Հայաստանը Ռուսաստան է արտահանում ոչ իր ադամանդները...
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
uvelir.info-ն գրում է, որ թվում է, թե մանրահատիկ ադամանդների ԵԱՏՄ ներմուծման տուրքերի հետ կապված իրավիճակն այնքան ակնհայտ է, որ այլևս կասկած չպետք է լինի դրանք զրոյացնելու մասին որոշում կայացնելու անհրաժեշտության վերաբերյալ:
Սակայն «ամեն ինչ նույնն է»: Ռուսաստանի Տնտեսական զարգացման նախարարության 2021 թվականի ապրիլի 28-ի «Ռուսաստանի ոսկերիչների գիլդիա» ասոցիացիային ուղղված նամակում ասված է. «Եվրասիական տնտեսական հանձնաժողովը շարունակում է քննարկել Ռուսաստանի առաջարկը 2 տարի ժամկետով 0,3 կարատից պակաս քաշ ունեցող ադամանդների ներմուծման մաքսատուրքի դրույքաչափը զրոյացնելու մասին: Միևնույն ժամանակ, մինչ այժմ Հայաստանի բացասական դիրքորոշումը այդ հարցում չի փոխվել»:
Դե, լավ, Ռուսաստանը պետք է հարգի ԵԱՏՄ-ի իր գործընկերների շահերը, եթե դա վերաբերում է սեփական ազգային արդյունաբերության շահերի պաշտպանությանը: Բայց հարցն այն է, որ վստահություն կա շահառուներին փոխարինելու հարցում, ովքեր շահույթ են ստանում մանրահատիկ ադամանդների տուրքերի պահպանման արդյունքում: Եվ դրանք արտադրողները չեն:
Նայենք արտաքին առևտրի և ադամանդի արտադրության վերաբերյալ Հայաստանում 2019 թվականի վիճակագրությանը:
Հայաստան ներմուծված 406,25 հազար կարատ ալմաստից հղկման է գնացել 268,52 հազար կարատ՝ 38,75 մլն ԱՄՆ դոլար ընդհանուր արժեքով ադամանդ: 33% ալմաստի մշակման կորստի և հղկման արժեքի 5% -ի հաշվարկի հիման վրա ստացվում է ընդհանուր հղկված 88,61 հազար կարատ քաշով ադամանդ՝ 40,69 միլիոն դոլար արժողությամբ: Այսպիսով, հայկական ադամանդները պետք է վաճառվեն 459 դոլար/ct արժեքով: Եվ այդ ադամանդներից գրեթե բոլորն արտահանվել են Հայաստանից. 2019 թվականին արտահանվել է 87,06 հազար կարատ ադամանդ՝ 51,89 մլն դոլարի չափով, այսինքն 596 դոլար/ct գնով:
Իսկ ինչ վերաբերում է նույն 2019 թվականին Հայաստանից Ռուսաստան ադամանդի ներմուծմանը, ապա Ռուսաստանի մաքսային ծառայության տվյալներով ներմուծվել է 132,31 հազար կարատ՝ 56,64 միլիոն դոլարով, Հայաստանում արտադրված քարերից շատ ցածր գնով՝ 429 դոլար/ct:
Վերոնշյալ տվյալներից պարզ է դառնում, որ Հայաստանում արտադրված ադամանդները և Հայաստանից Ռուսաստան ներմուծված ադամանդները բնավ նույն քարերը չեն: Ակնհայտ է, որ Հայաստանից Ռուսաստան ներմուծված ադամանդները բուն Հայաստանում հղկված արտադրանքը չէ, այլ երրորդ երկրից ներկրված ապրանք է, և ակընհայտորեն այդ երկիրը Հնդկաստանն է:
Այսպիսով, ինչպե՞ս կարող է ԵԱՏՄ-ում մանրահատիկ ադամանդի ներմուծման տուրքերի զրոյացումը ազդել Հայաստանի հղկող արդյունաբերության շահերի վրա: Ոչ մի կերպ. նման մանրահատիկ ադամանդները Հայաստանում չեն հղկում:
Եվ թվում է, թե Եվրասիական տնտեսական հանձնաժողովը պարտավոր չէ պաշտպանել սովորական վերավաճառողների շահերը: Չնայած հասկանալի է, որ Հայաստանի իշխանությունները պաշտպանում են հենց նրանց շահերը, բայց Ռուսաստանն է վճարում նրանց օգուտների համար: Եվ դա արդար չէ:
Եվ ևս մեկ հարց: Հայկական կողմը երաշխավորում է, որ Հնդկաստանից հղկված ադամանդների վերարտահանման ժամանակ բնական ալմաստներից հղկված ադամանդների խմբաքանակներում սինթետիկ ադամանդների խառնուրդ չկա:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
