ՀԱՊԿ-ի գործողությունները բացարձակապես չեն բխում իրավիճակից
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Այսօր առավոտյան շրջափակվել և գերեվարվել է ՀՀ ԶՈՒ վեց զինծառայող, երկու օր առաջ էլ հայկական կողմն ունեցավ առաջին զոհը, սակայն ՀԱՊԿ-ի կողմից , որին Հայաստանը պաշտոնապես դիմել էր, գործնական քայլեր չեն արձանագրվում: Այս թեմայով զրուցել ենք քաղաքագետ Ռուբեն Մեհրաբյանի հետ։
—Պարոն Մեհրաբյան, ՀԱՊԿ-ի գործելաոճը համարժե՞ք է ստեղծված իրավիճակին, տեղի՞ն են Հայաստանի իշխանության այն հույսերը, որ ՀԱՊԿ-ի միջոցով հարցը կկարգավորվի։
— Գիտեք, ձեր հարցման մեջ կարծում եմ կար նաև հարցի պատասխանը, ՀԱՊԿ-ի գործողությունները բացարձակապես չեն բխում իրավիճակից, այն իրավապայմանագրային վարույթը, որը Հայաստանին կապում է այդ կազմակերպության հետ և այդ կազմակերպությունը գլխավորող Ռուսաստանին։ Ավելին, մենք տեսնում ենք, որ Ռուսաստանը այս պայմաններում ոչ թե Հայաստանին դաշնակից է հանդես գալիս, նույնիսկ ոչ էլ միջնորդ, այն պարզապես փորձում է կորզել առավելագույնը այս լարվածությունից։ Եվ այս հապաղումը միայն դրա մասին է։ Ինչ վերաբերում է մեր իշխանության դիրքորոշումներին, ապա երեկվա և այսօրվա հայտարարություններից մենք ակնհայտորեն տեսնում ենք, որ իշխանությունների վարքի այս տրամադրվածությունը՝լուծել հարցը ՀԱՊԿ-ի միջոցով, ուղղակի մոտենում է ավարտին։ Եվ ուղղակի հրամայական է դառնում այս հարցը այլ հասցեներով բարձրացնելը։
— Ազգային ժողովում տարբեր պատգամավորներ իրենց դժգոհությունն են հայտնել Սյունիքում տեղի ունեցող իրադարձությունների հետ կապված ՀԱՊԿ-ի արձագանքից կամ դրա բացակայությունից, սակայն ԱԺ նախագահը հայտարարեց, որ չի կարծում, թե ՀՀ դաշնակից երկրները չեն կատարում իրենց պարտականությունները, քանի որ ՀԱՊԿ-ը դեռ ունի ընթացակարգեր, մեխանիզմներ և ՌԴ-ի հետ երկխոսությունը շարունակվում է: Մյուս կողմից, կարծիքներ են հնչում, որ շատ արագ պետք է դիմել ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդ: Արդյո՞ք ՄԱԿ-ի անվտանգության խորհուրդ դիմելով կարող ենք այս հարցը ավելի արագ լուծել։
— Այս հարցը ՄԱԿ-ի անվտանգության խորհուրդ տեղափոխելով մենք ստանում ենք շանս այս հարցը լուծելու, չդիմելով՝ մենք ստանում ենք երաշխիք, որ մենք ուղղակի խրվելու ենք այս ճահճի մեջ, որում մենք հայտնվել ենք։ Սա ընդամենը պետք է դնել կշեռքի վրա և կշռել, թե որ կողմն է ավելի ծանր։
— Այս պարագայում Հայաստանը բացի ՄԱԿ-ին դիմելուց ի՞նչ կարող է անել։
— Առաջինը, իհարկե, պետք է դիմի ՄԱԿ-ի անվտանգության խորհուրդ, պաշտոնապես, համաձայն ՄԱԿ-ի կանոնադրության։ Եվ երկրորդը, Հայաստանը բացի ՄԱԿ-ից անդամակցում է ևս մի կառույցի, դա Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպությունն է և կարծում եմ՝ այնտեղ, այդ մշտական խորհուրդի շրջանակներում պետք է նախաձեռնել գործընթաց, որովհետև տվյալ իրավիճակը խաթարում է և տարածաշրջանային անվտանգությունը և խաղաղությունը։
Սոնա Գիշյան
