Իշխանական գզվռտոցի տրամաբանությունը
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Ինչպես հայտնի է վերջին մի քանի օրերին լրատվականների առանցքային թեմաներից մեկը առողջապահության նախարար Արսեն Թորոսյանի շուրջ ընթացող զարգացումներն են։ Տարբեր լրատվականներում, ինչպես նաև սոցցանցերում շրջանառված լուրերը, թե Թորոսյանի անսպասելի արձակուրդը պայմանավորված է նրա ֆեյսբուքյան նամակագրությամբ ու այդ «նամականիում» Փաշինյանի հասցեին արած արտահայտություններով, իսկապես հետաքրքիր է: Ծուխը, ինչպես հայտնի է, անկրակ չի լինում: Իսկ թե ի՞նչ կրակ կա առողջապահության նախարարի՝ «Ֆեյսբուքից» ապաակտիվանալու, ապա՝ արձակուրդ մեկնելու շղարշի ետևում, դժվար է ասել: Ասելը՝ դժվար է փաստական կամ ապացուցողական առումով, բայց առատ ենթադրությունների տեղիք տալիս է այս ամենը:
Իրականում այստեղ ամենից հետաքրքրականը ոչ այնքան այն էր, թե Թորոսյանն ինչ է ասել Փաշինյանի հասցեին, այլ այն, որ Փաշինյանի թիմի անդամների, կառավարության անդամների վիրտուալ նամակագրությունն անգամ կարող է կամ գտնվում է հատուկ ծառայությունների ուշադրության կենտրոնում: Այստեղ հետաքրքրականն այն է, թե ինչ բարձր աստիճանի են անվստահությունն ու փոխադարձ կասկածամտությունը իշխող ռեժիմում: Ունենք այնպիսի մի իրադրություն, երբ իշխանական թիմի բոլոր անդամները փաստացի կասկածի տակ են, թիմի ներսում չկա վստահություն ոչ մի անդամի նկատմամբ: Համաձայնեք, որ ստեղծված այս էպոտաժային իրավիճակն ինչ-որ տեղ նաև օրինաչափ է, քանի որ տրամաբանական է, որ նման անառողջ խմորումներ են լինում:
Նախ, օրինաչափ է այն առումով, որ Փաշինյանը ոչ միայն ուզուրպացրել է պետական ամբողջ իշխանությունը, այլև հաստատել է բացարձակ անձնիշխանական կառավարման կարգ: Սրան հավելենք, թե ինչքան ծայրահեղ անհանդուրժողական ու թշնամական է տրամադրված ցանկացած ընդդիմադիր տրամադրության նկատմամբ: Նման բռնատիրական, քաղաքական դաշտը մենաշնորհած ու «իրենով արած» իշխանությունն, անխուսափելիորեն, բախվում է ներիշխանական խմորումների, ավելին՝ գզվռտոցի:
Փաշինյանական ռեժիմի համար այս պատկերը բնական է նաև եթե հաշվի առնենք այն «տեսակային» կազմը, որ հավաքվել է Նիկոլի շուրջ: Նման անձանցից ամեն ինչ սպասելի է ոչ միայն ժողովրդի, երկրի, պետության համար, այլև՝ հենց իրենց միջև հարաբերություններում: Իշխանությունը, որն ընդունակ է հատուկ ծառայությունների միջոցով ահաբեկել իր քաղաքական ընդդիմախոսներին կամ «իրեն խանգարող» պետական բարձրաստիճան պաշտոնյայի ընտանիքի անդամներին, հարազատներին, այդ իշխանությունը ընդունակ է ցանկացած ցածր արարքի:
Անդրանիկ Կիրակոսյան
