Կիրանցեցիները «прицел»-ի տակ են
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Կիրանց գյուղի բնակիչները շարունակում են մտահոգվել և անհանգստանալ։ Կիրանցով դեպի Վրաստան տանող ճանապարհն այսօր ասֆալտապատում են, բայց այդ ճանապարհը հսկելու են ադրբեջանցիները։
«Նկարում երևացողը Կիրանցով դեպի Վրաստան կիսակառույց ճանապարհն է, իսկ երևացող մետաղական կոնստրուկցիաների անմիջապես ետնամասը՝ Նիկոլի կողմից թշնամի Ադրբեջանին հանձնված հայկական պատմական հողերը, կադաստրի վկայականով քաղաքացիներին պատկանող սեփական հողերը»,- MediaHub-ին ասաց Կիրանցի բնակիչ Կարենը։
Նա նշեց, որ կա նաև այլընտրանքային ճանապարհ, որը ևս խիստ վերահսկելի է թշնամու կողմից՝ Աճարկուտով կառուցված շրջանցիկ ճանապարհը, որի սկզբնամասը Կամարի տակ կոչվող հատվածում է, հեռու է թշնամուց ընդամենը մի քանի տասնյակ մետր։
«Բացարձակ ապահով չեն լինելու այս ճանապարհները, ընդամենը ժեշտից արգելապատնեշով բաժանվում է Ադրբեջանը Հայաստանից. Ադրբեջանում կկանգնի զորքը, իսկ Հայաստանում կերթևեկեն մեքենաները, ապահովության մասին խոսք չի կարող գնալ։ Այսօր էլ ադրբեջանցիները հնձել են սահմանազատում-սահմանագծումից հետո Ադրբեջան համարվող հողերում կիրանցեցիների ցանած հացահատիկը: Սա առաջին դեպքն է, և այն շարունակական կլինի»,- նշեց գյուղի բնակիչը։
Մեր զրուցակիցն ասաց, որ շինարարական աշխատանքներ են իրականացվում և, հավանաբար, դրոշի հենասյուն են կառուցում ու շուտով ադրբեջանական մեծ դրոշ կտեղադրեն։ Եվս մեկ հոգեբանական ճնշում կիրանցեցիների վրա, և ոչ միայն…
Հարցին, թե քանի՞ ընտանիք է արդեն գնացել Կիրանցից, Կարենը նշեց, որ այս պահի դրությամբ մեկ ընտանիք է հեռացել՝ «մարդիկ դեռ մնում են գյուղում»։
Սեպտեմբերը մոտ է, և տրամաբանական հարց է ծագում` որտե՞ղ են կիրանցեցի երեխաները սովորելու, քանի որ հայտնի է, որ դպրոցը թշնամու ուղիղ նշանառության տակ է: Մեր զրուցակիցը համաձայնեց՝ նոր դպրոցը ոչ միայն ապահով չէ, այլ պատրաստ էլ չէ շահագործման։
«Մարզպետը հայտարարել է, որ նորակառույց դպրոց պետք է աշակերտները հաճախեն, բայց դա հնարավոր չէ. առաջինը՝ դպրոցը չլինելու պատճառով, երկրորդը՝ անվտանգային խնդրից ելնելով, 30 մետր է թշնամուց հեռու: Եթե անգամ պատրաստ էլ լիներ, մեկ է, աշակերտները չէին գնա։ Ստիպված գնալու են հին դպրոցը, որը խիստ վթարային է»,– ասաց նա։
Այսպիսով, Կիրանցի բնակիչները շարունակում են ապրել (թեև իրենք նախընտրում են օգտագործել «գոյատևել» տերմինը) անվտանգային խարխուլ միջավայրում, ադրբեջանցիների «прицел»-ի տակ, իսկ Կառավարությունը շտապում է դեպի «խաղաղության պայմանագրի» ստորագրում...
Մարիաննա Արամյան
