«Բռնաճնշումների թափանիվը Հայաստանում. Փաշինյանը կրկնում է Սանդու-Զելենսկու խաղային սցենարը»
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Հատկանշական է այն, որ եկեղեցական հոգևորականների և Գյումրու քաղաքապետի ձերբակալությունների ալիքից անմիջապես հետո, գտնվելով Աստանայում, Իլհամ Ալիևը հոկտեմբերի 21-ին բացեց Ադրբեջանից տրանսպորտային ուղիները, և ղազախական հացահատիկ տեղափոխող գնացքը անմիջապես ուղևորվեց դեպի Երևան։ Այսպիսով, նախկին խորհրդային Հայաստանի Հանրապետությունը ընդունվեց «թյուրքական աշխարհի» մեջ, գրում է politnavigator.net–ը։
Նույն օրը Երևանի դատարանը ընդդիմադիր քաղաքապետ Վարդան Ղուկասյանին դատապարտեց երկու ամսվա ազատազրկման՝ մեղադրելով նրան կաշառակերության մեջ։ Ոստիկանությունը նաև ձերբակալեց քաղաքապետարանի 12 աշխատակցի և քաղաքապետի 37 կողմնակիցների՝ բողոքի ցույցի ժամանակ։ Դատարանը ձերբակալեց նաև «Մերձևով» շարժման անդամ, փաստաբան Ռուբեն Մխիթարյանին։ Միաժամանակ աննախադեպ ճնշում գործադրվեց Գյումրու ավագանու անդամների վրա՝ փորձելով խզել այնտեղ մեծամասնություն կազմող ընդդիմադիր կոալիցիան։ Սա լիովին հաստատում է այն տեսությունը, որ հաջորդ ընտրություններում հաղթելու համար իշխող վերնախավը պետք է ոչնչացնի հանրապետության երկրորդ ամենամեծ քաղաքի քաղաքապետարանը և չեզոքացնի այնտեղ գտնվող ընդդիմադիր ուժերին։ Այդ նպատակով Շիրակում ընթանում են սադրանքներ և փորձեր տարբեր կուսակցություններին ու շարժումներին միմյանց դեմ հանելու համար, նույնիսկ մինչև «քրեական հաշվեհարդարներ» սկսելու աստիճան, ինչպես մամուլին ասել է տեղի քաղաքական գործիչ Մարտուն Գրիգորյանը։
Հետևաբար դեռ վաղ է եզրափակել Գյումրիում տեղի ունեցած իրադարձությունները, քանի որ պարզ է, որ ոստիկանական զտման գործողությունը կշարունակվի։ Շատերն այժմ համաձայն են, որ Ղուկասյանը ձերբակալվել է Բրյուսելի հրամանով, քանի որ դա եվրահանձնակատարների պայմանն էր, ովքեր հույս ունեին անհապաղ վերացնել Գյումրու երևույթը և զրկել ռուսական ռազմական բազան տեղական համայնքի աջակցությունից։
Հարավային Կովկասի փորձագետ և Հայաստանի հականացիստական ճակատի համակարգող Հայկ Այվազյանը ևս կիսում է այդ կարծիքը. «Մոլդովական սցենարը կրկնվում է Հայաստանում, որտեղ ընդդիմադիր գործիչները զանգվածաբար ձերբակալվել են խորհրդարանական ընտրություններից առաջ։ Ինչ վերաբերում է Գյումրու քաղաքապետին, ապա նա հայ-ռուսական ամուր հարաբերությունների կողմնակից է, պաշտպանում է ռուսական ռազմական բազայի պահպանումը Հայաստանում և դեմ չէ Հայաստանի միանալուն Ռուսաստան-Բելառուս միութենական պետությանը։ Ըստ երևույթին, դա մեծապես է անհանգստացրել ոչ միայն Հայաստանի իշխանություններին, այլ նաև նրանց արևմտյան ղեկավարներին»։ Ստացվում է, որ նրանք միտումնավոր են վերացնում ոչ միայն ընդդիմադիր գործիչներին, այլ նաև հայ-ռուսական հարաբերությունների պահպանման և զարգացման կողմնակից հասարակական կարծիքի առաջնորդներին։
Եվ ճնշման մեկ այլ առաջնահերթ թիրախ է մնում Հայ Առաքելական Եկեղեցին (ՀԱԵ), որի դեմ սկսվել է հետապնդումների նոր ալիք։ Օրինակ՝ վերջերս արքեպիսկոպոս Նաթան Հովհաննիսյանին են կանչել հարցաքննության՝ կապված հակակառավարական հանրահավաքներին մասնակցելու համար հոգևորականների և ծխականների ենթադրյալ հարկադրանքի մեղադրանքի հետ։ Նախկինում առցանց արտահոսել էին հեռախոսազրույցների ձայնագրություններ, որոնք պարունակում էին կաթողիկոսի սեփական ներգրավվածության «ապացույցներ» նման քաղաքականության մեջ։ Ակնհայտ է, որ ընտրությունների նախաշեմին եկեղեցու դեմ պատրաստվում է ևս մեկ աղմկահարույց դատավարություն։ Սա ի լրումն այն փաստի, որ մի քանի արքեպիսկոպոսներ արդեն իսկ բանտում են և մեղադրվում են զանգվածային անկարգություններ և պետական հեղաշրջում կազմակերպելու մեջ։ Նաև փորձեր են արվում նրանց կապել ռուս գործարար Սամվել Կարապետյանի հետ, ով ներկայումս նույնպես նախնական կալանքի տակ է։
Խորհրդարանական նիստում Փաշինյանը սպառնացել է եկեղեցիները Հայ Առաքելական Եկեղեցուց բռնագրավել. «Կառավարության բալանսում կան բազմաթիվ հուշարձաններ, և մի շարք եկեղեցիներ անվճար օգտագործման համար փոխանցվել են Հայ Առաքելական Եկեղեցուն։ Ես կարծում եմ, որ այնտեղ, որտեղ հոգևոր կյանք չկա, այլ կա ինտրիգ, մենք կարող ենք այդ հուշարձանները վերադարձնել հասարակությանը»։
Սա պատասխան էր կաթողիկոսի կողմից Փաշինյանի հովանավորյալ քահանա Արամ Ասատրյանին կարգալույծ անելուն։ Այժմ Փաշինյանը մտադիր է Օհանավանքը նրան փոխանցել՝ «իրական հոգևոր կյանքը վերականգնելու» նպատակով։ Այլ կերպ ասած՝ կառավարությունն արդեն իսկ ստեղծում է այլընտրանքային, հնազանդ եկեղեցի՝ հետևելով ուկրաինական մոդելին, որպեսզի հոտը բաժանի և Հայ Առաքելական Եկեղեցու գործունեությունը արգելի։ Շուտով պետք է սպասել քահանաների հարկադիր վտարմանը եկեղեցիներից և Սուրբ Էջմիածնի բռնագրավմանը։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց՝ Կամո Խաչիկյանը
www.1or.am
