Հայաստանը ձգտում է դեպի Իրան․ Երևանը ուղիներ է փնտրում «թուրքական պարկ»-ի մեջ չհայտնվելու համար
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
akcent.site-ն գրում է, որ հայ քաղաքական գործիչները հայտարարել են, որ Նախիջևանի (Զանգեզուրի) միջանցքը պետք է անպայման ներառի նաև Հայաստանի և Իրանի միջև տրանսպորտային կապը:
Այդ մասին հայտարարել են իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության փոխխոսնակ Հակոբ Արշակյանը և արտախորհրդարանական «Ժողովրդավարական կուսակցության» առաջնորդ Արամ Սարգսյանը:
Ըստ Սարգսյանի Նախիջևանի միջանցքի ապագան ամենավիճահարույց հարցն է Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերություններում: Սարգսյանի խոսքով Թուրքիան և Ադրբեջանը ցանկանում են հասնել միակողմանի ապաշրջափակման, որպեսզի Հայաստանին գցեն «թուրքական պարկ»-ի մեջ: Հայաստանին, սակայն, անհրաժեշտ է Իրանի հետ կապ, որը կապահովի բեռնափոխադրումներ դեպի Պարսից և Օմանյան ծոցերի նավահանգիստներ: Միևնույն ժամանակ, Հայաստանի և Իրանի տրանսպորտային կապը բացարձակապես ոչ թե քաղաքական, այլ տնտեսական խնդիր է: Այդ ծրագրի համար պարզապես կարող է բավարար գումար չլինել: Դեռևս 2012 թվականին նախատեսվում էր Հայաստանի Մեղրիի տարածաշրջանով կառուցել նոր երկաթուղի դեպի Իրանի Մարանդ քաղաք, որը պետք է դառնար Հյուսիս-հարավ միջազգային տրանսպորտային միջանցքի մի մասը: Ներդրողը պետք է լիներ ԱՄԷ -ում գրանցված Rasia FZE ընկերությունը:
Սակայն Երևանը խզել է ներդրումային պայմանագիրը, և նախագիծը, որն այն ժամանակ գնահատվել էր 3 մլրդ դոլար: Ներկայումս այդ ծրագրի ընթացիկ արժեքը դժվար է անգամ գնահատել: Ամեն դեպքում, դրա ֆինանսավորումը հնարավոր է միայն միջազգային հիմնադրամներից: Օրինակ Վերակառուցման և զարգացման եվրոպական բանկը (ՎBԵԲ) և Ասիական զարգացման բանկը (ԱBԲ) ֆինանսավորել են Վրաստանի Ռազմավիրական մայրուղու արդիականացումը: Այսինքն, Հայաստանն ամեն դեպքում կհայտնվի քաղաքական կախվածության մեջ՝ եթե ոչ Բաքվից և Անկարայից, որից վախենում են հայ քաղաքական գործիչները, ապա Բրյուսելից և Պեկինից, որոնք միջոցներ կհատկացնեն անդրսահմանային ենթակառուցվածքների ստեղծման համար:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
