«Լալահառաչ» PR Չարենցի «բարձր հովանու» ներքո

Փիրուզա Մելիքսեթյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է. 

ՀՀ առաջին կեկելը մի լա՜ց է դրել Չարենցի համար, մի լա՜ց:

ՈՒ PR-վել է, որ PR-վում է.

«Չարենցի «Երկիր Նաիրի» վեպը,- գրում է նա,- սկսեցի վերընթերցել նոյեմբերի սկզբին:

Ու քանի որ մեկնում էի Իսլանդիայի Մայրաքաղաք Ռեյկավիկ, գիրքը վերցրի ինձ հետ. կարդում էի ինքնաթիռի մեջ, Ֆրանկֆուրտի օդանավակայանում, Ռեյկավիկի հյուրանոցի իմ սենյակում: Վերադարձի ժամանակ, սակայն, գիրքս մոռացա Ռեյկավիկ-Ֆրանկֆուրտ թռիչքն իրականացնող Իսլանդական ավիաուղիների ինքնաթիռի մեջ:

Շատ ծանր տարա: Զգացողություն ունեի, որ իմ «Երկիր Նաիրին» անտեր եմ թողել օտարների մեջ: Իսկ ես տանջվում էի. զգացողությունը, որ «Երկիր Նաիրիիս», որին կրծքիս սեղմած հասել էի աշխարհի ծայրը, լքել եմ, օտարների մեջ եմ մոռացել, չէր նահանջում»։

ՈՒզում է ասել, թե ինքը... է՛լ նախկին փնթին չէ՜՜՜.

պետբյուջեի հաշվին (տարեկան 39 հազար դոլար) հարդարել է մազերը,

մաքրել եղունգների տակի կեղտը,

«դզել-փչել» դեմքն ու աշխարհն է ոտնատակ տվել:

ՈՒզում է ասել, որ ինքը «каждый день артиста видит, академика видит, космонавта видит , Иштояна видит»!

Արդեն Իսլանդիայի տեղն էլ գիտի ու գիտի նաև, որ մայրաքաղաքը (չնայած սխալ գրելուն` «Ռեյկավիկ», թերևս, այդպես էլ արտասանում է) Ռեյկյավիկն է:

Այդ ամենին էլ գումարած Չարենց է «վերընթերցում» ու պտտեցնում հետը:

ՈՒ՞... «Երկիր Նաիրին»:

Իսկ ինչու՞ հատկապես «Երկիր Նաիրին»:

Դե՜, նշանների լեզվով «մտածող ու գործող»` հայկական ժողովրդական հեքիաթներից մեր կյանք ներխուժած հարամին հո «Քաջ Նազարը» չէ՞ր կորցնելու:

Կամ սեռաշեղվածի «Երկրի հակառակ կողմը» պոռնոգրաֆիան հո չէ՞ր «կրծքին սեղմած հասելու աշխարհի ծայրն» ու «ինքնամատուցվելու», հետո էլ` «մոռանալու» ինքնաթիռում և «ողբալու» հիշյալ անբարո խզբզոցի կորուստը:

Իհա՜րկե ո՛չ:

Իհա՜րկե Չարենցը պետք է լիներ կորսված հեղինակը:

ՈՒ հատկապես «Երկիր Նաիրին»:

Ռուսը կասեր` со смыслом!

Հասկանում ենք, կռահում` որպես եղերամայր փորձում ես «օվերտոնի նոր պատուհան» բացել սպասվող ապագա կորուստների առաջ:

Այս անգամ զոհասեղան ես փորձում բարձրացնել Երկիր Նաիրին:

Որ հետո մյուս պոետի հանգով կանչես.

-Մա՞հն է արդյոք, թե նի՞նջը քեզ

Պատել, պայծառ Նաիրի։

Չ՛ի ստացվելու:

Չե՛ք հաջողելու:

Էն 10 % կրակած «Իսկանդերը» հարվածելու է դավաճան ճակատներիդ ու վերջ է տալու ձեր անպետք-անիմաստ գոյությանը:

Անքննելի են գործերն Աստծո:

Հիշե՛ք այդ բանաձևումն ու ամեն վաղորդայնի հետ սպասեք «պատժող ձեռքի» անակնկալ հարվածին:

Փիրուզա ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ

Հ. Գ. 1.

Իսկ ծանր չե՞ս տանում.

* «Բայրաքթար»-ների զոհ դարձած 5000-ից ավելի լույս տղաների կոտորածը` արնախումիդ կեղտոտ ձեռքերով:

* Անցյալ սեպտեմբերին Ջերմուկում 150-200 զինվորների զոհաբերումը:

* 12 000-ից ավելի հաշմանդամ ու խեղված դարձածների խաթարված կյանքը:

* Մի քանի հարյուր գերեվարված ջահելների տառապանքն ու նվաստացումները թշնամու բանտերում:

* Մսագործիդ ստեղծած ախոռում 15 ողջակիզվածների կյանքի ընդհատված պատմությունը:

* Արցախի 75 %-ի կորուստը,

* 187 գյուղ ու վեց քաղաք թշնամուն հանձնելու իրողությունը,

* տեղահանված 9396 ընտանիքների, 38 154 անտուն մնացած քաղաքացիների արցունքները:

Չե՞ս տանջվում.

* 200 վանքերի ու եկեղեցիների,

* 39 սրբավայրերի, բերդերի, ամրոցների,

* 4000-ից ավելի պատմամշակութային հուշարձանների ու կոթողների,

* 12 թանգարանների, 20 345 ցուցանմուշների,

* սուվերեն Հասատանի 41 քառակուսի կիլոմետր տարածքի,

* 21 կմ երկարությամբ միջպետական նշանակության ռազմավարական ճանապարհի կորստի համար:

Հ. Գ. 2. Ամոթից չե՞ս կարմրում,

երբ բլոկադայի մեջ մաքառող 120 000 արցախցիների ֆոնին, ազգային պատուհասը ցավակցում է թուրքերին և օգնություն առաջարկում:

Իհարկե նաիվ հացադրում է` դուք ու՜ր, ամոթն ու՛ր:

Դու էլ, ամենայն հավանականությամբ, ցավակցել ես քո պաշտելի Էմինե խանումին: Սիրում ես չէ՞ նրան նամակներ հղել. երկարաշունչ, «խոհա-փիլիսոփայական» զեղումներով ու «հանուն խաղաղության» ծիծաղաշարժ կոչերով:

Հ.Գ. 3. Կգա օրը մենք էլ ձեզ «կկորցնենք»` տնով-տեղով, ազգ ու տակով, ձեր պիղծ ցեղով:

Կկորցնենք ո՛չ թե «Ռեյկյավիկ-Ֆրանկֆուրտ թռիչքն իրականացնող Իսլանդական ավիաուղիների ինքնաթիռում», ո՛չ թե իսկապես «աշխարհի ծայր» Կանադայում կամ օֆշորային որևէ գոտում, այլ ՀՀ ազգային անվտանգության (գերագույն գլխավոր մարդակերի լեզվով ասած)` «պադվալում»:

Բարի վայելում: