Ծանոթ ու միաժամանակ անհայտ՝ սննդի առաքում
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մեր դարում, որքան էլ տարօրինակ է մարդու ժամանակը, ավելի ճիշտ մարդու ժամանակի զգացումը կրճատվում է, մարդիկ ավելի ու ավելի քիչ ժամանակ են ունենում, ավելի ու ավելի երկար են կանգնում խցանումների մեջ և փորձում ենք ավելի արագ ուտել: Անգամ պատահում է այնպես, որ, տանը կամ աշխատավայրում օրն անցնում է այնպիսի բուռն ընթացքի մեջ, որ ժամանակը չի բավականացում խանութ մտնել, սննդամթերք գնել և տանը պատրաստել: Եվ դա պատահում է հազարավոր մարդկանց հետ ամբողջ մոլորակում: Իհարկե, մարդը դա հենց այնպես չի կարող թողել: Բայց ըստ հերթականության:
Պատմական լեգենդի համաձայն, պիցցայի առաջին առաքումը կատարվել է Նեապոլում 1889 թվականին Ռաֆայել Էսպազիտոյի կողմից, որը եղել է խոհարար և Նեապոլիտանական պիցցերիայի սեփականատեր: Ռաֆայել Էսպազիտոյի կողմից իրականացվել է առաջին առաքումը հենց թագավոր Ումբերտո 1-ինին և Սավոյի թագուհի Մարգարետ Սավոյսկուն, որի անունով էլ հենց կոչվել է աշխարհահռչակ Մարգարիտա պիցցան: Դժբախտաբար Ռաֆայել Էսպազիտոյի համար, այդ տարին եղել է նրա կյանքի վերջին տարին, բայց այդ ժամանակ ո՞վ կմտածեր, որ դա սկիզբ է դարձել սննդի առաքման ծառայության հսկայական աճի:
Եվրոպայում և Ամերիկայում սննդի առաքումը, որը ի սկզբանե վերաբերվել է պիցցային, սկսել է ակտիվորեն գործել միայն 1960-ականներից հետո: Հետաքրքիր փաստ է նաև այն, որ 1960 թվականին Միչիգան նահանգում հայտնագործվել է ուտեստների փաթեթավորումը ստվարաթղթե տարողություններում, որպեսզի առաքման ընթացքում պիցցան չսառչի, և առաքման այս եղանակը ակտիվորեն սկսվել է օգտագործվել ժամանակակից սննդի արտադրության մեջ: Միչիգանից եկած այս նորարարությամբ ամեն ինչ չի ավարտվել։ Հենց այնտեղ են փորձարկել մարկետինգային առաջին քայլը, որն է կես ժամում հյութեղ և տաք պիցցայի մատակարարում քաղաքի ցանկացած վայր։ Ի դեպ, այն ժամանակվա տեխնիկան ու վարորդները հեռու են եղել մերօրյա մակարդակից, այդ իսկ պատճառով պիցցա մատակարարող առաջին սուրհանդակների վթարները քաղաքի ծայրամասերում եղել են հաճախակի: Այդ պահից անցել են շատ տարիներ, և տանը կամ գրասենյակում սնունդ պատվիրելը դարձել է սովորական բան: Ի՞նչ է փոխվել այդ ժամանակից ի վեր:
Սկզբում պարզապես պիցցա են առաքել, բայց 1984 թվականից Ամերիկան նվաճել են ճապոնացիները իրենց ազգային ուտեստներով, սուշին և ռոլլին դարձել են այնքան մասսայական, որ որոշակի տեսակի ձկներ, մասնավորապես երկնագույն թյունոսը և խեցգետինը հայտնվել են տեսակների ոչնչացման վտանգի տակ, և արգելվել է դրանց որսը: 1989 թվականից սուշին և ռոլլին սկսել են մատուցել ոչ միայն ռեստորաններում, այլ նաև առաքել հասցեով, ինչը հանգեցրել է ճապոնական խոհանոցի էլ ավելի մեծ ժողովրդականության: Հետագայում տարբեր տարիներին և տարբեր երկրներում սննդի առաքումը ընդլայնել է իր տեսականին, սկսած խորովածներից, պյուրեներից և վերջացրած ապուրներով, իսկ Հայաստանում անգամ խաշով։ Վերադառնալով ժամանակակից մարդու կյանքի ժամանակի արժեքի մասին, պետք է ասել, որ սննդի առաքման ծառայությունները, որոնցից բոլորն են օգտվում, հանդիսանում են ժամանակակից հասարակության բաղկացուցիչ մասերը։
Մարդը իր բնույթով ծույլ է և անում է հնարավոր ամեն ինչ, որպեսզի իր անձնական ժամանակը մնա որպես անձնական ժամանակ, և նրան ծայրաստիճան անտրամաբանական է թվում այն ծախսել ճաշի կամ ընթրիքի պատրաստման վրա, մանավանդ ժամանակի պակասուրդի պայմաններում: Հետևաբար, անցնելով ժամանակի փորձության հարյուր տարվա դասընթաց, իտալական թագավորին և թագուհուն առաջին առաքումից ի վեր, տեսանելի է, որ տանը, կամ աշխատավայրում սնունդ պատվիրելու ծառայությունը գնալով ավելի ու ավելի տարածված է դառնում ամբողջ աշխարհում:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
