Հայ կնոջ ուժով ու թիկունք լինելով. հինգ ընտանիքի հինգ կանայք «Հադրութի համը» կփոխանցեն. «Փաստ»
ՄԱՄՈՒԼԻ ՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ
«Փաստ» օրաթերթը գրում է
Հասմիկ Բաբայանը Հադրութի Ուխտաձոր գյուղից է: Երեխաների հետ Երևան է տեղափոխվել հոկտեմբերի 1-ին՝ Ադրբեջանի սանձազերծած պատերազմից 4 օր անց: Տիկին Հասմիկն առաջնագծում կանգնած եղբայրներին, հայրերին, ամուսիններին՝ բոլոր զինվորականներին ամուր թիկունք լինելու մասին մի քիչ տարբերվող պատկերացում ունի: «Կարծում եմ՝ իրենց հնարավորինս ավելի մոտ լինելով՝ ավելի ամուր թիկունք կլինեինք: Երբ պատերազմը սկսվեց, առաջին օրերին դա ստացվում էր, այդ թիկունքը ապահովում էինք:
Արդեն հետո էլ հնարավոր չեղավ ավելի մոտ լինել ու հենց այդպես թիկունք լինել: Հիմա արդեն այստեղ մեր աշխատանքով ենք փորձում թիկունք լինել: Թիկունք լինելով նրանց՝ մենք մեր գործով այստեղ կարող ենք օգնել թե՛ իրենց, թե՛ նաև մեզ»,-«Փաստին» ասաց տիկին Հասմիկը: Նա այն հինգ կանանցից մեկն է, ովքեր մեծ ոգևորությամբ են ընդունել «Paracelsus» ՀԿ-ի առաջարկը, որն արդեն նախաձեռնություն է ու անգամ անուն ունի՝ «Հադրութի համը»: Այսուհետ Աջափնյակ վարչական շրջանի Բեկնազարյան 5/31 հասցեում պատրաստելու են ժենգյալով հաց, կորկոտ, խաշիլ, փախլավա, գաթաներ: «Paracelsus» ՀԿ հիմնադիր, ղեկավար Նունե Ներսիսյանը հուսով է՝ ընթացքում ճաշատեսակների ու քաղցրավենիքի ցանկը կավելանա, թիմը ևս կընդլայնվի: «Լավ եմ հասկանում, որ պատերազմական իրավիճակում մարդկանց մեկ-երկու անգամ օգնելով՝ նրանց վերքը չի թեթևանա:
Նրանց պետք է ինչ-որ զբաղմունք, որի միջոցով կարող են նաև գումար վաստակել, որովհետև ոչ ոք չգիտի, թե այս ամենը որքան կտևի: Ազգի մեծ մասը թիկունքից օգնում է մեր զինվորներին: Բայց նաև նման աջակցություն է պետք, որ Արցախից եկած կանանց տղամարդիկ առաջնագծում հանգիստ խղճով լինեն: Գաղտնիք չէ, որ հայկական ընտանիքներում տղամարդիկ անընդհատ անհանգիստ են իրենց ընտանիքների համար, անընդհատ մտածում են՝ որտե՞ղ են, ինչո՞վ են ապրում: Դրա համար ընտանիքներին այսկերպ ևս պետք է աջակցենք: Եթե անգամ թաղապետարանները կամ անհատներն օգնում են, ամեն դեպքում, ինչպես ասում են, մարդն ավելի կուշտ է ուտում, երբ այդ գումարն ինքն է վաստակում»,-ասաց Ն. Ներսիսյանը:
Թեպետ նախաձեռնություն սկսելը հապճեպ որոշում է եղել, բայց «Հադրութի համը» անվանումը նախապատմություն ունի: «2018թ. հենց Հադրութում մեծ փառատոն է եղել, որտեղ հսկա՝ մոտ 20 կիլոգրամ քաշով ժենգյալով հաց են թխել: Մեր նախաձեռնությունը սկսել ենք հենց այդ փառատոնին մասնակցած կանանց հետ: Ոմանց անունները նաև «Դյուցազնագրքում» են: Մեր շարքերում նաև նրանք են: Նախաձեռնությանն առայժմ կմասնակցեն հինգ ընտանիքի հինգ կանայք, որովհետև մյուս հարազատները իրենց երեխաներին են տանը պահում: Եվ որքան հասույթը շատ լինի, այնքան շատ ընտանիքների մենք կօգնենք: Իսկապես, ամեն մարդ չի կարող սնունդի ամբողջ բեռը վերցնել իր վրա, պետությունը պետք է վերցնի, բայց այսօր պետությունը ավելի առաջնային խնդիրներ ունի:
Այնպես որ, եթե կարողանանք Արցախից եկած մեր ժողովրդին նաև այսպես օգնել, բոլորով միասին հաղթանակի կհասնենք»,-ասաց ՀԿ ղեկավարը՝ նշելով, որ վաճառքն առցանց են իրականացնելու, գործելու է նաև առաքում: Նշենք, որ նախաձեռնությունն արդեն նաև «Հադրութի համը» անունով ֆեյսբուքյան էջ ունի: «Հասույթն ամբողջությամբ ուղղվելու է Արցախից եկած այս ընտանիքներին: Կարծում եմ՝ բացի գումարից, այսպես մի քիչ կփոխվի նաև կանանց առօրյան, հոգսերը մի քիչ կթեթևանան: Ամեն մեկն իր հոգին, սերն է դնում այս կերակուրների մեջ, որպեսզի դրանք համեղ լինեն: Ինքս կարևոր եմ համարում նման նախաձեռնությունները, ակցիաները, և հույս ունեմ, որ մեր հայրենակիցներն իրենց հնարավորությունների սահմաններում կաջակցեն: Եթե ամեն մեկը մեկ ժենգլայով հաց կամ կորկոտ, կամ մի փախլավա կարողանա գնել, հավատացեք, այս ընտանիքները երջանիկ կլինեն»,-ասաց Ն. Ներսիսյանը:
Անդրադառնալով կանանց կողմից նախաձեռնությանը մասնակից լինելու մեծ պատրաստակամությանը՝ մեր զրուցակիցը նշեց. «Սա փաստում է այն մասին, որ հայ կինը միշտ ուժեղ է եղել: Հայ կնոջ ուժով տղամարդը կարողանում է հասնել իր հաղթանակին ու նպատակին»: Տիկին Հասմիկը երկու տարի առաջ նշված փառատոնի ժամանակ հանդիսատես է եղել, բայց այսօր արդեն ինքն իր ուղիղ մասնակցությունն է ունենալու: Ասում է՝ թվարկվածներից ամեն ինչ կարողանում է պատրաստել, բայց իրենը ժենգյալով հացն ու փախլավան են: Ասաց ու Ուխտաձորի տունը հիշեց. «Տուն սարքելը միշտ էլ հնարավոր է: Ամեն ինչ ունեինք, կորցրել ենք մեկ վայրկյանում: Բայց հույս ունենք, հույսը չենք կորցնում: Առաջին հնարավորության դեպքում հետ ենք գնալու: Ուժ եմ գտել աշխատելու՝ մտածելով, որ մենք էլ մեր տեղում ինչ-որ բանով կարող ենք օգնել: Բոլորին ուժ ու համբերություն եմ մաղթում ու, իհարկե, հաղթանակ»:
Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
