Ուրիշի հարսը սիրուն է
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Իրականում ակնհայտ է այն, որ իշխանության համար պատերազմն ավարտված է, բայց ռազմական դրությունը հանրապետությունում շարունակում է պահպանվել այն հիմնավորմամբ, թե դեռևս ռազմական վտանգներ կան: Իսկ թշնամին չի էլ թաքցնում, որ նոր պատերազմի է նախապատրաստվում: Թուրքիան զորավարժություններ է իրականացնում Երևանի «քթի տակ», Ադրբեջանը մեծացնում է իր ռազմական բյուջեն: Այդ երկրներում նոր` ավելի հզոր անօդաչուների արտադրություն է սկսվել: ՀՀ իշխանությունը ոչ միայն ոչինչ չի անում բանակի ջարդված ողնաշարը շտկելու, նոր ու մրցունակ զինտեխնիկայով բանակը համալրելու և նոր պատերազմին նախապատրաստվելու ուղղությամբ, այլև ռազմական բյուջեն պակասեցնում է, եղած փողերը մսխում պարգևավճարներ տալու վրա:
Սովորաբար բոլոր պատերազմների ժամանակ իշխում է «ամեն ինչ ռազմաճակատի համար» կարգախոսը: Իսկ Փաշինյանի կառավարությունը, ռազմարդյունաբերությունը զարգացնելու, նոր անօդաչուների արտադրություն սկսելու փոխարեն, զարկ է տալիս, ոչ ավել, ոչ պակաս` կանեփի արտադրությանը։ Փաշինյանն ու Ավինյանը, որպես տնտեսության զարգացման կարևոր ուղղություն, նախընտրել են տեխնիկական կանեփի մշակաբույսի արտադրությունը: Ի դեպ՝ հիշեցնենք, որ ՀՀ կառավարության դեռեւս 2003 թվականի որոշմամբ կանեփ բույսի բոլոր տեսակների շրջանառությունը ՀՀ տարածքում արգելված է: Նույնիսկ բժշկական նպատակներով կանեփի որևէ տեսակ աճեցնելն ու մշակելն արգելվում են: Գյուղական բնակավայրերի բնակիչները լավ գիտեն, թե ոստիկանությունն ինչ խստացված միջոցառումներ է ձեռնարկում՝ մարդկանց տնամերձ և այլ հողատարածքներում պարբերաբար ստուգումներ իրականացնելով: Ու վայը եկել տարել է նրան, ում բակում կամ հողատարածքում առվի ջրի հետ կանեփի մի սերմի հատիկ եկած ու պատահաբար աճած լինի: Տվյալ գյուղացին ընկնում է ոստիկանության դռները, քաշքշուկների մեջ, որպեսզի ապացուցի, որ ինքը ո՛չ թմրամոլ է, ո՛չ էլ` «բառիկ», և այդ խոտը պատահաբար է աճել իր հողամասում: Իսկ օրերս կառավարության նիստում նույն Ավինյանն ու Փաշինյանը փառաբանում էին կանեփի արտադրության դրական կողմերը. Ավինյանը բերում էր այլ երկրների օրինակներ, որտեղ կանեփի արտադրությունը դրական արդյունք է տվել.
«Արտադրական կանեփն էականորեն կակտիվացնի գյուղատնտեսության ոլորտում հողերի օգտագործումը»:
Եթե փոխվարչապետը մտահոգված է գյուղատնտեսական ոլորտների, մշակաբույսերի զարգացմամբ, ապա հաշվի առնելով, որ իշխանության թեթեւ ձեռքով թշնամուն են տրվել Արցախի ցորենի հսկայական ցանքատարածություններ, և մեզ սպառնում է հացի սակավությունը, ապա պետք է զարկ տրվի հենց ցորենի արտադրությանը, պետք է Հայաստանում ոչ մի սանտիմետր հող ազատ չթողնել եւ ցորեն աճեցնել կամ` կարտոֆիլ, որի սակավությունը նույնպես զգալու ենք առաջիկայում: Փաստորեն, մինչ թշնամին ավելացնում ու զարգացնում է անօդաչուների արտադրությունը, մերոնք զարգացնում են կանեփի արտադրությունը: Հավանաբար, առաջիկա պատերազմում, երբ Հայաստանի երկնքում կհայտնվեն թշնամու նոր անօդաչուները, բայրաքթարները, մեր կողմից նրանց դեմ մարտնչելու դուրս կգան մեր իշխանավորները, ովքեր իրենց կանեփային քաղաքականության արդյունքում ուրախ ու երջանիկ «կսավառնեն» հայոց երկնակամարում։
Անդրանիկ Կիրակոսյան
