10 հետաքրքրաշարժ երևույթներ, որոնք բացատրություն չունեն

1. Ամոթից կարմրելու հատկությունը

Գիտնականները էվոլյուցիայի տեսության մեջ մեծ բացթողում են համարում անհարմար վիճակում հայտնված կամ ստելիս մարդու կարմրելու հատկության բացատրության բացակայությունը։ Կարմրելով՝ մարդը շրջապատին ազդանշան է ուղարկում՝ ահա ես ստախոս եմ, սրիկա, խաբեբա։ Սակայն ինչու՞։ Կա միայն աղոտ ենթադրություն, որ դրանով բնությունը մարդկանց ստիպում է քիչ ստել։ Իսկ կարմրած ստախոսը շրջապատին ազդանշան է ուղարկում ներողություն խնդրելու պատրաստակամության մասին։ Դա պակասեցնում է ագրեսիան և ստիպում ավելի արագ ներել։
Մի գուցե էվոլյուցիայի նախնական փուլում դա իսկապես պակասեցնում էր ագրեսիան։ Ո՞վ գիտե, կարող է հիմա էլ է օգնում։

2. Ծիծաղ

Մինչև հիմա հայտնի չէ, թե ի՞նչն է ստիպում մարդկանց ուրախանալ։ Չէ՞ օր հումորի զգացումը բոլորի մոտ տարբեր է։ Ոմանք ծիծաղում են երգիծաբանների համերգների ժամանակ, մյուսները՝ PSY-ի ելույթներին։ Գիտնականների ենթադրությամբ դա
անհրաժեշտ է հոգեկան գործընթացը հավասարակշռելու համար։ Օրինակ՝ գրգռվածությունը, լարվածությունը և վիշտը մարելու համար։ Չէ որ ծիծաղը առաջացնում է իսկական «բիոքիմիական փոթորիկ», երբ արտադրվում են բնական հարբեցնող նյութեր՝ էնդորֆին, հակադեպրեսանտներ։ Իզուր չէ, որ անգլիացիների մոտ կա ասացվածք «Ինձ ծիծաղել սովորեցրու. փրկիր իմ հոգին»։

3. Ինտիմ մազերը

Զարգացման ընթացքում մարդը կորցրել է գրեթե ամբողջ բուրդը։ Սակայն ինչո՞ւ են պահպանվել մարմնի ինտիմ մասերի մազերը։ Չէ որ այդ այդ հատվածը ամենաշատն է ենթակա մակաբուծական վարակմանը։ Գիտնականների ենթադրությամբ, դրանք մնացել են սեքսի համար։

4. Արվեստի ստեղծագործություններ ստեղծելու ծարավը

Մարդը պարզապես չի կարող չստեղծել գեղեցիկը։ Այն շոյում է աչքը։ Սակայն, որպես կանոն, այն չունի գործնական արժեք։ Եվ ինչու՞ է դա հարկավոր։
Գիտնականների ենթադրությամբ՝ գեղեցիկը թեկուզ և ոչ անմիջական, բայց այնուամենայնիվ, կօգնի ստեղծել ավելի որակյալ գործնական օբյեկտներ։ Սակայն հարմարավետ միջավայրը մարդիկ ընկալում են նաև որպես էսթետիկորեն գրավիչ։ Իսկ ոչ հարմարավետը՝ զզվելի։ Ստեղծելով արվեստի գործեր՝ մարդը մարզում է իր ուղեղը, որն այդ ընթացքում կատարելագործվում է զուտ կիրառական հարցեր լուծելու համար։ Հնարավոր է, ճիշտ էր Լև Տոլստոյը, որը գրել է. «... խոսքով մի մարդը մյուսին փոխանցում է իր մտքերը, իսկ արվեստով մարդիկ իրար փոխանցում են իրենց զգացմունքները»։

5. Սնահավատությունը

Ռացիոնալ իմաստ սնահավատության մեջ չկա։ Բայց դրանք կան։ Պարադո՞քս։ Գիտնականները ենթադրում են. կենսունակության նախանշանները հիմնված են հաջողությունները հիշելու, իսկ անհաջողությունները մոռանալու մեջ։ Մենք դառնում ենք ավելի սնահավատ, երբ հանդիպում ենք որևէ դժվարության։ Մռայլ մտքերի պատճառով մենք վատ ենք վերահսկում մեր
գործողությունները և թույլ ենք տալիս նոր սխալներ։ Իսկ հետագայում ամեն ինչ վերագրում ենք սև կատվին։ Եթե մարդը շրջանցում է սև կատվին, նա ինքն իրեն տրամադրում է հաջողության։

