Մեր ժամանակը թույլ է տալիս կատարել ամենատարբեր ընտրություններ չնչին սահմանափակումներով։ Ինչպես անեկդոտում է․ «Ի՞նչն է ձեզ խանգարում լինել ինքնուրույն», «Էթիկետի օրենքները և քրեական կոդեքսը»։ Շատ սահմանափակումներ փոքրանում և վերանայվում են։ Ո՞րն է ընդունելին, ինչպե՞ս որոշել հարաբերությունների այս կամ այն տեսակը։ Ամուսնությունը համարվում է «գործնական», սիրեկանի հաշվին ապրող կինն ասում է, որն ինքն ունի «երախտապարտ ընկեր», մարմնավաճառը՝ «շահավետ երկարատև ներդնում է արտաքին տեղեկությունները»։ Իսկ որոշ զույգեր հայտարարում են․ «Մեզ մոտ ընկերական սեքս է»։
Պատասխանատվությունից խուսափելը
Ենթադրելը, որ կարելի է հարաբերությունների մեջ լինել և որևէ տեսակի պատասխանատվություն չունենալ՝ իլյուզիա է։ Պարադոքսալ է, բայց շատերը, հարաբերություններ ունենալով, կարևոր չէ, թե ինչ տեսակի, ժխտում են ոչ միայն իրենց պատասխանատվությունը, բայց և հարաբերությունների փաստը․
-Ես հարաբերություն չունեմ:
-Իսկ ինչպե՞ս այն անվանել:
-Չգիտեմ, բայց սա հարաբերություն չէ։
Իհարկե, չէ՞ որ հարաբերությունը պատասխանատվություն է, որը հասունության նշան է։ Վերջին տարիների համընդհանուր ինֆանտիլիզացիան կապված է կյանքի երկարացման հետ, բայց և դրա որակների բարձրացմամբ։ Նախկինում մեծանալը պարտադրված և շուտ էր․ երեխան բավականին մեծ պատասխանատվություն ուներ։ Հիմա այն մինիմալի է հասցված։ Բացի այդ, կան ընտանիքներ, որտեղ երեխաները պարտականություններ չունեն, նույնիսկ, երբ չափահաս են։
Մարդը ծույլ է, և եթե կա հնարավորություն պատասխանատվությունն իր վրա չվերցնելու, չզարգանալու, չմեծանալու, մեծամասամբ նա օգտվում է այդ հնարավորությունից։ Եվ այդ ժամանակ հայտնվում է պարադոքսը․ մեծահասակ սեռահասուն մարմին և մանկական մտածողություն։ Հետևանքը՝ մեծահասակ մարդու սեքսուալ վարք և մանկական անպատասխանատվություն։
«Հարաբերությունները մարդկանց միջև փոխկապակցվածությունը և փոխազդեցությունն են»․ սովորեցնում են մեզ հանրագիտարանները։ Իսկ թե ինչ է հենց փոխազդեցությունը՝ երկրորդական հարց է։ Եթե երկու մարդու միջև կա սեքսուալ կամ ռոմանտիկ հարաբերություն, յուրաքանչյուր դեպքում այն հարաբերության որոշակի տեսակ է։ Եվ զուգընկերներից յուրաքանչյուրը որոշակի պատասխանատվություն է կրում։ Այդ փաստը ժխտելը և հայտարարելը, որ «Մենք հարաբերություն չունենք» պատասխանատվությունից խուսափելու փորձ է։
Ինչո՞վ է «ընկերական սեքսը» այդքան գայթակղիչ, ի՞նչ է այն տալիս
- Պատասխանատվությունից խուսափում, որն ինֆանտիլիզմի մասին է փաստում
- Զգացմունքային անվտանգության իլյուզիա։ Ասես կախվածության «վտանգներ» չկան։ Սա կարևոր է նրանց համար, ովքեր հոգեբանական խնդիրներ են ունեցել և ընտրություն են կատարում ի օգուտ մեկուսացման։ Ընկերական սեքսը ինտիմոֆոբի համար հիանալի է։
