«Հավաստի աղբյուրներից գիտենք, որ մինչեւ նոյեմբերի 30-ը պետք է հեռանանք»,- NEWS.am-ի հետ զրույցում ասում է նա։
Գյուղի մեկ այլ բնակիչ Սասուն Բաղդալգուլյանն իրերը հավաքելուն զուգահեռ պատմում է, որ իրենց ասել են, թե գյուղն անցելու է Ադրբեջանին ու զգուշացրել, որ շինություններին ձեռք չտան, չքանդեն, իսկ եթե ցանկանում են ապրել ադրբեջանցիների հետ, ապա կամքն իրենցն է։
«Եթե թողնեին քանդեինք, Հայաստանում փոքր հողակտոր կվերցնեինք, մի կացարան կսարքեինք մեզ համար։ Իսկ պետությունը լուսամուտի, դռան, թիթեղի փողը կտա՞, որ ես գնամ էնտեղ տուն սարքեմ, չի տա, չէ՞։ Ասում են՝ ձեռք մի տվեք, ոնց կա թողեք, մի հատ էլ ավլեք, մաքրեք, նոր տվեք, հեսա ավլելու եմ, մաքրեմ, որ իրենք գան ույուտ լինի, պատրաստի նստեն»,- հեգնում է Աղավնոյի բնակիչը։
«Մենք ոչ մեկս մտադիր չենք մեր գյուղը կտակ անել թուրքերին, ինչպես դա արեց մեր վերնախավը, սա կտակ չի, մենք հետ ենք գալու։ Իրերը հանում ենք, բայց մեր տղամարդիկ էստեղ են մնալու։ Ես այ էն սարի գլխին նստելու եմ, սպասեմ, տեսնեմ՝ ինչ է լինելու»,- ասում է Աղավնոյի կին բնակչուհին, ով զենքն ուսին է շրջում։
«Վտանգ կա, էնքան են անցել, անգամ էսօր Տեղ գյուղն է վտանգված էդ ահաբեկիչների կողմից, չկարծեք, թե չկա։ Մենք ավտոմատը գլխներիս տակ ենք գիշերը քնում»,- նշում է նա։
Աղավնոյի համայնքապետ Անդրանիկ Չավուշյանը նշում է, որ պաշտոնապես չի ասվել՝ գյուղը հանձնվում է թշնամուն, թե ոչ։
«Սուտ լուրեր են տարածում, որ մեզ ձեռնտու չէ, եթե մենք մնում, պայքարում ենք, թող պաշտոնապես նախագահն անձամբ հայտարարի կամ գրավոր տեղեկացնեն, որ հանձնում ենք, կամ չենք հանձնում։ Ես չեմ թողնելու ոչ մի տուն քանդվի ու չստեն, թե դա թուրքին է մնալու, ում է ձեռնտու։ Նույն Հադրութն էլ առանց պայքարելու, թուրքերը քայլելով մտել են, ու մեծ մասը հանձնվել է»,- ասում է նա։
Համայնքապետը վճռական է տրամադրված։
«Ես պիտի պայքարեմ մինչեւ վերջ, հանուն իմ երեխաների, իմ ընտանիքի, չեմ կարող փախչել, նախապես մարդիկ նշում են պարտություն, բայց ես հակառակը, չեմ տեսնում դա ու չեմ էլ ուզում տեսնել»,- հավելում է նա։
