«Արևմուտքի կողմից ներթափանցում Հայաստան»
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Ritmeurasia.org-ը գրում է, որ դեռ 2021 թվականի հոկտեմբերին՝ 2021-2022 թվականներին ՀԱՊԿ նախագահությունը Հայաստանի ստանձնումից շատ առաջ, Միացյալ Նահանգները սկսել են ագրեսիվ էքսպանսիա Հայաստանում իրավիճակը խարխլելու և այն հակառուսական հռետորաբանությամբ խամաճիկ գաղութային պետության վերածելու նպատակով։ Պետք է հասկանալ, որ Վաշինգտոնը, քայլ առ քայլ փորձելով հետխորհրդային տարածքի եղբայրական պետությունները փոխակերպել միմյանց հակադիր ուժերի, ուրվագծել է առանցքային խնդիրը, որն է հիմնովին ոչնչացնել այդ երկրները ներառող կազմակերպությունները՝ ՀԱՊԿ–ը, ԵԱՏՄ–ն և ԱՊՀ–ն: Ակնհայտ է, որ այդ ինտեգրացիոն խմբավորումների հիմքում ընկած է Ռուսաստանը, և քանի որ այդ երկրում ամերիկյան ազդեցության գործակալների «թթվածինը փակել են», ԱՄՆ-ն արագորեն տեղաշարժվել է դեպի Խորհրդային Միության այլ նախկին հանրապետություններ։
Կարծելով, որ ներկայումս Ռուսաստանի ղեկավարության ողջ ուշադրությունը կենտրոնացած է միայն հատուկ ռազմական գործողության վրա, Վաշինգտոնը փորձում է հերթական զանգվածային անկարգություններն ու դժգոհությունները սանձազերծել ԱՊՀ երկրներում, կամ էլ, հնարավորության դեպքում, «կազմակերպել» հեղափոխություններ։ Ընդ որում, ամերիկացիներն ուղղակի ապշեցնում են իրենց կարճատեսությամբ համարելով, որ Մոսկվան ոչ մի ուշադրություն չի դարձնում այն բարեկամ պետություններին, որոնց հետ պատմականորեն երկար տարիների ջերմ հարաբերություններ է ունեցել։ Եվ եթե նույնիսկ դրանք դիտարկենք պրագմատիկ՝ ազգային անվտանգության, տեսանկյունից, ապա Ռուսաստանը, ինչպես գիտենք, սահմանակից է ոչ միայն Ուկրաինային, այլ նաև հետխորհրդային մի շարք այլ պետությունների դրանից բխող բոլոր մարտահրավերներով ու սպառնալիքներով։ Արդյունքում ամբարտավան Վաշինգտոնը ՀԱՊԿ անդամ մի շարք երկրներում փորձում է առաջ մղել «ժողովրդավարության և խոսքի ազատության» հետ կապված աշխարհաքաղաքական նախագծեր։
Այսպիսով, ամերիկյան զանգվածային ներխուժումը Հայաստան սկսվել է վաղուց՝ Արևմուտքի կողմից վերահսկվող հասարակական կազմակերպությունների ներդրմամբ։ Դեռևս 2018 թվականին հանրապետությունում գրանցվել է շուրջ 5 հազար ՀԿ և հիմնադրամ։ Այժմ դրանք էլ ավելի շատ են։ Արդյունքում այսօր երկրում նրանց գործունեության ծաղկում է։ Անգլո-սաքսոնական կողմից ֆինանսավորվող 40 ՀԿ-ներից 15-ին (ընդհանուր բյուջեն կազմում է ավելի քան 33 միլիոն դոլար) տարեկան ներարկում է 1-2 միլիոն դոլար, մյուսները ստանում են 200000-ից մինչև1 միլիոն դոլար: Եվ դեռ քանի՞ ՀԿ-ներ են թաքցնում իրենց ֆինանսավորումը դրսից։
Այդ բոլոր կառույցները բացահայտ հայտարարում են իրենց «բարի գործերի» մասին՝ ժողովրդավարության խթանում, կոռուպցիայի դեմ պայքար և այլն։ Իրականում, նրանց նախագծերը, որոնք աջակցվում են վիթխարի «արևմտյան» ֆինանսներով, գործնական արդյունք չունեն և կենտրոնանացված են առաջադեմ երիտասարդության, ինչպես նաև քաղաքական և ինտելեկտուալ էլիտայի այն ներկայացուցիչների վրա, որոնք կարող են առաջ մղել ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի արտաքին քաղաքական շահերը։ Որպես առաջնահերթություն ծառայում են հետևյալ ոլորտները. Հայաստանի հասարակության մեջ ներքին պառակտում ստեղծելը, ԼԳԲՏ գաղափարների խթանումը, ազատական արժեքների ներդրումը և այլն։ Միևնույն ժամանակ, ՀԿ-ների հիմնական ջանքերը, իհարկե, ուղղված են Հայաստանի զարգացման արևմտամետ վեկտորի խթանմանը և Ռուսաստանի հետ Հայաստանի դաշնակցային հարաբերությունների վարկաբեկմանը։ Նրանք համակարգված աշխատում են ստեղծել գաղափարական և օրենսդրական դաշտ արևմտյան ուղղվածությունը խթանելու համար։
Փաստացի, դա հաստատում է նոյեմբերի 22-ին Երևանում անցկացված հանրահավաքն ընդդեմ ՀԱՊԿ գագաթնաժողովի անցկացման, որը տեխնիկապես կազմակերպվել էր ոչ կառավարական արևմտամետ կազմակերպությունների կողմից՝ Հայաստանում ԱՄՆ դեսպանատան անմիջական հրահանգավորմամբ, որը, ի դեպ, իր մեծությամբ աշխարհում երկրորդն է (ըստ որոշ աղբյուրներում աշխատողների թիվը տատանվում է 2 հազարից մինչև 2,5 հազար դիվանագետի)։
Հանրահավաքին մասնակցած ոչ միայն հայկական, այլ նաև ռուսական ընդդիմադիր ուժերի այն ներկայացուցիչները, որոնք թաքնվել են մասնակի մոբիլիզացիայից, դուրս էին եկել Ուկրաինայի և ԱՄՆ-ի դրոշներով, ինչը ևս մեկ անգամ բացահայտում է այդ ծիծաղելի ակցիայի կազմակերպիչներին։ Եվ ինչն է հետաքրքիր. «կերակրված» խելագար ամբոխը, բացի հակառուսականից, բղավում էր նաև կոչեր ի փառս Ուկրաինայի: Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև առկա «թյուրիմացության» պայմաններում Հայաստանի հայրենասեր քաղաքացին դժվար թե իրեն թույլ տա Անդրկովկասից ռուս խաղաղապահների դուրսբերման քարոզչություն անել։ Ակնհայտ է, որ այդ սադրիչների գործողությունները հապճեպ նախապատրաստվել են ամերիկյան պետական կառույցների կողմից, ինչը ևս մեկ անգամ ցույց է տալիս նրանց հավակնությունների իրականացման հարցում պրոֆեսիոնալիզմի բացակայությունը։
Եվ նույնիսկ ՀԱՊԿ նոյեմբերյան գագաթնաժողովի իբր բացասական արդյունքը, որը լայնորեն շրջանառվում է բոլոր ընդդիմադիր լրատվամիջոցներում, կապված ՀՀ ղեկավար Փաշինյանի կողմից 17 փաստաթղթերից միայն երկուսի՝ «ՀԱՊԿ հռչակագրի» և «Հայաստանի Հանրապետությանը օժանդակություն ցուցաբերելու համատեղ միջոցառումների մասին», չստորագրման հետ պարզապես աշխատանքային պահ է, որը պարզապես պահանջում է կազմակերպության բոլոր անդամների կողմից լրացուցիչ քննարկում։
Առայժմ անփոխոխ է մնում միակ փաստը. Ռուսաստանին և Հայաստանին կապում են հինավուրց և խորը արմատներ ունեցող դաշնակցային և տնտեսական հարաբերությունները: Միայն այս տարվա առաջին ինն ամիսներին երկու երկրների միջև ապրանքաշրջանառությունն աճել է 67%-ով, իսկ Հայաստանից արտահանումը դեպի Ռուսաստանի Դաշնություն աճել է 80%-ով։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
