Միայնակ և ինքնավստահ
Դրանք 33 36 և ավելի մեծ տարիքով տղամարդիկ և կանայք են: Նրանք արդեն հարաբերություններ են կառուցել, ընտանիք են ստեղծել և նույնիսկ երեխաներ ունեն: Ինչ որ մեկը բաժանվել է, բայց ոչ ոք նրանցից չի ծանոթացելհամացանցում: Եթե նրանց կյանքում վիրտուալ ֆլիրտը միայն ժամանակ անցկացնելու համար է, քանի որ նրանք էկրանիհետևում թաքնվելու կարիք չունեն: Նրանք գնահատում են ազատությունը, նյութապես ապահովված են, հեշտ և պարզ են մոտենում իրենցով հետաքրքրված մարդկանց ցանկացած վայրում, և ինչպես կարգն է, քննարկում են միասին ժամանականցկացնելու ձևերը: Առանձնահատուկ են նրանով, որ իլյուզիաներ չեն կառուցում:
«Մի անգամ սրճարանում հաճախորդի հետ քննարկեցինք դասընթաց անկացնել նրա գործընկերների համար: Նա հանգիստկանգնեց, մոտեցավ հարևան սեղանին և աղջկանից վերցրեց հեռախոսը։ Միաժամանակ պատկերացրի ինձ հոգեբան, ամեն ինչ կատակի վերածեցի և հենց այդ պահին նրա հետ պայմանավորվեցի հանդիպման համար», – ասում է Զոյա Բոգդանովան։
Ընտանեկան և զգացմունքային անբավարարվածություն
Երկրորդ կատեգորիայում 35-ից բարձր տղամարդիկ և կանայք են, ովքեր երկար ժամանակ ամուսնացած են և ունեն երեխաներ։
ԻՆչպես կարգն է, նրանք վիրտուալ ընկեր ունեն, նրանց հարաբերություններն ամբողջությամբ կրում են ռոմանտիկ-պլատոնական, առանց սեքսի, քանի որ գլխավոր արժեքը էմոցիոնալ լիցքաթափում և վերելք ստանալն է և ոչ ավելին։
Երբեմն հաճախորդներն ինձ դիմում են նման հարաբերություններին վերջ տալու նպատակով, որովհետև նրանք դարձել են աներես և կախվածություն ունեն։ Չի կարելի հաստատել, որ նման պարագայում խնդիրը ներընտանեկան հարաբերություններն են։ Իրականում յուրաքանչյուրն իր պատմությունն ունի։
Վիրտուալ հարաբերությունների առաջացման պատճառները.
- Օրինակ, կինը փոխհատուցում է այն, ինչ չի կարողացել տալ իր երեխաներրին։ Տղամարդն, իր հերթին, զգում է, որ իր մորից լիարժեք չի ստացել սեր, խնամք և օգնություն։ Իր վիրտուալ ընկերոջ հանդեպ նա ենթագիտակցաբար որդիական զգացմունքներ է տածում, որը ներառում է նաև հնարավոր սեքսուալ հարաբերություններ։
- Կանխատեսումներ և մանկական վնասվածքներ:
- Մտերիմներ չունենալը և դեռահասության տարիքում ծնողական հոգատարության բացակայությունը:
- Շփվելով համացանցում՝ այդպիսի մարդիկ սկզբից փորձում են կիսվել իրենց: վերապրումենորվ և փորձում են այդպես մոռանալ կյանքում հանդիպած դժվարությունները:
Երազկոտները և իդեալիստները
Երրորդ ամենաանսովոր տեսակը․ նրանք, ովքեր միտումնավոր գնում են վիրտուալ սիրախաղի։ Եվ նրանք իրենցփոխհատուցում են այն, ինչը ինչ–որ պատճառով չեն կարող ստանալ իրական կյանքում․ անինքնավստահություն, կերպարի իդեալականացում, ցածր ինքնագնահատական։ Վիրտուալ սիրախաղը տալիս է ազատության ևթույլատրելիության զգացում, դառը իրականությունից փախչելու հնարավորություն։
Ըստ վիճակագրության, որքան զարգացած է երկիրը, այդքան մարդիկ քիչ են պատրաստ ծանոթանալուն և դեմ դիմաց շփվելուն՝ նախընտրելով կառուցել հարաբերություններ և սեքսուալ բավականություն ստանալ վիրտուալ կյանքում։ Դա և՛անվտանգ է, և՛ չհիասթափեցնող, և ընկերակիցը ցանկացած ժամանակ պետք եղած վիճակով և ձևով հասանելի է շփմանհամար։
Այս դեպքում մեծ մասամբ խոսվում է վերացական աշխարհի կյանքի մասին, որտեղ կարելի է շփվել ոչ թե իրական մարդուհետ, այլ՝ նրան վերաբերող սեփական իդեալական պատկերացումների։ Այդպիսի մարդիկ իրենց էջում տարածում ենիրականում գոյություն չունեցող նկարներ և հորինված պատմություններ։ Շատերը երբեք չեն հանդիպում վիրտուալմարդկանց, և նույնիսկ այն պարտադիր օրենք է իրենց համար։
Ծանոթության համար օգտագործվող բոլոր հնարավորությունները
Չորրորդ տեսակը․ մարդիկ են, ովքեր ծանոթացել են ինտերնետում և ավելի ուշ ընտանիք են ստեղծել։ Այստեղ նույնպեսսիրախաղ կա, և ի սկզբանե այն միայն վիրտուալ է, բայց եթե ընկերը չի ձգում և պատասխանում է բարոյականսկզբունքներով և նորմերով, ուրեմն ժամանակն է, որ հանդիպում կազմակերպվի իրական կյանքում։ Եվ արդեն նանկատում է երկարատև հարաբերությունների զարգացումը․ նրանք կա՛մ շարունակում են հանդիպել, կա՛մ միանգամիցբաժանվում են։ Այսպես սիրախաղի առաջխաղացումը սահմանափակ է և կրում է ինֆորմացիոն բեռ։
Այս տարբերակով, իհարկե, նույնպես հանդիպում են բացառություններ, որոնք նպատակ չեն հետապնդում ընտանիքկազմելու, յուրաքանչյուրն ունի ծանոթության իր մոտիվացիան և այդ հաշվով՝ շատ պատրանքներ և երազանքներ։
Եթե ամփոփենք, ուրեմն վիրտուալ սիրախաղը և վիրտուալ հարաբերությունները ժամանակակից կյանքի տենդենց են՝կապված ինտերնետի ազդեցության ընդլայնմամբ և գործիքներով։ Ուրեմն այն ոչ այնքան խնդիր է, որքան իրավիճակայինձգտում՝ օգտվելու հասանելի հնարավորություններից։
Կյանքի ակտիվ տեմպը նվազագույն քանակությամբ ժամանակ է թողնում հանգստանալու համար․մարդիկ կա՛մ զբաղվածեն, կա՛մ ուղղակի ցանկանում են երեկոյան ժամանց՝ նկատի ունենալով ժամանակակից տեխնոլոգիաները, հիմա այն կարելի է անել՝ դուրս չգալով տնից, նաև կատարյալ անվտանգ է։
