Բացի կորոնավիրուսը էլ ի՞նչ կա Թուրքիայի հետ ավիափոխադրումների արգելքի տակ. ըստ հատուկ թղթակից Ալեքսանդր Կոցի` պետք է հիշել թուրքական տոմատները
ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ
kp.ru-ն գրում է, որ երբեմն այնպես է պատահում, որ ինչ-որ անհնազանդ երկրի պանիրն ու կարագը հանկարծ չեն համապատասխանում Ռուսաստանի տեխնիկական կանոնակարգերին, կամ մեկ այլ պետության շպրոտում հանկարծ հայտնաբերվում է վնասակար բենզոպիրեն, եթե այնտեղ չարաշահում են ռուս վետերանների հարցը: Բանն այն է, որ երբեմն միայն տնտեսական ճնշումն է գործընկերներին բացատրում, որ նրանք սխալ են: Դե, իհարկե, սխալների համար պատերազմ չեն սկսում: Եվ թվում է, թե Անկարան դա պետք է շատ հստակ հասկանար դեռ 2016 թվականին, երբ Ռուսաստանը պատժամիջոցներ կիրառեց Սիրիայի վրա խոցված Սու-24-ի համար:
Բայց Թուրքիան շարունակում է ծաղրել Մոսկվային: Ոչ, ես, իհարկե, հասկանում եմ, որ այնտեղ ամեն ինչ շատ վատ է կորոնավիրուսի հետ կապված, իրոք վատ է: Արտասահմանից Ռուսաստան վարակ բերածների 80%-ը եկել են Թուրքիայից: Բայց վերջին մեկ տարվա ընթացքում բոլորը համակերպվել են այն իրավիճակին, որ որոշակի երկիր փակելու կամ չփակելու մասին քննարկումները, որպես կանոն, իրականացվում են Ռոսպոտրեբնադզորով: Եվ երբ, այդ ֆոնին, ՌԴ ԱԳՆ ղեկավարը Անկարային առաջարկում է ավելի ուշադիր նայելու Կիևի ռազմատենչ հռետորաբանությանը, իսկ նրա տեղակալը նշում է, որ Դոնբասի երկնքում «Բայրակթար» ԱԹՍ հայտնվելու մեջ ոչ մի հաճելի բան չկա, դժվար է չհամաձայնվել, որ Մոսկվան առաջ է քաշում ոչ միայն սանիտարական փաստարկներ:
Դատեք ինքներդ. Դոնբասում սրման ֆոնին Էրդողանը բանակցում է Զելենսկու հետ ռազմական մատակարարումների մասին, Դոնեցկի ռազմաճակատի երկայնքով վխտում են թուրք մասնագետներ, Իսկ Նիկոլաևում թուրք հրահանգիչները ուկրաինացիներին սովորեցնում են «Բայրակթար»-ը կառավարել: Իսկ եթե լինի պատերազմ, որում Թուրքիան, թեկուզ լռելյայն, հայտնվի առաջնագծի մյուս կողմու՞մ: Անհնար կլինի աչք փակել դրա վրա: Եվ այդ դեպքում ինչպե՞ս դուրս բերել թշնամու հողից Ռուսաստանի այն քաղաքացիներին, որոնք տաքանում են թուրքական ափերում: Եվ ոչ հարյուրավոր, ոչ հազարավոր, այլ կես միլիոն քանակով: Միևնույն ժամանակ, ակնհայտորեն կան թշնամական հայտարարություններ Ղրիմը Ռուսաստանին վերամիավորելու վերաբերյալ: Էրդողանը կարող էր չէ՞ գոնե լռել: Կարող էր, բայց չի արել:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