6. Ալտրուիզմ

Այս եզակի հատկությունը ապրել ուրիշների համար, բխում է ուղեղից։ Արդեն 18 ամսական հասակում մանուկները ցուցաբեում են ալտրուիստական վարքագիծ, ինչը խոսում է մարդկանց բնածին ընկերասիրության մասին։ Սակայն ի՞նչն է ստիպում մարդկանց օգնել առանց որևէ շահի անգամ օտարներին։
Գիտնականների ենթադրությամբ՝ ալտրուիզմը անհրաժեշտ է զուգընկերոջ ընտրության ժամանակ, ինչպես տղամարդկանց, այնպես էլ կանանց։ Անձնազոհությունը մարդուն առավել գրավիչ է դարձնում հակառակ սեռի ներկայացուցչի համար։
Մարդկային ուղեղի զարգացման հետևանքով երեխաների դաստիարակությունը դարձավ շատ բարդ գործընթաց, ինչը ստիպեց մեր նախնիներին ընտրել այնպիսի զուգընկեր, որը կլինի նվիրված և բարի ծնող։ Անձնազոհության դրսևորումները բոլորից լավ են մատնանշում այս հատկությունը։ Այդ պատճառով ալտրուիզմի հետ կապված գեները կարող էին պահպանվել զարգացման ընթացքում։

7. Քիթը փորելու սովորությունը

Թվում է, թե վնասակար զբաղմունք է՝ քթից պոկվում են մանր մազմզուկները, որոնք օգնում են ֆիլտրել շնչած օդը փոշուց, կեղտից։ Սակայն քիթը փորում են բոլորը՝ փոքրից մինչև մեծ, ոմանք ծածուկ, ոմանք բացահայտ։
Գիտնականների կարծիքը. իմաստը հնարավոր է թաքնված է ոչ թե հենց գործողության, այլ դրա հետևանքի մեջ։ Չէ որ շատերը նաև ուտում են իրենց բզեզիկները։ Զզվելի՞ է։ Բոլորովին։ Հետազոտողներից ոմանք գտնում են, որ դա վատ միջոց չէ իմունային համակարգը ամրապնդելու համար։ Հավասար համբույրներին։ Իսկ էվոլուցիայի նախաշեմին դա կարող էր լինել միակ միջոցը։ Չէ որ քիթը ֆիլտրում է մեծ քանակությամբ բազմատեսակ մանրէներ։ Այդ «խառնուրդը» հայտնվելով ստամոքսում դառնում է ունիվերսալ պատվաստանյութ։
Բացի այդ, ամերիկացի ֆիզիոլոգները պնդում են, որ ռեցեպտորներով հարուստ քթի լորձաթաղանթի մերսումը լավացնում է ուղեղի աշխատանքը։

8. Համբույր

Որտե՞ղ և ինչու՞ է առաջացել համբուրվելու սովորությունը, ինչու է ստացել սեքսուալ երանգ, ոչ ոք հաստատ չգիտի։ Չնայած ենթադրությունները շատ են։
Գիտնականների ենթադրությունը. հնարավոր է՝ համբույրը բնության կողմից հորինված, մի մարդուց մյուսին փոխանցվող յուրատեսակ պատվաստում էր։ Չէ որ թքի մեջ կան տարբեր մանրէներ, որոնցից 80%-ը բոլորի մոտ նույնն են, իսկ 20% անհատական։ Համբույրի ժամանակ դրանք փոխանցվում են մեկից մյուսին՝ բերանում աշխուժացնելով ուրիշ մանրէներին, այդպիսով հրահրելով իմունային համակարգը և զարկ տալով հակամարմինների առաջացմանը։

9. Երկարատև պատանեկություն

Նույնիսկ մեր ամենամոտ բարեկամների՝ մեծ կապիկների մոտ չկա այդքան երկարատև պատանեկությունից հասուն կյանքի անցման շրջան։
Գիտնականների ենթադրությունը. դա մարդու ավելի ուշ պատմական ձեռքբերումներից է։ Ինչքան ավելի զարգացած է հասարակությունը, այնքան ավելի հեռու են իրարից սեռական հասունացման շրջանները և վերջնական հասունությունը։

10. Երազներ

Անցյալում մեր նախնիները համոզված էին, որ քնած ժամանակ մարդու հոգին ժամանակավոր թողնում է մարմինը և զբոսնում աշխարհով։ Եվ մենք երազում տեսնում ենք այն, ինչ տեսնում է հոգին։ Հետագայում Զիգմունդ Ֆրեյդը պնդում էր, որ մեր երազները արտացոլում են մեր անգիտակից ցանկությունները։ Ներկայումս գիտնականների մեծ մասը ժխտում է այդ կարծիքը։ Այդ դեպքում երազներն ինչի՞ համար են ընդհանրապես։
Գիտնականների կարծիքը. երազները հայտնվում են մեր ուղեղում որպես էլեկտրական
ակտիվության խառնաշփոթի հետևանք։ Մոտավորապես 90 րոպեն մեկ ուղեղի փողային մասը քաոտիկ կերպով ուղարկում է էլեկտրական ազդակներ ամբողջ ուղեղով մեկ։ Դիմային ուղեղը փորձում է հասկանալ այդ ազդակները։ Եվ դա անելու միակ ձևը երազներ տեսնելն է։
Երազները չեն բերում որևէ հաղորդագրություն, սակայն անիմաստ էլ չեն։ Բացի այդ, հնարավոր է, որ երազները նպաստում են օրվա ընթացքում ստացած ինֆորմացիան կարճատև հիշողությունից տեղափոխել երկարատև հիշողություն։