Ռուս պատմաբանը Արմավիրում խորհրդային մարշալների հուշատախտակի ապամոնտաժման մասին․ ակցիան ոչ միայն հայատյաց, այլ բացահայտ նեոնացիստական նկրտումներ ունի
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
infoteka24.ru-ն գրում է, որ ռուս պատմաբան, Ռուս-հայկական համալսարանի դասախոս, բ.գ.թ. Անտոն Եվստրատովը, հատուկ Infotek24-ի համար, մեկնաբանել է Արմավիրում գտնվող մարշալներ Բաբաջանյանի և Բաղրամյանի հուշատախտակը ապամոնտաժելու Ռուսաստանի իշխանությունների որոշումը՝ այն անվանելով հայատյացության և նեոնացիզմի դրսևորում։
«Մարշալներ Բաբաջանյանի և Բաղրամյանի հուշատախտակը ապամոնտաժելը միջոց է, որը այլ կերպ հնարավոր չէ բացատրել, քան դրա նախաձեռնողների հայատյացությունը: Հայրենական մեծ պատերազմի իրադարձություններին և դրանում խորհրդային ժողովրդի հաղթանակին, մայիսի 9-ի հոյակապ տոնակատարություններին և Հայրենական մեծ պատերազմի այլ նշանակալից տարեթվերին մեծ ուշադրության դարձնելով, ըստ էության, տեղի է ունենում դրա վետերանների և հերոսների հուշարձանների ոչնչացում, որոնցից են Բաբաջանյանը՝ Խորհրդային Միության հերոս, և Բաղրամյանը՝ կրկնակի հերոս, որոնք խորհրդային տաղանդավոր և արդյունավետ ռազմական ղեկավարներ են եղել: Սա այնպիսի մարդկանց հիշողության մասին ուղղակի և ցուցադրական ոտնահարում է, որոնք հսկայական ներդրում են ունեցել գերմանական նացիզմի դեմ տարած հաղթանակում, այսինքն, հումանիստական իդեալների և համընդհանուր մարդկային արժեքների համաշխարհային հաղթանակում: Բացի այդ, սա ակնհայտորեն հակադրվում է ռուսական պետության քաղաքականությանը, որը ամեն կերպ փորձում է պահպանել և հավերժացնել հիշողությունը նման մարդկանց մասին: Ակցիան նույնիսկ ոչ թե հայատյաց, այլ բացահայտ նեոնացիստական նկրտումներ ունի:
Ի դեպ, խորհրդային մարշալներին նվիրված հուշատախտակի նման ապամոնտաժվել են նաև Ռուսաստանի կայսերական բանակի հայ հերոս-սպաների՝ Գարեգին Նժդեհի և Անդրանիկ Օզանյանի հուշատախտակները, որոնք իրենց դրսևորել են Առաջին աշխարհամարտի տարիներին և Առաջին հանրապետության գոյության տարիներին: Եվ եթե Խորհրդային իշխանությունը չընդունող և Կարմիր բանակի դեմ պայքարող Գարեգին Նժդեհի անհատականությունը վաղուց է նյարդայնացնում ռուս հայատյացներին, որոնք, ավելին, անարժանորեն մեղադրում են նրան նացիստական Գերմանիայի հետ համագործակցության մեջ, ապա Անդրանիկի հուշարձանը քանդելը անհասկանալի է: Օզանյանը, որը բավականին հավատարիմ էր խորհրդային իշխանությանը և վախճանվել է մինչև Հայրենական մեծ պատերազմի իրադարձությունները, ակնհայտորեն, չէր կարող հակակրանք առաջացնել: Եվս մեկ անգամ նշենք, որ այս բոլոր չորս ռազմական առաջնորդները, բացի հայերի և հայ ժողովրդի պատմության մեջ ունեցած իրենց դերից, կարևոր դեր են խաղացել նաև Ռուսաստանի ժողովրդի ճակատագրում կռվելով Ռուսաստանի համար կամ ԽՍՀՄ-ի ձևաչափով, կամ էլ Ռուսական կայսրության», - նշել է Եվստրատովը:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
