Տարօրինակ է այսօր խոստովանել, բայց Սերժը ճիշտ էր, մենք սխալվեցինք
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Հայաստանը երկու օր լսում էր Սերժ Սարգսյանի՝ 2 մասից բաղկացած հարցազրույցը։ Հարցազրույցի ընթացքում Սերժ Սարգսյանի կողմից հնչեցրած տեսակետների հետ կապված եղան բազմաթիվ մեկնաբանություններ: Խոսքը ոչ թե Հրաչյա Հակոբյանի, Արփի Դավոյանի կամ Հովիկ Աղազարյանի մեկնաբանությունների մասին է, այլ խոսքը լուրջ մեկնաբանությունների մասին է՝ անկախ դա քննադատական էր, թե պաշտպանող: Տարբեր առիթներով ասել եմ, հիմա էլ կրկնեմ՝ Հայաստանի պաշտոնաթող 3 նախագահները սուրբ չեն, չեն աշխատել անթերի: Եվ այնպես չէ, որ իրավունք չկա նրանց քննադատելու: Ամենևին: Հակառակը՝ այնքան քննադատելու պատճառ կա, որ տասնյակ հոդվածներ չեն հերիքի: Բայց դա այլ քննարկման թեմա է: Նախորդ 3 նախագահները կանգնած են Հայաստանի անկախության, Արցախյան պատերազմում հաղթանակի կերտման և մեր 2 հանրապետությունները լավ, թե վատ, շատ թե քիչ զարգացնելու, առաջ տանելու գործի ակնունքներում: Մի բան ակնհայտ է՝ նրանց պաշտոնավարման ժամանակ հայ ժողովուրդն այսքան կռացած, խեղճացած, աշխարհի կողմից այսքան արհամարված չի եղել: Նրանց օրոք թշնամին չի կարողացել լկտիաբար, օրը ցերեկով գալ ու Հայաստանի տարածքները զավթել: Նրանց օրոք մարդիկ այսքան անպաշտպան չեն եղել, հիմա մի քաղաքից մյուս քաղաքը տեղափոխվելիս հավանականությունը մեծ է, որ գերի կընկնես ազերիներին: Մի խոսքով՝ ամեն ինչ մասին հերթով կխոսենք: Հիմա ըստ էության:
Սերժ Սարգսյանի հարցազրույցին անդրադարձել է նաև Վատիկանում ՀՀ նախկին դեսպան Միքայել Մինասյանը: Մի շատ հետաքրքիր հատված եմ ուզում մեջբերեմ Մինասյանի հոդվածից.
«…Ես հիմա եմ հասկանում, ինչ էր ուզում Սերժ Սարգսյանը. նա պաշտպանում էր պետությունը և որքան էլ տարօրինակ հնչի, այդ թվում՝ սեփական ժողովրդից։ Երևի թե սա է պատճառը, որ նա մնաց մենակ։ Գրածս ամենևին էլ չի նշանակում, թե Սերժ Սարգսյանն անթերի է, իսկ իր կառավարման տարիները՝ հեքիաթային։ Այսօրվա վիճակի մեղավորներից է նաև ինքը, բայց երեք տարի համադրելով փաստերը՝ հասկանում ես, որ մեծ հաշվով ինքը ճիշտ էր, իսկ մենք՝ սխալվեցինք»,- մեջբերման ավարտ։
Այո, որքան էլ տարօրինակ է այսօր նման բան ասել, խոստովանել, բայց Սերժը ճիշտ էր, մենք սխալվեցինք: Ու հիմա իսկապես հասկանում ես, որ Սերժ Սարգսյանը պաշտպանում էր պետությունը ոչ միայն թշնամիներից, այլև սեփական ժողովրդից: Այո, շատ ցավալի է նման բան խոստովանելը, բայց դա այդպես է: Մեր երկիրը ոչ միայն թուրքից, այլև մեր սեփական ժողովրդի մի մեծ հատվածից պիտի պաշտպանել: Որպեսզի ընթերցողի մոտ թյուր կարծիք չձևավորվի, թե ինչ նկատի ունեմ՝ պարզաբանեմ:
Ինչպես 2018թ.-ին, այնպես էլ հիմա կան հազարավոր մարդիկ, ովքեր Նիկոլ Փաշինյանին սրբադասում են: Այս կռապաշտությունը մեզ արժեցավ հայրենիքի մի մասի կորուստ, մյուս մասն էլ կանգնած է նմանատիպ ռիսկի տակ: Երբ գտնվում են մարդիկ, ովքեր ասում են, որ Նիկոլը Հիսուսից հետո երկրորդ մարդն է երկրի վրա ու այդ զառանցանքը, մառազմը տասնյակ հազարավոր հավանումներ է ունենում սոցիալական ցանցերում, ուրեմն մենք իսկապես խնդիր ունենք մեր երկիրը, մեր հայրենիքը, մեր պետականությունը պաշտպանել այս մարդկանցից: Այս մարդիկ այսօր էլ ասում են. «ինչ արելա` լավա արել Նիկոլը»: Այս մարդիկ են կործանում մեր երկիրը, նիկոլիզմն է կործանում մեր երկիրը:
Հ.Գ. Նիկոլ Փաշինյանը տեղի ունեցածի ոչ միայն թիվ մեկ պատասխանատուն է, այլև թիվ մեկ մեղավորն է, հետևաբար պետք է կրի իր արածների ու նաև չարածների /անգործության/ համար պատասխանատվություն:
Կարեն Դանիելյան
