Ինչպես են Հայաստանն ու Ադրբեջանը պատրաստվում Իրանում պատերազմի հետևանքներին

Իրանի շուրջ սրվող հակամարտությունը աստիճանաբար ռազմական ճգնաժամից վերածվում է տարածաշրջանային մարդասիրական մարտահրավերի: Ավերածությունների և ներքին տեղահանված անձանց թվի աճի պայմաններում Թեհրանի հարևանները, այդ թվում Հայաստանն ու Ադրբեջանը, սկսում են պատրաստվել փախստականների հնարավոր հոսքին, գրում է akcent.site–ն:

ՄԱԿ-ի գնահատականներով ավելի քան 3 միլիոն իրանցիներ արդեն լքել են իրենց տները, բայց մեծամասնությունը մնում է երկրի ներսում: Դա ստեղծում է ուշացած էֆեկտ. եթե ենթակառուցվածքները վատանան ջրի, էլեկտրաէներգիայի և տրանսպորտի ընդհատումներով, այդ հոսքը կարող է հանկարծակի դառնալ միջսահմանային:

Հարավային Կովկասի համար ռիսկերը ասիմետրիկ են: Հայաստանը, որն ունի կարճ, բայց ռազմավարական նշանակություն ունեցող սահման Իրանի հետ (մոտավորապես 44 կմ), մինչ օրս այն բաց է պահում: Դա այդ երկիրը դարձնում է պոտենցիալ մարդասիրական միջանցք: Այնուամենայնիվ, Հայաստանի տնտեսությունն արդեն իսկ ճնշման տակ է վերջին տարիների միգրանտների հոսքի պատճառով, այդ թվում Ռուսաստանից տեղափոխված աշխատողների և Հնդկաստանից միգրանտ աշխատողների պատճառով: Եթե փախստականների թիվը կտրուկ աճի՝ Երևանի ռեսուրսները կարող են սպառվել, մասնավորապես բնակարանային և սոցիալական աջակցության ոլորտներում: Ի տարբերություն իր հարևանի, Ադրբեջանն ավելի կոշտ դիրքորոշում է ընդունել։ Երկրի ցամաքային սահմանները մնում են փակ կանոնավոր երթևեկության համար, իսկ մուտքը միայն հատուկ թույլտվություններով է։ Այդ քաղաքականությունը նվազեցնում է անվերահսկելի միգրացիայի կարճաժամկետ ռիսկերը, բայց նաև սահմանափակում է արձագանքման ճկունությունը լայնածավալ ճգնաժամի դեպքում։

akcent.site-ի փորձագետները ընդգծում են, որ հիմնական սպառնալիքը բնակչության ոչ թե աստիճանական, այլ հանկարծակի զանգվածային արտագաղթն է։ Եվ դա սիրիական սցենարից տարբերվող, որտեղ ճգնաժամը աստիճանաբար զարգացավ, Իրանում հնարավոր է միգրացիայի կտրուկ աճ, եթե քաղաքային ենթակառուցվածքները լրջորեն վնասվեն։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը

www.1or.am