Այստեղ մի հատ ցըմփ
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
ՀՀ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ Արտակ Դավթյանը մարտի 31-ին ընդունել է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության գոտում հրադադարի ռեժիմի վերահսկման նպատակով տեղակայված ՌԴ խաղաղապահ զորախմբի հրամանատար Ռուստամ Մուրադովին։ Պատկերացնո՞ւմ եք, Մուրադովի առջև դրել են ոչ թե Ռուսաստանի, այլ ուրիշ երկրի դրոշ: Այսինքն կամ ՊՆ-ում մինչև հիմա չգիտեն, թե ինչ տեսք ունի ռազմավարական գործընկեր Ռուսաստանի դրոշը, կամ դա արվել է միտումնավոր՝ հերթական անգամ ցույց տալու հակառուսական քաղաքականության ողջ պերճանքն ու թշվառությունը: Երկու դեպքում էլ հերթական ամոթալի փաստն է արձանագրվում, որը ինչպես միշտ ունենալու է տխուր հետևանքներ Հայաստանի համար:
Հաջորդը Կառավարությունն իր այսօրվա՝ ապրիլի 1-ի նիստում որոշում կայացրեց փոփոխություն կատարել «Պետական պաշտոններ և պետական ծառայության պաշտոններ զբաղեցնող անձանց վարձատրության մասին» օրենքում, որով սահմանվում է, պետական պաշտոնյաների ու պետծառայողների ընտանիքի անդամները մարզասրահներ կայցելեն հարկատուների գրպանի հաշվին: Այս նոր որոշմամբ՝ սոցփաթեթով արդեն գործող ծառայություններին ավելացվում է ևս մեկը՝ մարզա-առողջարարական և սպորտային համալիրների, լողավազանների և այլ սպորտային կազմակերպությունների ծառայություններից անվճար օգտվելու հնարավորությունը:
Որոշման հիմնավորման մեջ նշվում է, որ այն կնպաստի պաշտոնյաների ու պետական ծառայողների ընտանիքների «առողջ ապրելակերպի ձևավորմանը և ֆիզիկական կոփմանը»: Ինչպես ասում էր Նիկոլ Փաշինյանը՝ այստեղ մի հատ ցըմփ: Ոչինչ, ո՞ր հասարակությունը հայտնվել է աղքատության ճիրաններում, և կրկին, ինչպես Նիկոլն էր ասում, հազարավոր ընտանիքներ օրվա հացին «կակա են ասում», կարևորը պաշտոնյաները ֆիզիկապես կոփված լինեն: Եվ վերջապես երեկ Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականը հաղթանակ տարավ Ռումինիայի ընտրանու հանդեպ, զբաղեցնելով խմբում առաջին հորիզոնականը: Այս առիթով Նիկոլ Փաշինյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրեց. «Հաղթել պարտություններից հետո, հաղթել պարտվելիս, տանել կամային հաղթանակ։ Մեր հավաքականի այսօրվա հաղթանակը՝ անշուշտ նվիրված է Կոմանդոսին և մեր բոլոր ընկած եղբայրներին»։
Կարճ դիտարկում՝ Փաշինյան Նիկոլ, Կոմանդոսը ազատագրել է Շուշին, որը վերջին պատերազմի ժամանակ ուղղակի հանձնվել է Ադրբեջանին: Առհասարակ ավելի բարոյական կլինի, եթե այսուհետ հայ ժողովրդի որևէ հաղթանակի մասին չխոսեք, քանի որ դուք պարտության սինվոլ եք: Ցանկացած հաղթանակ ձեր ֆոնին դիտարկվում է պարտություն, ցանկացած հաղթանակի մասին երբ խոսում եք, այդ հաղթանակի բերկրանքն անմիջապես կորչում է, քանի որ ձեր գոյությունը անընդհատ հիշեցնում է արցախյան երկրորդ պատերազմում կրած պարտությունը՝ հազարավոր զոհերով, կորսված բնակավայրերով, կազմաքանդված բանակով: Ճիշտը լռելն է:
Կարեն Դանիելյան
