Իրանի երեկվա օդային հարձակումն ունի մի քանի ռազմավարական նպատակներ և նկատառումներ. Դավիթ Անանյան

1. Լիամասշտաբ հակամարտությունից խուսափելը. Իրանը, ամենայն հավանականությամբ, ձգտել է խուսափել Իսրայելի և նրա ռազմավարական դաշնակից ԱՄՆ-ի հետ լայնածավալ ռազմական հակամարտությունից (մանավանդ, երբ Մեծ Բրիտանիան էլ հրատապ զորաշարժեր իրականացրեց՝ ի պաշտպանություն Իսրայելի): Դա կարող է պայմանավորված լինել միջազգային միջամտություն չհրահրելու, սեփական կորուստներից խուսափելու, ինչպես նաև Իսրայելի կողմից էլ ավելի մեծ պատասխան հարվածների տեղիք չտալու ցանկությամբ։

2. Կարողությունների ցուցադրում. Իրանը ցանկություն ու նպատակ ուներ ցուցադրել իր ռազմական կարողությունները և պատրաստակամությունը՝ ի պատասխան այն բանի, ինչ ընկալվում է որպես ագրեսիա կամ իր շահերի խախտում (օրինակ՝ Դամասկոսում Իրանի դեսպանատան նկատմամբ հարձակումը): Սա կարող է դիտվել որպես ներքաղաքական մանիպուլյացիայի, թշնամու կերպարի ամրապնդման միջոց, որի դեմ երկիրը պետք է միասնականություն ցուցաբերի։

3. Ամրապնդել ներքին աջակցությունը. հաջողված գործողությունները կարող են օգտագործվել Իրանի կառավարությանը բնակչության ներքին աջակցությունն ուժեղացնելու համար:

4. Տարածաշրջանային ազդեցություն. Իրանը շահագրգռված է ամրապնդել իր դիրքերը իսլամական աշխարհում և Մերձավոր Արևելքում, հատկապես շարունակվող հակամարտությունների ֆոնին, ներառյալ Գազայի հատվածը: Պաղեստինի բնակչության պաշտպանի կերպարը պահպանելով կամ տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ կարևոր դեր խաղալով՝ Իրանը ամրապնդում է իր հեղինակությունը բնակչության որոշակի հատվածների և կառավարությունների շրջանում։

Ինչպիսին էլ որ լինեն Իրանի երկարաժամկետ մտադրությունները, իրավիճակը ինչպես Մերձավոր Արևելքում, այնպես էլ մեր տարածաշրջանում, մնում է փխրուն և պահանջում է միջազգային հանրության ուշադիր մոնիտորինգ: Կարևոր է պահպանել երկխոսությունը և ուղիներ փնտրել տարածաշրջանում լարվածությունը խաղաղ ճանապարհով լուծելու համար։