Կորոնավիրուս․ չարիքը նոր փուլում է
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Ինչպես հայտնի է` այս օրերին կորոնավիրուսի տարածումը Հայաստանում ահագնացող չափերի է հասել։ Սա լրջագույն մարտահրավեր է ծանր պատերազմի մեջ գտնվող մեր երկրի համար։ Մխիթարանք չի կարող համարվել այն փաստը, որ ամբողջ աշխարհում է վարակվածների թիվն անշեղորեն աճում։ Նրանք, ովքեր չեն հավատում և վստահություն չունեն իշխանությունների և հրապարակված պաշտոնական ցուցանիշների նկատմամբ, իրականության մեջ համոզվելու համար պետք է ականջալուր լինեն առողջապահության ոլորտի ահազանգ հնչեցնող հեղինակավոր մասնագետներին, անձամբ փորձեն տեղեկություններ ստանալ հիվանդանոցներում կորոնավիրուսով հիվանդների թվի և նոր հիվանդներ ընդունելու անհնարինության մասին։ Մեր բուժաշախտատողներն այժմ ծանրաբեռնված են ռազմաճակատից բերված վիրավոր զինծառայողներով։ Չի կարելի նրանց համար հավելյալ ծանրաբեռնվածություն ստեղծել։
Ակնհայտ է, որ հրատապ անհրաժեշտություն է վարակի տարածումը կանխող քայլեր ձեռնարկելը։ Ընդ որում, անթույլատրելի է, որ կառավարությունն ամբողջ պատասխանատվությունը բարդի բնակչության վրա։ Բնակչությունը պետք է կատարի իր բաժին կանխարգելող քայլերը, կառավարությունը՝ իր բաժինը։ Ըստ էության՝ բոլորս պետք է պահպանենք երեք հիմնական կանոնները՝ կրել դիմակ (հատկապես փակ և չօդափոխվող տարածքներում), պահպանել անհրաժեշտ հեռավորություն և հաճախակի ախտահանել ձեռքերը։ Սակայն, դա բավարար չէ վարակի տարածումը կանխելու համար։ Միաժամանակ այստեղ անելիք ունի նաև իշխանությունը, որոնք ոչ հաճախ են բարձրաձայնվում։ Փաստ է, որ մարդու մոտ վարակի առաջին իսկ ախտանշանների դեպքում հարկ է իրականացնել արագ թեստավորում՝ պետպատվերով և անվճար։ Չի կարելի սպասել մինչև մարդու ջերմությունը դառնա 38-39, իսկ մյուս ախտանշանները՝ ակնհայտ, որպեսզի նոր անցկացվի թեստավորում։ Հակառակ դեպքում, վարակի առաջին նշաններից մինչև դրա ակնհայտ դառնալը վարակակիրը հասցնում է վարակել նաև իր շրջապատին՝ ընտանիքի անդամներին, հարևաններին և իր հետ շփում ունեցած այլ անձանց։ Եթե սա չարվի, մնացած բոլոր միջոցառումները պարզապես անարդյունավետ կամ սակավ արդյունավետ կլինեն։
Վերոնշյալին զուգահեռաբար դարձյալ պետպատվերով պետք է թեստավորել բոլոր կոնտակտավորներին՝ նրանց ովքեր այս կամ այն կերպ շփում են ունեցել վարակվածի հետ։ Վճարովի թեստավորման գնի իջեցումը 5 հազար դրամով ոչ մի արդյունք չի տալու։ Թեստավորման հարցում ընդհանրապես չի կարելի գումարներ խնայել՝ հետագայում տասնապատիկ ավելին է ծախսվում բուժման համար և, ցավոք, ոչ բոլոր դեպքերում է այդ բուժումը ավարտվում դրական ելքով։ Մի կարևոր և առանցքային հարց ևս․ հատկապես մայրաքաղաքում պետք է ապահովել հասարակական տրանսպորտի առանց գերբեռնելու երթևեկությունը։ Ոչ մի դիմակ և ձեռքերի ախտահանում չի օգնի, եթե մենք, այսպես ասած, իրար վրա լցված, իրար քիթ ու բերան մտած ենք երթևեկում հասարակական տրանսպորտով։ Այս շարքում պակաս կարևոր չէ նաև փողոցների, շենքերի, հասարակական տրանսպորտային միջոցների ախտահանումը, որը իրականացվել է բազմաթիվ այլ երկրներում, բայց այդպես էլ չիրականացվեց Հայաստանում։ Վերը նշված միջոցառումների անցկացումը շատ ավելի լուրջ արդյունք կտա կորոնավիրուսի դեմ պայքարում, քան թե միայն բնակչությանը պարտադրվող պահանջները։ Ավելի քան 9 ամիս է անցել Հայաստանում կորոնավիրուսի հայտնվելուց ի վեր, սակայն վերոնշյալ քայլերն այդպես էլ կյանքի չեն կոչվել։ Մյուս կողմից էլ մեկ անգամ ևս ընդգծում ենք, որ ցանկացած պարագայում բնակչությունը պարտավոր է պահպանել վարակի տարածումը կանխելուն կոչված կանոները, որոնք նշվեցին վերևում։
Անդրանիկ Կիրակոսյան
