Միջնադարյան բրիտանացի վանականներն ավելի հաճախ են ճիճուներ ունեցել, քան ընդհանուր առմամբ բնակչությունը․ հետազոտություն

Քեմբրիջի համալսարանի հետազոտողների կողմից հայտնաբերված տասնյակ միջնադարյան բրիտանացի ավգուստինյան վանականների մնացորդները ապշեցրել են գիտնականներին, քանի որ երկու անգամ շատ աղիքային մակաբույծ ճիճուներ են ունեցել, քան այն ժամանակվա ընդհանուր բնակչությունը, ասվում է նոր հետազոտության մեջ, որի արդյունքները հրապարակվել են Պալեոպաթոլոգիայի միջազգային ամսագրում:

Բացահայտումը զարմանալի է եղել՝ հաշվի առնելով, որ միջնադարյան Քեմբրիջի վանականներն ապրել են ավելի լավ եւ շատ ավելի հիգիենիկ, քան այն ժամանակվա հասարակ մարդիկ։

«Ավգուստինյանները կարող էին իրենց վանական այգիների բերքը պարարտացնել սեփական զուգարանների արտանետումներով, եւ եթե քաղաքաբնակները այդպես չէին անում, դա կարող էր անհամաչափ կրկնակի վարակի պատճառ դառնալ ավգոստինյանների շրջանում»,- գրում են հետազոտողները:

Այն ժամանակ, երբ նույնիսկ արիստոկրատ տնային տնտեսությունները սովորաբար ջրամատակարարման համակարգեր չունեին, ասվում է հետազոտության մեջ, սա Քեմբրիջի միջնադարյան վանքերի ընդհանուր դիզայնի առանձնահատկությունն էր: Վանքերը նույնպես կառուցվում էին զուգարաններով եւ ունեին ձեռքերը լվանալու հարմարություններ։

Այն ժամանակվա մարդկանց մեծամասնության համար սանիտարական պայմանները հիմնվում էին փորված զուգարանի վրա՝ գետնի մեջ ընդամենը մի անցք, որն օգտագործվում էր մարդկային արտանետումների համար։ Նրանք բնական կարիքները հոգում էին կենդանիների անմիջական հարեւանությամբ:

Վանականների մնացորդներում հայտնաբերվել են կլոր որդերի եւ ճիճուների առկայության վկայություններ:

Քեմբրիջի համալսարանի հետազոտողները հայտնել են, որ ավգուստինյան մենաստանը հիմնադրվել է 1280-ական թվականներին: Պեղումների ընթացքում հայտնաբերվել են 13-14-րդ դարերի 32 գերեզմաններ։ Վանականների մնացորդները նույնականացվել են նրանց գերեզմաններում առկա գոտիների ճարմանդներով: