Վիրավոր զինվորներին արտասահման ուղարկելու պետության որոշումը ձեւական բնո՞ւյթ էր կրում

Քառօրյա պատերազմից օրեր անց Հայաստանի Կառավարությունը որոշում կայացրեց, որ այն վիրավոր զինծառայողները, որոնց չեն կարողանա Հայաստանում պատշաճ օգնություն տրամադրել, բուժման կուղարկվեն արտասահման բյուջետային միջոցներով: 4 ամիս է անցել, սակայն ոչ մի զինծառայողի դեռեւս արտասահման չեն ուղարկել, թեեւ այնտեղ բուժվելու կարիք մասնավորապես մի քանի զինծառայող ունեն:

Իրավասու մարմինները շուրջ 2 ամիս է՝ հայտարարում են, որ իրենք հարցումներ են ուղարկում արտասահմանյան կլինիկաներ: Բանակցություններից հետո ՊՆ համապատասխան վարչությունը պետք է տեղեկությունների ամբողջական փաթեթն ուղարկի Առողջապահության նախարարության ստեղծած հատուկ հանձնաժողով, որը որոշում է կայացնում վիրավոր զինվորների բուժումն արտասահմանում կազմակերպելու մասին Հայաստանում այն կազմակերպելու անհնարինության պատճառով: Սակայն թե ինչու այսքան ժամանակ ոչ մի զինծառայողի վերաբերյալ որոշում չի կայացվել, պարզ չէ: Հատկանշական է, որ երբ մասնավոր նվիրատվությունների միջոցով Գերմանիա էին տեղափոխվում Արամ Լազգիյանն ու Ռուբեն Առաքելյանը, հարազատները կարողացան կարճ ժամանակահատվածում պայմանավորվել կլինիկաների հետ:

Ի դեպ, մայրաքաղաքի հիվանդանոցներում այս պահի դրությամբ երեք զինծառայող կա, որոնք վերականգնողական բուժման կարիք ունեն արտերկրում:

Ապրիլի չորսին Թալիշում ծանր վիրավորված Ավետիս Զարգարյանն արդեն ավելի քան չորս ամիս է՝ գտնվում է ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի վերակենդանացման բաժանմունքում: Օրերս նա կրկին բարդ վիրահատության է ենթարկվել:

«Ծնոտն են վիրահատել, չորս ամիս է՝ տղաս նույն վիճակում է, Վերակենդանացման բաժանմունքից չեն տեղափոխում: Հոսպիտալի բժիշկներից շատ գոհ ենք, անհնարինն արել են, բայց հիմա վերականգնողական բուժում է արդեն հարկավոր, որը ոնց տեսնում եմ, Հայաստանում չեն կարող անել»,- ասում է Ավետիսի մայրը՝ տիկին Սոնյան:

Նշենք, որ մարտերի ընթացքում գնդակը մտել էր Ավետիսի ծնոտը, թիկունքով ներքեւ էր իջել, վնասել էր մի քանի ող եւ ողնուղեղը: Երբ նրան Երեւան էին տեղափոխում, բժիշկները հույս չէին տալիս, սակայն 19-ամյա տղան կարողացավ բոլորին ապացուցել իր ուժը եւ դուրս գալ կրիտիկական վիճակից: Այս ամիսների ընթացքում Ավետիսը, սակայն, գամված է անկողնում, շշուկով է խոսում: Հարազատների միակ ցանկությունն այն է, որ 19-ամյա Ավետիսը կարողանա ինքնուրույն քայլել, խոսել: Առ այսօր Պաշտպանության նախարարությունից ոչ ոք Զարգարյանների հետ չի հանդիպել:

Գրեթե նույն վիճակում էլ Ռոլանդ Սահակյանն է գտնվում, որը նույնպես վիրավորվել է ապրիլի 4-ին Թալիշում: Հոսպիտալում գտնվելու ընթացքում երիտասարդը շուրջ 7 վիրահատության է ենթարկվել. երկու թոքերի, լեղապարկի, լյարդի, 12-մատնյա աղիքի եւ ողնաշարի: Հունիսի վերջին Ռոլանդը տեղափոխվել էր հիվանդասենյակ, սակայն օրեր անց վիրահատվել եւ կրկին տեղափոխվել Վերակենդանացման բաժանմունք:

Կարմիր խաչի վերականգնողական կենտրոնում էլ Հովհաննես Պողոսյանն է գտնվում: Մայիսի 13-ին գլխի շրջանում ծանր վիրավորում ստացած զինծառայողը հրաշքով է փրկվել: Բժիշկների երկարատեւ պայքարից հետո այսօր Հովհաննեսը սկսել է խոսել եւ կամաց- կամաց քայլել: Նրան նույնպես, հարազատների խոսքով, վերականգնողական բուժում է հարկավոր արտասահմանում:

Այս երեք զինծառայողների հարազատներն էլ հույսները չեն կորցնում, որ ՀՀ կառավարությունն իր որոշումը վերջապես կիրագործի: