«Բազմաուղղված» Փաշինյանը գնում է այնտեղ, բայց չգիտի որտեղ
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Iarex.ru-ն գրում է, որ Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել է, որ իր երկիրը «Ռուսաստանի դաշնակիցը չէ Ուկրաինայի հարցում», և որ Երևանը դիտարկում է Ռուսաստանի գլխավորած ՀԱՊԿ-ում մնալու հարցը, գրում է բրիտանական Daily Telegraph-ը։ Փաշինյանը խոսել է նաև ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու մասին: «ՆԱՏՕ-ին անդամակցությունն այն չէ, ինչ մենք քննարկում ենք կամ կքննարկենք»,- ասել է նա նշելով, որ «ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի կամ մեր մյուս գործընկերների հետ անվտանգության ոլորտում մեր համագործակցությունն ուղղված չէ մեր մյուս անվտանգության գործընկերների դեմ»։
Արդյո՞ք հնարավոր է այս ամենից հայկական արտաքին քաղաքականության խճանկար ստեղծել, դա փորձել է պարզաբանել iarex.ru-ի սյունակագիր Ստանիսլավ Տարասովը։
«Հայաստանն ունի արտաքին գործերի նախարարություն և նախարար, բայց չունի լավ մտածված արտաքին քաղաքականություն։ Ամեն ինչ պարզ է, եթե դիտարկենք Երևանի արտաքին քաղաքականությունը Բաքվի հետ առճակատման համատեքստում։ Այս պարադիգմից դուրս լրիվ մառախուղ է։ Առայժմ Ուկրաինան մի կողմ թողնենք. Ո՞ւմ է այսօր լրջորեն հետաքրքրում, թե այդ հակամարտության ո՞ր կողմում է Հայաստանը։ Ինչ վերաբերում է ՀԱՊԿ-ին, Փաշինյանը նախկինում հայտարարել էր, որ երկիրը պահպանում է այդ կազմակերպության անդամի կարգավիճակը, բայց միևնույն ժամանակ զարգացնում է գործընկերությունը ՆԱՏՕ-ի հետ, որը չի ենթադրում այդ դաշինքին միանալը։ Այսինքն «և՛ մերը, և՛ ձերը» դիրքորոշում, որը գործնականում բացառվում է թե՛ ռուսական, թե՛ արևմտյան տիպի միասնական անվտանգության համակարգի կառուցման մեջ»,- նշել է Տարասովը։
Հիմա կարծես թե Երեւանը սկսել է ռազմական բարեփոխումներ իրականացնել և արեւմտյան ոճի զենքեր գնել։ «Բայց ո՞վ է այսօր հայաստանի համար համարվում պոտենցիալ թշնամի` Ադրբեջա՞նը, Թուրքիա՞ն, Իրա՞նը, թե՞ Ռուսաստանը: Ո՞վ կարող է նրան իրական զինված աջակցություն ցուցաբերել ինչ որ զինված հակամարտության դեպքում։ Ա՞ՄՆ-ը, Ֆրանսիա՞ն, Գերմանիա՞ն, թե՞ Անգլիան: Դա քիչ հավանական է և նույնիսկ բացառված, թեկուզ միայն այն պատճառով, որ նրանք ամենաբարձր աշխարհաքաղաքական լիգայի խաղացողներ են, որտեղ Հայաստանի ազգային շահերը տեսանելի չեն։ Այնուամենայնիվ, ռազմական կոնսուլտացիաները Վաշինգտոնի, Փարիզի և Երևանի միջև վերջին տարիներին իսկապես ակտիվացել են։ Պարբերաբար Հայաստանի մայրաքաղաք են այցելում այդ երկրների ռազմական գերատեսչությունների բարձրաստիճան ներկայացուցիչներ, ԱՄՆ պաշտպանության նախարարությունում հաճախակի որպես հյուրեր հայ բանագնացներ են լինում։ Դա Ռուսաստանին չի վախեցնում, բայց անհանգստացնում է Ադրբեջանին։ Բայց, ի վերջո, Հայաստանը ինտրիգային արտաքին քաղաքական կուրս է վարում, այսինքն գնում է այնտեղ, բայց չգիտի որտեղ, ինչ-որ բան է անում, բայց չգիտի ինչ է անում։ Հետևաբար, հարցը, թե հետո ինչ կլինի Երևանի արտաքին քաղաքականության հետ, մնում է բաց։ Փաշինյանն ու իր թիմը զուրկ են պետական բնազդներից, վարում են արտաքին քաղաքականություն առանց իրական աշխարհաքաղաքական հորիզոնների։ Իսկ հստակ պատկերացումների բացակայությունն այն մասին, թե ո՞ւր է գնում երկիրը, դա ազգային աղետի այլ ճանապարհ է»,- եզրափակել է Տարասովը:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
