Սատանովսկին ասել է, թե ում դեմ է գնալու «թյուրքական բանակը»
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
infox.ru-ն գրում է, որ Թուրքիա-Ադրբեջանի տանդեմը, որը Լեռնային Ղարաբաղում ապահովել է Հայաստանի նկատմամբ հաղթանակը, շարունակում է զարգանալ սպառնալով ոչ միայն Հայաստանին:
Ռուսաստանի միջնորդությամբ ձեռք բերված փխրուն խաղաղությունը սկսում է ճաքեր տալ: Հուլիսի 28-ին Ադրբեջանի և Հայաստանի սահմանին տեղի է ունեցել հերթական փոխհրաձգությունը: Կողմերն ավանդաբար միմյանց են մեղադրել, իսկ Թուրքիայի խորհրդարանի խոսնակ Մուստաֆա Շենթոփը հայտարարել է «թյուրքական բանակի» ստեղծման մասին, որը բացահայտ պատերազմի սպառնալիք է:
Միևնույն ժամանակ, ռազմական թղթակից Սեմյոն Պեգովի Wargonzo նախագծի տելեգրամ- ալիքը հայտնել է դեպի Հայաստանի խորքը Ադրբեջանի առաջխաղացման մասին: Ոչ թե Ղարաբաղի, որտեղ տեղակայված են ռուս խաղաղապահները, այլ Հայաստանի:
«Սրացման այս փուլը ծավալվում է Թուրքիայի խորհրդարանի նախագահի ուշագրավ հայտարարության ֆոնին, որն ասել է, որ Անկարան և Բաքուն կստեղծեն ընդհանուր բանակ: Այնուամենայնիվ, դատելով Արցախում անցյալ տարվա ռազմական գործողությունների բնույթից, ընդհանուր բանակը, որն, իհարկե, կղեկավարվի թուրք սպաների կողմից, ստեղծվել է դեռ այս պաշտոնական հայտարարություններից շատ առաջ», - ասվում է Wargonzo-ի մեկնաբանության մեջ: Ըստ տելեգրամ-ալիքի սողացող ներխուժումը իրականացվում է մեթոդական՝ նախ ռմբակոծություն, ապա հետևակի առաջխաղացում դեպի «գորշ գոտի» հակառակորդի դիրքերը գրավելու փորձերով, իսկ որոշ տեղերում չեզոք գոտին զբաղեցված է մինչև 3-5 կիլոմետր ներքին տարածք, գրել է է Wargonzo-ն:
Մերձավոր Արևելքի ինստիտուտի նախագահ Եվգենի Սատանովսկին խոսելով ադրբեջանա-հայկական սահմանին կատարվող դեպքերի և «Թուրքական բանակ» ստեղծելու մասին, կասկած է հայտնել, որ այդ բանակը կկռվի Չինաստանի, Կանադայի, Բրազիլիայի կամ Հարավային Աֆրիկայի տարածքում. «Եվ ի դեպ, ո՞վ ասաց, որ Թուրքիայի ինտեգրումը կամ, ավելի պարզ, կայսերական նախագծերը հետխորհրդային տարածքում, կսահմանափակվեն միայն Ադրբեջանով: Չեն սահմանափակվելու: Ադրբեջանի բանակը երկրորդ ղարաբաղյան պատերազմից հետո վերահսկվում է թուրքերի կողմից: Եվ ոչ միայն բանակը », - գրել է Սատանովսկին Telegram- ում: Նա նշել է, որ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևն ինքը դեռ դա չի հասկացել, բայց հնարավորություն կունենա հասկանալու, եթե Բաքուն հանկարծ ինչ-որ բանում փորձի հակադրվել Անկարայի դիրքորոշմանը»:
Սատանովսկին հիշեցրել է, թե ինչպես է 300 տարի Ռուսաստանը պատերազմել Թուրքիայի և Պարսկաստանի հետ, տարածքներ գրավել հարավում և Կասպից ծովի տարածաշրջանում զբաղվել պետական շինարարությամբ: Հիմա, կարծես թե պատմական զարգացումը վերադարձել է իր ելակետին, և աշխարհաքաղաքական լարվածությունը կրկին աճել է: Եվ հնարավոր է, որ վաղ թե ուշ այն վերածվի նոր հակամարտությունների, չնայած «լիբերալ համայնքը» «արդյունավետ մենեջերների» հետ միասին մինչև վերջ պնդելու են, որ նման բան տեղի չի ունենա, «քանի որ դա երբեք չի կարող տեղի ունենալ»: Կայսերական համախտանիշի համար կարելի է միջազգային գործընկերներին մեղադրել, բայց դա չի փոխում հարցի էությունը: Հարցի էությունը կայանում է նրանում, որ բնությունը չի հանդուրժում վակուում: Հետևաբար, երբ Խորհրդային Միության փլուզումից հետո Ռուսաստանը հեռացավ Արևելյան Եվրոպայի հետխորհրդային տարածքներից, մյուսները սկսեցին այն գրավել և քայքայելով նախկին տնտեսական կապերը մոռացության մատնեցին ռուսաց լեզուն, մշակույթը:
Թայիփ Էրդողանը, ամենայն հավանականությամբ, կասկածանքով է վերաբերվում Ռուսաստանին: Սիրիայում նրան թույլ չտվեցին տապալել Բաշար Ասադին, սակայն Իդլիբում, քրդական շրջաններում, նա ձեռք բերեց իր դիրքերը: Լիբիայում նրան խանգարում են, բայց ոչ քննադատաբար:
«Ղրիմը իրենը չէ, բայց ... մենք նրաց համար ատոմակայան ենք կառուցում, գազ ու նավթ մատակարարում, S-400- ներ վաճառում: Այո, Ղարաբաղը ամբողջովին չի ջախջախվել, բայց ըստ Ադրբեջանի այն իրենն է, և նա դա բացահայտ ցույց է տալիս», - իր կարծիքով է կիսել Սատանովսկին և կանխատեսել, որ Թուրքիայի ազդեցությունը կշարունակվի տարածվել: Պատահական չէ, որ ավելի վաղ թուրքական հեռուստաալիքներից մեկում ներկայացվել էր այդ ազդեցության քարտեզը, որտեղ Թուրքիայի կազմում նշվել են նույնիսկ Ռուսաստանի մարզերը:
Վերջնական հաշվեկշիռը ակնհայտորեն հօգուտ Էրդողանի է: «Մենք առևտուր ենք անում: Նա կառուցում է կայսրություն: Զգացեք տարբերությունը», - եզրափակել է փորձագետը:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
