Հակասում եք, որ ի՞նչ անեք․ պարադոքսալ վեկտորներ
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Ինչպես հայտնի է, հունվարի 12-ին ԱԳ նախարար Արա Այվազյանը ՄԱԿ գլխավոր քարտուղար Անտոնիո Գուտերեշին նամակ է հղել, որում ներկայացրել է սեպտեմբերի 27-ին սկսված հայ-ադրբեջանական լայնածավալ պատերազմի և հետպատերազմական իրավիճակի վերաբերյալ իր դիրքորոշումները։ Միանշանակ պիտի ողջունել, որ ԱԳՆ-ն ինքնուրույն քայլ է ձեռնարկել և համարձակվել է Նիկոլ Փաշինյանից խլել վերջինիս մենաշնորհ համարվող «թեման», չնայած, դատելով բովանդակությունից, նամակում ոչ մի նոր բան չի ասվել։ Միակ «նորն» այն է, որ նամակը փաստում է, թե ՀՀ արտաքին քաղաքականության երկու գլխավոր կոնստրուկտորները՝ վարչապետը և ԱԳ նախարարը, իրենց առաքելության մեջ ոչ միայն չեն ներդաշնակվում, այլև հակասում են միմյանց։
Ամսաթվից՝ հունվարի 12, պիտի ենթադրվեր, որ Այվազյանի նամակը ՄԱԿ գլխավոր քարտուղարին հղվել է Մոսկվայում տեղի ունեցած Ալիև-Պուտին-Փաշինյան հանդիպման արդյունքների «լույսի ներքո», բայց արի ու տես՝ ամենևին այդպես չէ, ինչն էլ հիմք է տալիս մտածելու, որ մեր երկու գործիչները խաղում են խորապես աններդաշնակ, ավելին՝ միմյանց հակասելով։ Ավելին, ԱԳ ղեկավարն իր նամակի տոնայնությամբ և Ադրբեջանը որպես ագրեսոր, բարբարոս պետություն ներկայացնելու դիրքորոշմամբ սրում է այն հակասությունը, որն առկա է հարևան պետության հետ բարիդրացիական ինչ-ինչ ծրագրեր կազմելու և դրանց իրականացմանը լծվելու հայկական կողմի հրճվալից պատրաստակամության միջև։
Ըստ էության, Այվազյանն անխնա քննադատում է Ադրբեջանին, իսկ Նիկոլն՝ իր թիմով, երախտապարտ է նրան «տրանսպորտային կոմունիկացիաների ապաշրջափակման համար» և տեղի ունեցածը «դիվանագիտական կարևոր հաղթանակ» է համարում։ Նախարարը նամակում նշել է նաև, որ համաշխարհային առողջապահական աննախադեպ ճգնաժամի պայմաններում, տարածաշրջանում տասնամյակներ տևած զինադադարի խախտմամբ պատերազմական գործողությունները հանգեցրել են մարդկային կյանքերի մեծաթիվ կորուստների, Արցախի բնիկ ազգաբնակչության լայնածավալ էթնիկ զտումների, ավերածությունների, հայկական հուշարձանների պղծման ու վանդալիզմի:
Հենց այստեղ հարց է առաջանում, եթե այդպես է, ապա ձեր սիրելի Փաշինյանն ինչպե՞ս է ստորագրել մի նոր կապիտուլյացիոն փաստաթուղթ՝ առանց ռազմագերիների, պատանդների և զոհվածների դիակների փոխանակում ենթադրող՝ նոյեմբերի 9-ի փաստաթղթի պահանջների կատարման ուղղակի պնդման։ Չէ՞ որ այս հարցը կարող է ծագել նաև Գուտերեշի գլխում․ դուք ի՞նչ պատասխան ունեք սրան։ Վերջին հաշվով՝ ի՞նչ եք ակնկալում Գլխավոր քարտուղարից։ Հազիվ թե՞ Գուտերեշն արժանապատիվ բանակցություններ վարելու դասընթացներ անցկացնի ՀՀ կառավարության համար, կամ, ասենք, հոգեբանական խորհրդատվություններ իրականցնի։
Անդրանիկ Կիրկոսյան
