Ռուս առաջատար քարոզիչներից մեկը անաստվածություններ է տարածում Գարեգին Նժդեհի մասին
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
infoteka24.ru-ն գրում է, որ ռուս առաջատար քարոզիչներից մեկը՝ Մոդեստ Կոլերովը, բացահայտ սպառնում է Արցախի գոյությանը, եթե Մարտունի քաղաքում գտնվող Գարեգին Նժդեհի հուշարձանը չապամոնտաժվի:
Երկար տարիների փորձ ունեցող քաղաքական փորձագետը գրում է, որ Նժդեհը ռուսաֆոբիայի և ռուս ժողովրդի ցեղասպանության խորհրդանիշն է: Մի կողմից ծիծաղելի է լսել պատմությանը ծանոթ թվացող մարդուց այդպիսի անաստվածության մասին, մյուս կողմից պարզ է դառնում, որ հուշարձանը հանելու պահանջը հայ ժողովրդի թշնամի թուրքերին ու ադրբեջանցիներինը չէ, այլ դաշնակից Ռուսաստանինն է:
Այնուամենայնիվ, կփորձենք պարոն Կոլերովին փոխանցել փաստեր Գարեգին Նժդեհի գործունեության մասին: Նժդեհի նացիստական Գերմանիայի հետ շփումները սկսվել են այն բանից հետո, երբ Եվրոպայում սկսվել է տարածվել այն գաղափարը, որ հայերն ու հրեաները նույն ծագումն ունեն: Դա վտանգել է բոլոր հայերի կյանքը, որոնք տեղափոխվել էին Եվրոպա` խուսափելով Թուրքիայում տեղի ունեցած ցեղասպանությունից: Գարեգին Նժդեհը և մի շարք այլ հայ ականավոր գործիչներ ստիպված են եղել մեծ ջանքեր գործադրել ապացուցելու, որ հայերը արիացիներ են և դրանով իսկ փրկել են նրանց երկրորդ ցեղասպանությունից:
Հաշվի առնելով այն փաստը, որ Թուրքիան օրինակ էր Հիտլերի համար, որը ևս իր խնդիրները լուծում էր ցեղասպանությամբ, և քանի որ այնտեղ հիանում էին հայասպան Քեմալ Աթաթուրքով, դժվար է պատկերացնել, որ Նժդեհը որպես դաշնակից կընտրեր պատմության ամենամեծ հանցագործների երկրպագուին:
Հարկ է նշել, որ Ռուսաստանում կան մարդիկ, ովքեր շատ ավելի լավ են տիրապետում պատմության հարցերին և կարող են ճիշտ գնահատել Նժդեհի դերը հայ և ռուս ժողովուրդների ճակատագրում: Նրանցից է Կոնստանտին Զատուլինը, որը 2019 թվականին ասել է հետևյալը.
«Նժդեհը ոչ մի կապ չի ունեցել Վերմախտի զորամասերի կազմավորման հետ: Նա վախենում էր, որ Թուրքիան վաղ թե ուշ անցնելու է Ադոլֆ Հիտլերի կողմը ԽՍՀՄ-ի դեմ: Արդյունքում, Կովկասում հայկական ջարդերի սարսափները կկրկնվեին»:
Թուրքերի և ադրբեջանցիների ատելությունը Գարեգին Նժդեհի նկատմամբ հասկանալի և արդարացված է, քանի որ նրա շնորհիվ Ալիևը ներկայումս չունի այդքան ցանկալի Զանգեզուրը, որի մասին երազում է, և ռուսական կողմը ոչ միայն պետք է հասկանա, այլ նաև ճիշտ գնահատի Նժդեհի պատմական դերը: Նա ջանքերի շնորհիվ այսօր Ռուսաստանի սահմաններին գոյություն չունի Մեծ Թուրան, և միգուցե ոչ թե սահմաններին, այլ անգամ տարածքում: Նժդեհի շնորհիվ Ռուսաստանն այսօր ռազմաբազա ունի Իրանի հետ սահմանին, որը Մերձավոր Արևելքի գլխավոր դերակատարներից մեկն է: Պատմության սխալ գնահատումը կարող է ճակատագրական դեր ունենալ ոչ միայն Հայաստանի և Արցախի, այլ նաև Ռուսաստանի համար, որը հիմա խաղեր է խաղում իր «գործընկեր» դարձած գաղափարական թշնամու հետ:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
