Երևանին ղարաբաղցի փախստականներ պետք չեն
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
infox.ru-ն գրում է, որ ցանկացած պատերազմում լինում են ոչ միայն զոհեր, այլ նաև մարդիկ, որոնք փախչում են պատերազմից: Ղարաբաղցի փախստականների մի մասն արդեն տուն է վերադարձել, բայց շատերը գնալու տեղ չունեին: Կենտրոնական հեռուստաալիքները ցուցադրում են ցնծալի պատմություններ հայ փախստականների տուն վերադառնալու մասին: Նրանց հսկում են ռուս խաղաղապահները, և մարդիկ անկեղծորեն ուրախ են նույնիսկ իրենց քարուքանդ արված բնակավայրեր վերադառնալու առթիվ:
Իսկ ինչ-որ մեկը հնարավորություն չունի նման ուրախություն զգալու: Նրանց տները Բաքվի վերահսկողության տակ են, և այժմ նրանց միակ հույսը Հայաստանի որևէ ճամբարում ապաստան գտնելն է: Այնուամենայնիվ, նույնիսկ այնտեղ նրանք հիմնականում ավելորդ են:
Հավաքելով իրենց մի քանի իրերը հայերը Ղարաբաղից ուղևորվել են Հայաստան՝ սգալով իրենց լքված տները, իսկ որոշներն էլ այրել են դրանք: Ի վերջո, շատ շուտով այնտեղ բնակվելու են ադրբեջանցիներ:
Միևնույն ժամանակ, ըստ որոշ աղբյուրների, Երևանն իրեն շատ չի անհանգստացնում տեղահանվածներին օգնելու հարցում:
Այո, Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը կոչ է արել Բաքվին հանդուրժողականություն ցուցաբերել Ղարաբաղում «ոչ ադրբեջանցիների» նկատմամբ: Այո, Ադրբեջանի ղեկավար Ալիևը խոստացել է, որ հայերի նկատմամբ բռնաճնշումներ չեն լինի:
Բայց ո՞վ գիտի, թե իրականում ինչպես կլինի: Մարդիկ վախենում են: Եվ նրանց կարելի է հասկանալ հատկապես նման արյունալի պատերազմից հետո: Երկու ժողովուրդները ակնհայտորեն չեն համակրում միմյանց, և հետևաբար, արդեն հեռացածներից ոչ բոլորն են շտապում արձագանքել հայրենիք վերադառնալու Ղարաբաղի իշխանությունների կոչերին:
Ղարաբաղի որոշ բնակիչներ ասում են, որ իրենք դիմում են Հայաստանի պաշտոնատար անձանց: Բայց ամեն ինչ սահմանափակվում է նրանով, որ նրանց գրասենյակից գրասենյակ են քշում, և նրանցից յուրաքանչյուրում թանկ կոստյում հագած մի մարդ պատասխանում է նույն բանը. դա իմ իրավասությունը չէ: Եվ պարզվում է, որ պաշտոնյա, որը պատասխանատու է փախստականների ճակատագրի համար Հայաստանում չկա:
Այստեղից հարց է առաջանում. Ինչո՞ւ է Երևանը մի քանի տասնամյակ անընդմեջ պայքարել Բաքվի դեմ Լեռնային Ղարաբաղի համար, եթե նրա բնակիչները փաստացի օտար են Հայաստանի համար:
Ըստ որոշ տեղեկությունների, ռազմական գործողությունների ընթացքում Ղարաբաղի շուրջ հիսուն հազար բնակիչ է մեկնել Հայաստան: Հասկանալի է, որ աղքատ երկրի համար դժվար է հաղթահարել նման հոսքը: Բայց նրանք միայն դաշնակիցներ չեն, նրանք հավատքի եղբայրներ են: Իսկ առջևում ձմեռն է: Եվ շատ ղարաբաղցիներ դեռ չգիտեն, թե ինչպես և որտեղ են անց կացնելու այդ ձմեռը ...
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
