Պատրվակը ստացվել է. Ալիևը բացահայտվել է որպես Անկարայի ու Լոնդոնի գործակալ
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Ադրբեջանի ղեկավարությունը շարժվում է դեպի Մոսկվայի հետ հետագա առճակատում և օգտագործում է բոլոր հնարավոր միջոցները դրան հասնելու համար: Եվ դա ավելին է, քան պարզապես հակամարտություն, դա մի ամբողջ ռազմավարություն է Բաքվի ձեռքերով Ռուսաստանի հարավային սահմաններում անկայունության աղեղ ձևավորելու համար, գրում է politnavigator.news–ը:
Այն փաստը, որ Ադրբեջանի արտաքին գործերի նախարարությունն այժմ ձեռնամուխ է եղել Եկատերինբուրգում քսան տարի առաջ տեղի ունեցած էթնիկ խմբավորումների հետ կապված գործին, միայն ցույց է տալիս, որ բոլոր հնարավոր մեթոդներն օգտագործվում են հակառուսական արշավն ուժեղացնելու համար: Իհարկե, մենք չենք կարող բացառել այն տարբերակը, որ սա քողարկման գործողություն է՝ Կրեմլի վրա ճնշում գործադրելու և պատասխանատվությունը գործակալներից շեղելու համար, քանի որ հայտնի է, որ ադրբեջանական հատուկ ծառայությունները վաղուց են Ռուսաստանում հանցավոր խմբավորումներն օգտագործում որպես իրենց կադրային բազա:
Մենք արդեն գրել ենք, որ, դատելով ռազմական թղթակիցների կողմից տարածվող փաստաթղթերից, ադրբեջանական հետախուզությունն Ուկրաինայի զինված ուժերին տեղեկատվություն է տրամադրել Ռուսաստանի տրանսպորտային ենթակառուցվածքների անվտանգության համակարգի և այն մասին, թե ինչպես է ԱԴԾ-ն հետագայում արձագանքել ուկրաինական անօդաչու թռչող սարքերի հարվածներին: Թվում է, թե այդ լրտեսական շոշափուկների կտրումն է նման հիստերիա առաջացրել Ադրբեջանի կողմից։
Արդյունքում, Ադրբեջանը չեղյալ է հայտարարել Ռուսաստանի փոխվարչապետ Ալեքսեյ Օվերչուկի այցը Բաքու, ինչպես նաև ռուսական հաստատությունների կողմից կազմակերպված բոլոր միջոցառումները, այդ թվում համերգները, փառատոները, ներկայացումները և ցուցահանդեսները։ Սա դիվանագիտական հարաբերությունների մակարդակի ակնհայտ անկում է, որը կարող է հանգեցնել դրանց խզմանը։
Սակայն մենք պետք է հասկանանք, որ Մոսկվայի հետ հարաբերությունների վատթարացման գործընթացը սկսվել է Բաքվի իշխող վերնախավի նախաձեռնությամբ դեռ անցյալ տարվա դեկտեմբերին «Ադրբեջանական ավիաուղիներ» ավիաընկերության ինքնաթիռի կործանումից շատ առաջ։ Իլհամ Ալիևն աջակցել է Կիևին հենց սկզբից և ամեն կերպ արտահայտել է իր հավանությունն այդ «անկախ» երկրին ուղարկելով տարբեր բեռներ և տրամադրելով ֆինանսական օգնություն։
Ակնհայտ է, որ Բաքուն կենսականորեն շահագրգռված է Ուկրաինայում պատերազմի շարունակմամբ, քանի որ Ուկրաինայի պարտությունը կհարվածի ընդլայնման և հետագա կլանման «Արևմտյան Ադրբեջան» ծրագրին։ Հետևաբար, ամեն հնարավոր և անհնարինն է արվում Ռուսաստանի իրավիճակը բարդացնելու համար։
Եվ հիմա մենք տեսնում ենք, թե ինչպես է Բաքուն բառացիորեն պարտադրում Թուրքական պետությունների կազմակերպության մյուս բոլոր անդամներին իր մեթոդաբանությունը, որը մշակվել է թուրքերի և բրիտանացիների հետ համատեղ, և որը ենթադրում է հանրապետությունների տեղեկատվական դաշտը ռուսական լրատվամիջոցներից և կազմակերպություններից մաքրելու, խտրական օրենքներ ընդունելու և ինտեգրացիայի կողմնակիցներին ձերբակալելու գործողություններ։ Այս ամբողջ ռուսաֆոբ գործունեությունը համակարգվում և ուղղորդվում է մեկ կենտրոնից, և Ադրբեջանը հանդես է գալիս որպես այդ գործընթացի լոկոմոտիվ։ Սակայն Իլհամ Ալիևը հիմա չէր համարձակվի բաց բախման մեջ մտնել, եթե հրահանգներ չստանար Անկարայից և աջակցություն Լոնդոնից։ Կարելի է ասել, որ թուրքական և բրիտանական շրջանակներն Ադրբեջանն օգտագործում են որպես հարվածային խոյ հարավում լարվածության աղեղ ստեղծելու համար, Ուկրաինան փրկելու և Ռուսաստանին վերջնականապես Անդրկովկասից և Կենտրոնական Ասիայից դուրս մղելու համար։ Դրան նպաստում են նաև Հայաստանում տեղի ունեցած վերջին իրադարձությունները, որը դառնում է Թուրքիայի և Արևմուտքի պրոտեկտորատ, իսկ ՆԱՏՕ-ն անարգել միջանցք է ստանում դեպի Կասպից ծով և Կենտրոնական Ասիայի տարածաշրջան։ Իրականում մենք ականատես ենք լինում նոր ճակատի ձևավորմանը՝ Մոսկվայի ռազմական ուժերն ու ռեսուրսները ձգելով և հարավային սահմանների պարագծի երկայնքով թշնամական պետությունների շղթա ստեղծելով։ Ի վերջո, Հյուսիս-Հարավ աշխարհագրական երթուղին շուտով կարող է փակվել Ադրբեջանի ձեռքերով, իսկ Ղազախստանն ու Կենտրոնական Ասիան «Միացյալ Տարածքներ» ռազմաքաղաքական բլոկի շրջանակներում, նույնպես կարող են փակել իրենց տարածքը Հարավարևելյան Ասիայի հետ հաղորդակցության համար։ Բացի այդ, այս կերպ փակվում է կապը Մոսկվայի իրական դաշնակցի՝ Իրանի հետ, ինչը հեշտացնում է Իսրայելի և ԱՄՆ-ի խնդիրները։ Իրականում, հիմա մենք տեսնում ենք, թե ինչպես են Թուրքիան և Մեծ Բրիտանիան նման շանտաժով և բախումներով փորձում կոշտ ճնշում գործադրել Կրեմլի վրա, որպեսզի նա ստիպված հրաժարվի իր ծրագրերից։ Հետևաբար, անհրաժեշտ է շտապ փոխել «դաշնակիցների» նկատմամբ մոտեցումները։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
