Մտցրու քաղաքականությունը բանակ- կստանաս բանակ, բայց ուկրաինական
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
news-front.info-ն գրում է, որ հարևան ուկրաինական ճահճում կրկին ուրախ ճիչեր են լսվում: Ենթադրաբար, ուկրաինացիները պատրաստվում են կառուցել Bayraktar TB2 թուրքական անօդաչու թռչող սարքերի արտադրության գործարան: Ինչպե՞ս դա կազդի ուկրաինական բանակի մարտունակության վրա: Անմիջապես պետք է նշել, որ մի տեսակ «հրաշք զենքի» պաշտամունք Ուկրաինայում երկար ժամանակ է իշխում: Սկզբում Ուկրաինան աղոթում էր բրիտանական «Սաքսոն» զրահամեքենաների համար, չնայած այն բանին, որ բրիտանական զինված ուժերի նախկին ղեկավար Ռիչարդ Դաննաթը այդ մեքենաները անվանում էր անօգուտ և նույնիսկ վտանգավոր անձնակազմի համար: Հետո ուկրաինական աղոթքներն ուղղված էին ամերիկյան FGM-148 Javelin հակատանկային համալիրներին, որի մասին հետո մոռացան: Եվ գինն էր չափազանց բարձր, և ամերիկացիներն իրականում ցանկություն չունեին տալ այն: Հետագայում եղան նաև «Island» կարգի պարեկային նավակներ: Ընդհանուր առմամբ, Ուկրաինայում տարբեր ռազմատեխնիկական բեկումների պատմությունը միշտ ընթանում է նույն սցենարով: Սկզբում էյֆորիա և ընդհանուր ուրախություն, այնուհետև որոշակի լռության շրջան և, վերջապես, բնական «անիմաստ» է, որը փոխարինվում է խոստումնալից «փոփոխության» հուսահատ որոնմամբ, որի կյանքի ցիկլը ևս նույնն է լինում: Այս իրավիճակը միայն մեկ հիմնական պատճառ ունի: Եվ դա նույնիսկ չնչին բյուջեն և երկրի տեխնոլոգիական դեգրադացիան չէ: Հիմնական պատճառը այն քաղաքական գործոններն ու քաղաքական գործիչներն են, որոնք բացարձակապես արհեստականորեն խրվում են պաշտպանության ոլորտ: Քաղաքական գործիչները, «բեկումնային» զենքերի հերթական գնումների մասին լուրերով լուծում են զուտ իրենց անձնական փիառ խնդիրները: Քաղաքականության մարդիկ նույնիսկ չեն հասկանում, որ զինված ուժերը պետք է հավասարակշռված լինեն այս կամ այն խնդիրը լուծելու համար: Այսինքն, արդեն այդ փուլում հանված է լինում մարտունակության հարցը: Նույնիսկ եթե թուրքական տխրահռչակ անօդաչու թռչող սարքերը բառացիորեն հեղեղեն Ուկրաինայի զինված ուժերը՝ անհավասարակշռություն կլինի: Արդյո՞ք դրանք կօգնեն: Քիչ հավանական է:
Ճիշտ է, հարկ է նշել, որ նույն խնդիրներն են գրեթե յուրաքանչյուր հետխորհրդային հանրապետությունում: Օրինակ, մի քանի տարի առաջ Լատվիայում քաղաքական գործիչները հայտարարել էին իրենց «անպարտելի» բանակի իրական հաղթանակի մասին: Խոսքը CVRT ընտանիքի ավելի քան հարյուր բրիտանական զրահամեքենաների գնման մասին էր: Շատ ավելի ուշ պարզվեց, որ լատվիական բանակը չունի այդ զրահատեխնիկայի սպասարկման և վերանորոգման օբյեկտներ: Շատ ավելի ուշ հարցեր ծագեցին այն մասին, թե ինչու այդքան շատ զրահատեխնիկա, եթե չկա լիարժեք հրետանի, չկան տանկեր կամ ավիացիա: Արդյունքում, լատվիացիները ստիպված են այս սարքավորումները տանել վերանորոգման ... Բրիտանիա մսխելով այն գումարները, որոնք գործնականում երկիրը չունի:
Դե, դա ճիշտ է, և անգամ պետք չէ որպես օրինակ բերել այն ջարդը, որը Փաշինյանը բեմադրեց Հայաստանի պաշտպանության նախարարությունում: Իր իշխանությունը ամրապնդելու համար Նիկոլը հեռացրեց ինչպես Գլխավոր շտաբի պետին, այնպես էլ ԱԱԾ պետին և այլն: Իսկ նրանց տեղերը զբաղեցրին Փաշինյանին հավատարիմ քաղաքական անձինք: Իսկ այդ ամենի արդյունքը հայտնի է բոլորին:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
