Ստորգետնյա քաղաք Երևանի տակ
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Gorodche.ru-ն գրում է, որ 2000-ականների սկզբին Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանի Հանրապետության հրապարակի բարեկարգման և կառուցման աշխատանքներ էին սկսվել։ Դրա արդյունքը եղել է հրապարակի տակ կամարակապ աղյուսե շինությունների հայտնաբերումը։ Տեղանք է ուղարկվել ճարտարապետների պաշտոնական խումբ՝ Կարախանյանը, Ժամկոչյանը և Հովսեփյանը։ Տեղում իրականացված աշխատանքների արդյունքում պարզվել է, որ դա «նկուղ» է։ Ցավոք, նրանք չեն կարողացել բացատրել, թե ինչո՞ւ նկուղը պատուհաններ ունի։ Ստորգետնյա շինությունների նման օրինակներ կան աշխարհի գրեթե բոլոր քաղաքում։ Պետք է մտածել, թե ինչո՞ւ է դա այդպես, և ի՞նչ է տեղի ունեցել:
Այսպիսով, մարդիկ ապրում էին: Անկախ նրանից, թե նրանք ապրում էին քաղաքում, թե գյուղում, բայց եղել են շինություններ, ճանապարհներ, տրանսպորտ։ Նրանք գիտությամբ են զբաղվել, կռվել, երեխաներ ունեցել և հիշել իրենց պատմությունը։ Հետո ինչ որ բան է պատահել, և նրանց տները մինչև տանիք կամ գրեթե տանիքը հետը լցվել է: Եվ դա ինչպես Եվրասիայում, այնպես էլ Ամերիկայում։ Իսկ հետո նոր սերունդներն իրենց քաղաքները կառուցել են գրեթե հարթ հողի վրա՝ հին տների վրա։ Այսպիսով, ի՞նչ է տեղի ունեցել նախորդների հետ: Արդյո՞ք այդ «մշակութային շերտը» ինքն իրեն է ստեղծվել՝ մետր առ մետր բարձրանալով մինչև տասնյակ մետրերի։ Թե՞ ամեն ինչ եղել է այնքան աղետալի արագությամբ, որ մարդիկ չեն կարողացել փրկել իրենց քաղաքները: Դա իհարկե զառանցանքի է նման, բայց հենց այդ վերջին անհեթեթությունն է պաշտոնական վարկածն այն մասին, որ ներկայիս քաղաքների կառույցների տակ այլ կառույցներ կան։
Ի՞նչ է պատահել: Մի՞ թե համաշխարհային ջրհեղեղ, որը բնակավայրերի շինությունները լցրել է մետրերի բարձրության կավով ու ցեխով։ Համաշխարհային պատերա՞զմ, որն իր մասշտաբով և հետևանքներով նման է միջուկայինի՞ն: Բայց կավը երկնքից չի ընկնում նույնիսկ «միջուկային ձմռան» դեպքում։
Սա այն հանելուկներից մեկն է, որը հետապնդում է մարդկությանը: Դրա պատասխանը անհնար է գտնել ո՛չ պատմության դասագրքերում, ո՛չ գիտական աշխատություններում։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
