Ծանոթ ու միաժամանակ անհայտ … Վայցենբոկ գարեջուր

Իսկական գերմանական գարեջրի սիրահարները լավ ծանոթ են այդ խմիչքին, որը մի քանի տարի առաջ նշել է իր հարյուրամյակը և հպարտանում է գերմանական գարեջրի բազմազան տեսակների շարքում առանձնանալու իր համբավով։ Խոսքը, բնականաբար, Վայցենբոկ գարեջրի մասին է:

Ժամանակակից Վայցենբոկները գույներով տատանվում են մուգ սաթից մինչև հարուստ, մուգ կարմրավուն-շագանակագույն՝ կայուն, բաց, դեղնավուն-շագանակագույն փրփուրով։ Քանի որ այս գարեջուրը ավանդաբար չի ֆիլտրվում, այն միշտ մի փոքր պղտոր է և ունի փոքր քանակությամբ նստվածք։ Լավ Վայցենբոկը ուժեղ, ածիկային, մրգային ցորենի հիմքով գարեջուր է, որը համատեղում է «դունկելվեյցեն»–ի հաճելի նոտաները «բոկ»–ի հարուստ համի հետ։

Այս վերին խմորման ենթարկված ցորենի «դոպելբոկ»–ի պատմությունը սկսվել է 1907 թվականին, երբ Մյունխենի խոշոր գարեջրատանը Վայսե Բրաուհաուսը եփեց Unser Aventinus-ը՝ Ավենտինուսը, որը կոչվել է այն հայտնի գերմանացի հումանիստ պատմաբանի անունով, ով լուսավորել է Բավարիայի պատմությունը համեմատելով այն եվրոպական և գերմանական ընդհանուր պատմության հետ։ Այս գարեջուրը հենց սկզբից արտադրվել է շամպայնի մեթոդով և թարմ խմորիչի նստվածքի ավելացմամբ։ Այն հիանալի պատասխան էր ստորին խմորման «դոպելբոկ»–ներին, որոնք այդ ժամանակ արագորեն ժողովրդականություն էին ձեռք բերում: Այսօր լավագույն գերմանական Վայցենբոկները արտադրվում են G. Schneider & Sohn GmbH-ի կողմից: Չնայած նրանց ներկայիս Mein Kristall-ը ավելի հայտնի է, քան հին Unser Aventinus-ը, բայց վերջինս ևս դեռևս շատ երկրպագուներ ունի ոչ միայն իր հայրենիքում, այլ նաև արտասահմանում։

Իր էությամբ Վայցենբոկը ուժեղ, չֆիլտրացված ցորենի գարեջուր է: Սովորաբար, այն եփելու համար օգտագործվում է մոտ 60% ցորենի ածիկ: Ի դեպ, գերմանական օրենսդրությունը պահանջում է, որ այդ ըմպելիքի համար առնվազն 50% ցորենի ածիկ լինի: Մնացած 40%-ը Մյունխենի, Վիեննայի կամ Պիլսների ածիկն է: Ածիկի հատիկի այս մասն էլ որոշում է պատրաստի գարեջրի գույնը: Ահա թե ինչու գույնը այդքան զգալիորեն տարբերվում է գարեջրատներում, կամ այդ ըմպելիքի այլ հայտնի գործարանների կողմից արտադրվածներից: Խմորման ընթացքում օգտագործվում է միայն հատուկ վերին խմորման խմորիչ, որը այդ ըմպելիքին հաղորդում է մի փոքր կծու, մեխականման բույր։

Հետաքրքիր է այն, որ դասական Վայցենբոկը ներկայումս ավելի մեծ ժողովրդականություն է վայելում Միացյալ Նահանգներում, քան Գերմանիայում, և այնտեղ կան բազմաթիվ գարեջրատներ, որոնք մասնագիտացած են այդ գերմանական գարեջրի արտադրության մեջ: Ավելին, կան բազմաթիվ միկրոգարեջրատներ, որոնք իրենց ավանդական տեսականու հետ մեկտեղ արտադրում են նաև Վայցենբոկ:

Կ. Խաչիկյան