը զարգացնեն, գիտությունը, նստեն մտածեն ինչ նոր տեխնոլոգիաներով կարող են միջազգային հարթակներ դուրս գալ։

Պետք է օգտագործել նաև սփյուռքի ներուժը, միայն այդ ճանապարհով և նման օրակարգ դնելով է հնարավոր փոփոխություն։ Ամպագոռգոռ բառեր պետք չէն՝ Սինգապուր, Տանզանիա և այլն։ Եթե դնեն այդ ծրագրը, ապա ամեն ինչ էլ հնարավոր է, առճակատումներ պետք չեն։ Ոչ ոք ոչ մեկին չի գործուղում։ Իսկ այն, ինչ անում է նոր կառավարությունը, զուտ փիառի համար է։

-Ձեր կարծիքով՝ Կարեն Կարապետյանը իշխանություններին պետք էր զուտ վեց ամսվա փիառի համա՞ր: Կարծում եք այդքան կարճ ժամանակվա համար նա կթողնե՞ր Մոսկվայում ամեն ինչ և կգար ու փիառով կզբաղվեր այստեղ։

– Мы предполагаем, Бог располагает: Կարեն Կարապետյանի ավելի առաջադեմ, ավելի մաքուր կառավարությունը Սերժ Սարգսյանին և քրեաօլիգարխիկ համակարգին, իհարկե, շատ պետք է, իհարկե նրան օգտագործում են փիառի համար։Եթե ուշադիր նայեք՝ կան ներքին հակասություններ, քննադատություններ, օդիոզ դեմքերի փոփոխություններ։ Բնական է՝ այդ ամենը կա, բայց դա գնում է փիառի համար։

Երբ կգա կհասնի այն իրավիճակին, որ քրեաօլիգարխիկ կլանն էլ հեռանա, կերևա ով ուր է գնում։ Կառավարությունն այդ ուժը չունի, որ դիմակայի, որովհետև նրանց ներքին ծնունդն է, ուղղակի ավելի կոսմետիկ վերանորոգված,ավելի մարդկային դեմքով հանդես եկող, չկեղտոտված։

 -Այսինքն՝ ինչ-որ փուլում կարող է սկսվել նաև Կարեն Կարապետյան-Սերժ Սարգսյան հակասություն։ Գուցե դրանո՞վ է պայմանավորված այն հանգամանքը, որ Կարեն Կարապետյանն այդպես էլ ՀՀԿ անդամ չի դառնում։

-Բնական է, որ այդ հակասությունը կլինի, որովհետև այս իրավիճակով Կարեն Կարապետյանն ու իր թիմը ամենահեռուն են գտնվում Սերժ Սարգսյանի ու ՀՀԿ կարկառուն խմբակից։ Դրսից սառը հայացքով եթե նայես, ոչ մի ընդհանուր բան չկա։ Նրա քայլերը ՀՀԿ-ի դեմ են գնում, որովհետև եթե այդ ամենը կար տարիներ շարունակ՝ ինչո՞ւ չէր վերացվում։Ակհնայտ է, որ հայտարարությունների ու ելույթների մեջ հակասություն կա, մեկը մի բան է ասում, մյուսը՝ այլ։

-Իշխանության ներսում բախումներ են փաստորեն սպասվում։

-Հայաստանում ստեղծված է մի իրավիճակ, երբ ոչ մի անհնար բան չկա։ Չնայած պարզ ասենք, որ այդ համակարգի ծնունդն է, համակարգն ինքը որոշեց բերել այդ թիմը։ Բայց ամեն բան քրեաօլիգարխիկ կլանի ձեռքերում է։ Եթե ասում ենք եկեք այսօրվանից պայքարեն կոռուպցիայի դեմ, բայց մոռանանք անցյալը՝ արդեն այստեղից հասկանում ենք, որ աչքակապություն է տեղի ունենում։ Եթե Կարեն Կարապետյանը դիմի ռեալ քայլերի՝ արդեն հիմքին կկպնի, այն հիմքին, որ նրան բերել էայստեղ։ Այս պրոբլեմն էլ գուցե լուծվի կոնֆլիկտային ճանապարհով։ Գուցե հասնի նրան, որ կառավարութունը հեռանա, բայց այսօրվա դրությամբ դրա մասին խոսելն ավելորդ է, այսօր զուտ փիառ է տեղի ունենում։