- Հարաբերություններում մինիմալ ներդրում, և նույնիսկ ներդրումների բացակայություն։ Զուգընկերը չունի էմոցիոնալ և նյութական երկարատև ներդրումներ։ Հնարավո՞ր է, որ այն հատուկ հնարել են ժլատ մարդիկ։
- Կարելի է հաշվի չառնել զուգընկերոջ առանձնահատկությունները և պահանջները, գործնականում չճանաչել նրան, կենտրոնանալ միայն քո և քո հետաքրքրությունների վրա։ Նարցիսների և էգոիստների համար հիանալի ընտրություն է։
- Նման հարաբերությունների ընթացքը կանխատեսելի է։ Տագնապալի անձերը, փոփոխություններից վախեցողները, նախընտրում են որոշակիություն։
Ընկերություն հավասար պայմաններով
Եթե զույգերը ուրախ են իրերի նման համադրությամբ, խնդիր չկա։ Սակայն երբեմն լինում է իրավիճակ, որ զույգերից մեկը ցանկանում է միայն «ընկերական սեքս», իսկ երկրորդը՝ հարաբերությունների զարգացում։
- Զուգընկերները պետք է քննարկեն և պարզ խոսեն իրենց հարաբերությունների մասին, որը նվազեցնում է միմյանց չհասկանալու հավանականությունը։
- Արդարությունը ամենաարդյունավետ քայլն է։ «Չխափես՝ չես ստանա» կարգախոսը վատ առևտրականների համար է, ովքեր խելամիտ չեն հարաբերություններում։ Եթե դուք պարզ խոսեք ձեր պահանջների և սպասումների մասին, զուգընկերը կարող է դրանց ուղիղ արձագանքնել։ Միմյանց չհասկանալու դեպքում երկու կողմերն էլ ժամանակ չեն կորցնի։
- Եթե ձեր զուգընկերը պատրաստ չէ հարաբերությունների զարգացման, որպես զգացմունքային մտերմություն, ավելի է լավ այն փաստ ընդունել։ Ժամանակի ընթացքում նա կարող է մտափոխվել, բայց շատ դեպքերում ժամանակը քիչ բան է փոխում, իսկ դուք ռիսկի եք դիմում, որ կկորցնեք ձեր ժամանակը և ուժերը։ Մտածեք՝ ինչու եք ցանկանում գրավել հենց այդ մարդու սիրտը։ Նա արժանի՞ է դրան, թե՞ Ձեզ մոտ արթնացել է տաքարյունությունը, մերժված լինելու վախը, համառությունը։
- Զուգընկերոջ ընտրության ժամանակ կարևոր է ոչ միայն այն ,թե նա ինչպիսի որակներ ունի, այլև որքանո՞վ է նա տրամադրված ձեր հանդեպ։ Օրինակ, Թոմ Քրուզը կարող է լավագույն ունակություններն ունենալ, բայց ձեր գոյության մասին նա նույնիսկ չգիտի։
- Հարաբերություններում կարևոր է «տալ-վերցնելու» բանաձևի հավասարակշռությունը։ Անհամաչափությունը անհավասարակշռության է բերում։ Եթե մի զուգըներոջը ցանկություններն ավելի շատ են, քանի մյուսինը, հարաբերությունները խախտվում են և վտանգի տակ են հայտնվում։ Մեկը դառնում է «զոհ», երկրորդը՝ «գիշատիչ»։
Որոշ դեպքերում «ընկերական սեքսը» փոխարինողի դեր է կատարում․ կինեստիկ և զգացմունքային լիցքաթափում, քանի դեռ չկան «իրական հարաբերություններ»։ Բայց անգիտակցաբար այն խանգարում նոր հարաբերությունների հայտնվելուն։ Եթե բաժակում հին թեյ կա և այն լիքն է, դրա վրա նոր թեյ լցնել չի կարելի։
