«Վտանգավոր ախտանիշ». ինչո՞վ է վտանգավոր շնչահեղձությունը COVID-19-ի դեպքում
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Gazeta.ru-ն գրում է, որ թոքաբանները պատմել են, թե ինչ հիվանդություններ կարող են առաջացնել շնչահեղձություն: Կորոնավիրուսից շնչահեղձությունը կարող է վկայել թոքերի մեծ վնասվածքների մասին: Նման կերպ մարմինը ազդանշան է տալիս թթվածնի պակասի մասին, ասել է «բժիշկը մոտ է» ծառայության թերապևտ Պավել Պրոկինը: «Շնչահեղձությունը օրգանիզմի թթվածնի պակասը փոխհատուցող ռեակցիա է: COVID-19- ի դեպքում շնչահեղձությունը սովորաբար զարգանում է թոքերի բավական զգալի վնասվածքների ֆոնին: Այդ իսկ պատճառով դա տագնապի ախտանիշ է, այսինքն կարող է վկայել շնչառական պաթոլոգիայի աճի մասին», - պարզաբանել է փորձագետը:
Շնչահեղձությունը կարող է դրսևորվել նաև կորոնավիրուսի մեղմ կամ ասիմպտոմատիկ ընթացքի դեպքում: Չնայած այդ դեպքում հիվանդությունը գործնականում անտեսանելի է, բայց թոքերը դեռ կարող են ախտահարվել, նշել է «ՍՄ-Կլինիկաներ»-ի թոքաբան Նատալյա Վերեշչագինան: «Հետո լիարժեք գազափոխանակությունը դառնում է անհնար: Նույնիսկ հիվանդության ասիմպտոմատիկ ընթացքի դեպքում բժիշկները հաճախ ռենտգեն հետազոտության ժամանակ նկատում են վիրուսային թոքաբորբի նշաններ: Ալվեոլների ներքին շերտի ոչնչացման արդյունքում ազատված տարածքը լցված է պաթոլոգիական բջիջներով, լիմֆոցիտներով և էրիթրոցիտներով: Թոքերի օդափոխությունը խանգարում է: Կլինիկական առումով դա արտահայտվում է դժվարացած շնչառությամբ: Ռենտգենյան պատկերների վրա երևում են մութ հատվածները, որոնք կոչվում են «հողմնահարված ապակի»,-ասել է փորձագետը: Նա հավելել է, որ տարեց մարդիկ, իմունիտետի նվազում և ծանր ուղեկցող հիվանդություններ ունեցողները առավել զգայուն են նման բարդության նկատմամբ:
Բացի կորոնավիրուսի ասիմպտոմատիկ ընթացքի ֆոնին շնչահեղձության հայտնվելուց, հիվանդը կարող է շնչառական մակերևույթի ծավալի նվազում ունենալ: Դրա պատճառով լինում է ֆիբրոզի զարգացման վտանգ: «Թոքային հատվածներում շնչառական մակերևույթի ծավալի նվազումով ձևավորվում են շարակցական հյուսվածքից կազմված խիտ «միջնապատեր»: Այդ բարդությունը համարվում է շատ վտանգավոր: Դա հանգեցնում է ֆիբրոզի: Բրոնխները նույնպես վնասվում են. ներշնչման և արտաշնչման ծավալները խախտվում են, ինչը դրսևորվում է շնչահեղձությամբ ինչպես հանգստի, այնպես էլ ֆիզիկական լարման ժամանակ», - ամփոփել է Վերեշչագինան:
Պրոկինի խոսքով հազվադեպ է լինում հիվանդության ասիմպտոմատիկ ընթացքի ֆոնին շնչառության պակաս: Այնուամենայնիվ, պետք է անհանգստանալ այն դեպքում, երբ հիվանդության ընթացքը մեղմ է եղել, և նման ախտանիշ հայտնվել է վիճակի բարելավումից մի քանի օր անց: «Պետք է դիմել բժշկի օգնության այն դեպքում, եթե հիվանդության ընթացքը մեղմ է և նույնիսկ բարելավման նշաններ են եղել (հիվանդության սկզբից 5-7 օր հետո), և հանկարծ առողջական վիճակը վատթարանում է. թուլություն, շնչառություն խանգարում, ջերմություն: Այդ դեպքում առկա է թոքերի վնասման մեծ հավանականություն, որը կարող է լինել զգալի ծավալի: Կրծքավանդակի ԿՏ- ն օգտագործվում է թոքերի վնասման ծավալը գնահատելու համար, հիպոքսիայի աստիճանը գնահատելու համար իրականացվում է զարկերակային օքսիմետրիա (հյուսվածքների թթվածնի հագեցվածության չափում)», - հավելել է բժիշկը:
Բացի այդ, նաև նևրալգիկ խնդիրները կարող են շնչահեղձության պատճառ դառնալ կորոնավիրուսով հիվանդության դեպքում կամ դրանից հետո: Դա պայմանավորված է նրանով, որ վարակը ազդում է օրգանիզմի բոլոր համակարգերի վրա, ասել է թոքաբան Ռուստեմ Նասրետդինովը: «Օրինակ հիվանդը կարող է զգալ շնչահեղձություն, շնչելու կամ խորը շունչ քաշելու դժվարություն: Միևնույն ժամանակ, նա կարող է արյան մեջ թթվածնի նորմալ մակարդակ ունենալ, տոմոգրաֆիկ հետազոտությամբ ևս տեսանելի են լինում լավացման նշաններ, բայց շնչահեղձության ախտանիշը դեռ պահպանվում է: Այսինքն, դրանք թոքային ծագման չեն, այլ նյարդաբանական», - նշել է փորձագետը:
Բժիշկը զգուշացրել է, որ շնչահեղձության հայտնվելը, բացի կորոնավիրուսային վարակից, չի բացառում այլ հիվանդությունների առկայությունը: Ահա թե ինչու, երբ նման ախտանիշ է առաջանում, պետք է իրականացվի օրգանիզմի ամբողջական հետազոտություն: «Պետք չէ ամեն շնչահեղձություն ընդունել որպես կորոնավիրուսի դրսևորում. այդ ախտանիշը կարող է խոսել նաև այլ հիվանդությունների մասին: Օրինակ, բրոնխիալ և թոքային հիվանդությունների, սրտի անբավարարությամբ և սրտի այլ հիվանդություններով տառապող մարդիկ կարող են շնչահեղձ լինել, բացի այդ, շնչահեղձությունը կարող է ի հայտ գալ տենդի կամ հուզական սթրեսի ֆոնին»,- ասել է Նասրետդինովը:
Կարևոր է չգերագնահատել այս ախտանիշը, ընդգծել է թերապևտ Պրոկինը: «Անընդհատ խոսակցությունների, ասեկոսեների և բամբասանքների ֆոնին որոշ տպավորվող մարդիկ ուռճացնում են շնչառական խանգարումների աստիճանը: Իսկ ոմանք (հատկապես թոքերի կամ սրտանոթային համակարգի քրոնիկ հիվանդություններ ունեցողները) կարող են թերագնահատել ախտանիշների աճը: Պաթոլոգիաների աստիճանը օբյեկտիվ գնահատելու համար պետք է կիրառվի զարկերակային օքսիմետրիա», - եզրափակել է նա:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
