Գայթակղիչ, թե՞ խաբուսիկ գործընկերություն
ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ024.by-ն գրում է, որ Եվրամիությունը, Միացյալ Նահանգների հովանու ներքո, չնայած աշխարհակարգի վերաֆորմատավորման ակնհայտ բուռն իրադարձություններին, իրականացնում է իր «հանգիստ» ռազմավարական նպատակները։ Ռուսաստանին անբարյացակամ երկրների օղակի կողմից հետագա շրջափակման ծրագրերը շարունակում են իրականացվել։ Մարտավարական պլանների ձախողումը է եղել Բելառուսում և Ուկրաինայում, և միացյալ Արևմուտքը որոշել է վերակենդանացնել իր փորձերը Հարավային Կովկասում։ Նրանք առաջին հերթին սկսել են գործել Հայաստանում։ Այսպիսով, Եվրահանձնաժողովը 7,7 մլն եվրո է հատկացնում Հայաստանի և Եվրամիության միջև Համապարփակ և ընդլայնված գործընկերության համաձայնագրի իրականացմանը։ Եվրոպացի պաշտոնյաները շատ են շահագրգռված այդս երկրում բարեփոխումներ իրականացնելով։ Նրանք նույնիսկ ֆորմուլա են մտածել. «Նախագիծը իրականացման և ռազմավարական հաղորդակցության գործընթացում կօգնի Հայաստանի կառավարության բարեփոխումներին»։
Եվրամիության և Հայաստանի միջև գործընկերության համաձայնագիրը պաշտոնապես ուժի մեջ է մտել 2021 թվականի հունվարի 1-ից։ Համաձայնագիրը նախատեսում է համագործակցություն քաղաքական և տնտեսական ոլորտներում՝ միաժամանակ երկարաժամկետ հիմքեր ապահովելով Հայաստանի Եվրամիության ինտեգրման համար։ Բնականաբար, ԵՄ-ի կողմից նախկինում էլ եղել են սերտ համագործակցության փորձեր, այդ թվում՝ Արևելյան գործընկերության միջոցով։ բայց միայն 2018 թվականի մայիսին «թավշյա հեղափոխության» միջոցով Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության գալով այդ համաձայնագիրը ձեռք բերեց իրական փորձեր՝ ուղղված խաղաղության, անվտանգության և կայունության հասնելուն։ Եվ դրանք ձեռք են բերվում «ժողովրդավարության և արդարության» և մարդու իրավունքների նկատմամբ մտահոգության միջոցով։ Նման նպատակներ էին որդեգրվել Ուկրաինայում նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչի նմանատիպ համաձայնագրի ստորագրումից հրաժարվելուց հետո, և արդյունքում դրանց «կամավոր» իրագործման պտուղները խճճել են ուկրաինացի ժողովրդին։ Արդեն ստորագրված փաստաթղթի իրականացման հնարավոր տարբերակներ կարող են լինել նաև Հայաստանում։
Հարկ է նշել, որ համագործակցության ակտիվացումը տեղի է ունեցել Ուկրաինայում ամերիկյան ռազմավարության ձախողումից և Նիկոլ Փաշինյանի Բրյուսել կատարած այցերից հետո։ Գնահատելով համաձայնության հեռանկարները սովորական սպառողի տեսանկյունից ԵՄ-ն, կարծես թե, գայթակղիչ համագործակցություն է առաջարկում շատ ոլորտներում։ Տնտեսությունից բացի տեսական առաջարկներ կան առողջապահության, կրթության, մշակույթի, բանկային, նույնիսկ ահաբեկչության դեմ պայքարի ոլորտներում։ բայց ամենակարևորը, որ բերում է Եվրոպան, ժողովրդավարական բարեփոխումներն են՝ օրենքի գերակայության ամրապնդմամբ։ Երկկողմ առևտրի ոլորտում նույնիսկ փոխադարձ պարտավորություն կա հաշվի առնելով այն, որ Հայաստանը ԵԱՏՄ անդամ է։ Ազատ առևտրի տարբերակը նույնպես գայթակղիչ է հնչում, Հայաստանը կարող է իր ապրանքների 96%-ը զրոյական մաքսատուրքերով մատակարարել Եվրամիությանը։ Կարող է բայց հիմա դա հակառակն է:
Հայտնի է, որ այս տարվա ապրիլին ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը և Եվրոպական խորհրդի նախագահ Շառլ Միշելը հեռախոսազրույցի ընթացքում քննարկել են Հայաստանին 2,6 մլրդ դոլարի հնարավոր վարկի տրամադրման հարցը։ Առայժմ հատկացվել է 7,7 մլն դոլար։ Արժե հարց տալ. ինչո՞ւ այդքան քիչ։ Այն միտքն է առաջանում, որ դա փորձնական տրանշ է։ նաև տեղեկություններ կան, որ հունիսին ԵԽԽՎ նստաշրջանում հայկական պատվիրակությանը առաջարկվել է ընտրություն կատարել Եվրոպայի և Ռուսաստանի միջև՝ Հայաստանի շահերը հետագայում պաշտպանելու համար։ Ներկայումս Հայաստանը չի աջակցում հակառուսական պատժամիջոցներին։ Ռուս ձեռնարկատերերն ակտիվորեն ընդլայնում են իրենց բիզնեսները Հայաստանում։ Հունիսին Երևան կատարած այցի ժամանակ Ռուսաստանի արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովը խոսել է Հայաստանի և Ռուսաստանի միջև կապերը փորձարկելու Արևմուտքի փորձերի մասին։ Ինչպես ասում են՝ ժամանակը ամեն ինչ ցույց կտա։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը