«Փաշինյանը Հայաստանը հանել է աշխարհաքաղաքական աճուրդի». գնորդներն իջեցնում են գինը
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Հայաստանն ու ԱՄՆ-ը ռազմական համագործակցություն են հաստատում, Վաշինգտոնն իր խորհրդականին է ուղարկում Անդրկովկասյան հանրապետության բանակ: Պետքարտուղարության ներկայացուցիչներն ասում են, որ խորհրդատուն կժամանի մինչև տարեվերջ և ենթադրաբար կօգնի Հայաստանի պաշտպանության գերատեսչությանը զինված ուժերը բարեփոխել միաժամանակ կապ պահպանելով ամերիկյան ռազմական գերատեսչության և ԱՄՆ դեսպանատան հետ, գրում է eadaily.com-ը։
Իսկ ի՞նչ են ասում փորձագետները:
Կիրառական քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտի (Հայաստան) գիտաշխատող, պատմական գիտությունների թեկնածու Սերգեյ Մելքոնյանը նշում է, որ ԱՄՆ-ի և Հայաստանի ներկայիս ղեկավարության շահերը համընկնում են.
«Ամերիկացիները ցանկանում են գործարկել Արևելք-Արևմուտք տրանսպորտային միջանցքի նախագիծը, որը Կենտրոնական Ասիան կմիացնի Եվրոպայի հետ շրջանցելով Իրանը և Ռուսաստանը։ Ենթադրվում է, որ հաղորդակցությունը կանցնի Թուրքիայով, Հայաստանով, Ադրբեջանով և Կասպից ծովով։ Դրա համար Երևանը պետք է համաձայնության գա Բաքվի և Անկարայի հետ, իսկ սահմանները տարածաշրջանում բաց են։ Հայաստանի ղեկավարությունը նախագիծը համարում է գրավիչ, ուստի պատրաստ է գնալ նույնիսկ միակողմանի զիջումների՝ խաղաղություն հաստատելու համար»։
Քաղաքագետ Արշալույս Մղդեսյանը կարծում է, որ Փաշինյանի թիմը փորձում է նոր դաշնակիցներ գտնել. «Հայաստանի իշխանությունները կարծում են, որ Ռուսաստանի անվտանգության երաշխիքները չեն գործել, ուստի փորձում են նոր գործընկերներ ներգրավել։ Այստեղ կարելի է հիշել Հնդկաստանից զենք գնելու պայմանագրերը, շփումները Ֆրանսիայի հետ, իսկ հիմա ակտիվացել է երկխոսությունը ԱՄՆ-ի հետ։ Սակայն դժվար է գտնել երկրորդ Ռուսաստան»։
Ռուս քաղաքագետ Անդրեյ Արեշևն ասում է, որ Հայաստանը հետևողականորեն թեքվում է դեպի Արևմուտք. «Ես կասեի, որ Հայաստանի իշխանությունները աշխարհաքաղաքական աճուրդի են հանել իրենց հանրապետությունը, դա արվում է Անդրկովկասում Ռուսաստանի դիրքերի թուլացման ֆոնին: Չեմ կարծում, որ այդ առևտուրը որևէ հաջողության կհանգեցնի, դժվար թե ԱՄՆ-ը կամ որևէ մեկը ստանձնի Հայաստանին պաշտպանելու պարտավորություններ: Ամենայն հավանականությամբ, համագործակցություն կլինի առանձին հարցերի, կոնկրետ նախագծերի շուրջ»։
Եվ թեման շարունակելու համար Հրայր Երեմյանի մեկնաբանությունը «Ընկեր գեներալ» Telegram-ի ալիքում.
«2020 թվականի պատերազմը սովորաբար անվանում են 44-օրյա պատերազմ։ Սակայն, իմ կարծիքով, դա թյուր կարծիք է, քանի որ պատերազմը դեռ չի ավարտվել, և դրա արդյունքները վերջնականապես ձեռք չեն բերվել։ Այսօր կարող ենք եզրակացնել, որ պատերազմի նպատակը եղել է. միջանցքը Սյունիքով: Ոմանք դա անվանում են հաղորդակցությունների ապաշրջափակում, մյուսները միջանցք, բայց էությունը չի փոխվում։ Ամբողջ աղմուկն այժմ պտտվում է նրա շուրջ, թե ո՞վ է վերահսկելու այն:
Միայն Իրանն է դեմ այդ միջանցքին, որն անհնար կլիներ առանց 5 շրջանների հանձնման։ Եվ դեռ պատերազմից առաջ բանակցային գործընթացի ողջ էությունը 5 շրջանների փոխանցման շուրջ էր (և Մադրիդյան սկզբունքները, և Կազանը և Լավրովի ծրագիրը): Հետևաբար, միջանցքի տեսքով նպատակը միշտ է եղել ԽՍՀՄ-ի փլուզումից ի վեր։ Այսօր տեղի ունեցողի էությունը, իմ կարծիքով, այն է, որ 2020 թվականի պատերազմի արդյունքն ամբողջությամբ չի ստացվել։ Նիկոլի ու նրա կամակատարների ձեռքով ուզում են Հայաստանը դնել այնպիսի կախյալ պայմանների մեջ, որոնց դեպքում այն չի կարող պոտենցիալ վտանգ ներկայացնել Զանգեզուրի միջանցքի գործունեությանը, որի բացման որոշումը, ըստ երևույթին, կայացրել են գերտերությունները։ Եվ որպեսզի հայությունը լիովին համաձայնվի, անհրաժեշտ էր նախ բարոյալքում ծանր պարտության արդյունքում, երկրորդ հերթին հանձնել Գորիս-Կապան ճանապարհը, ապա գերիշխող բարձունքները, միջպետական ճանապարհները, գազատարներն ու ինտերնետ մալուխները Տավուշի մարզում»:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
