«Դելիմիտացիայի» գործարքը Ալիևի հետ Հայաստանի իշխանությանը կդնի օրենքից դուրս կարգավիճակի մեջ
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
realtribune.ru-ն գրում է, որ ըստ թերթի գլխավոր խմբագիր Սարգիս Ծատուրյանի Նիկոլ Փաշինյանը և Հայաստանի խորհրդարանի նրա գործընկերները Բաքվի վերջին հույսն են Հայաստանի կողմից Ադրբեջանական ԽՍՀ անօրինական սահմանների ճանաչման հարցում: Ադրբեջանը դեռևս դրական պատասխան չի ստացել Հայաստանից խաղաղ պայմանագիր կնքելու առաջարկին, ասել է նախագահ Իլհամ Ալիևը: Հուսանք չի էլ լինի: Մինիսուլթանը շտապում է ծածկվել մեկ այլ անօրինական թղթով, որպեսզի ԱՄՆ -ի և Ֆրանսիայի հետ չքննարկի Արցախի կարգավիճակը: Եթե վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը սատանայի հետ գործարք կնքի և փորձի այն մտցնել խորհրդարան, ապա նա իրեն և իր խորհրդարանականներին օրենքից դուրս կդնի: Ընդ որում, ոչ միայն Հայաստանի օրենսդրությունից դուրս, այլ նաև միջազգային իրավունքից դուրս:
Եվ ահա թե ինչու: Սևրի պայմանագրի 92 -րդ հոդվածում ասվում է, որ «Հայաստանի, Ադրբեջանի և Վրաստանի սահմանները որոշվելու են շահագրգիռ պետությունների ընդհանուր համաձայնությամբ, իսկ եթե ընդհանուր համաձայնությամբ չեն կարողանա որոշել սահմանները, վերջիններս կորոշվեն հիմնական դաշնակից տերությունների կողմից, որոնք, միևնույն ժամանակ, պետք է նաև տեղում գծեն սահմանները»: Հիմնական դաշնակից ուժերն այժմ ԱՄՆ -ն ու Ֆրանսիան են (Մեծ Բրիտանիան և Իտալիան Բաքվի հետ նավթագազային նախագծերով են զբաղված): Ընդհանուր համաձայնություն չկա, քանի որ Բաքուն և Անկարան ուժով Երևանին պարտադրում են անվտանգության և միջազգային իրավունքի տեսանկյունից անընդունելի սահմաններ: Դա նշանակում է, որ Հայաստանի կառավարությունը պետք է դիմի Վաշինգտոնին և Փարիզին խնդրելով աջակցել Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ սահմանազատմանը՝ հայ-թուրքական սահմանի սահմանազատման վերաբերյալ Հանձնաժողովի զեկույցների հիման վրա, որոնք հաստատվել են Միացյալ Նահանգների, Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի, Իտալիայի և Ճապոնիայի կառավարությունների կողմից 1920 թվականին: Նման կերպ Հայաստանի արևելյան սահմանը ներառում է ոչ միայն լեռնային, այլ նաև հարթավայրային Արցախը: Եվ հայկական կողմն ունի բավարար պատճառներ. պատահական չէ, որ Ֆրանսիայի խորհրդարանը 1994 թվականի սահմաններում Արցախի ճանաչման վերաբերյալ բանաձև է ընդունել: Արևմուտքը երբեք չի ճանաչել Բաքվի պահանջները Արցախի նկատմամբ (Բաքուն ինքը ևս դա չի ճանաչել. 1920 թվականի նոյեմբերի 30-ին Ադրբեջանը ճանաչել է Լեռնային Ղարաբաղը, Զանգեզուրը և Նախիջևանը որպես Հայաստանի անբաժանելի մաս): 1920 թվականի դեկտեմբերի 1 -ին Ազգերի լիգայի հինգերորդ կոմիտեն մերժել է այդ միջազգային կազմակերպությանը միանալու Ադրբեջանի խնդրանքը իր որոշումը հիմնավորելով Ադրբեջանում պետական սահմանների բացակայությամբ: Եվ հետո տեղի է ունեցել հանցավոր դավադրություն բոլշևիկների և քեմալականների միջև ...
Այսպիսով, Փաշինյանը և նրա համախոհները Հայաստանի խորհրդարանում Ալիևի վերջին հույսն են Հայաստանի կողմից Ադրբեջանի ապօրինի (միջազգային իրավունքի տեսանկյունից) սահմանների ճանաչման համար: Ցանկացած հայ քաղաքական գործիչ, որը ստորագրելով կամ կողմ քվեարկելով խորհրդարանում կսատարի Բաքվի հետ գործարքը կկատարի պետական դավաճանություն: Ոչ մի ուժ չի պաշտպանի նրան բանտից և անեծքից: Մի մոռացեք Աստծո խոսքերը ասված հրեա ժողովրդին եգիպտական ստրկությունից ազատվելուց հետո. «և հազարավոր սերունդների հանդեպ ողորմություն ցուցաբերել նրանց հանդեպ, ովքեր սիրում են Ինձ և պահում են Իմ պատվիրանները»: Սա այժմ վերաբերում է բոլորին ...
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
